Stamboom Lobé en verwanten. » Petrus Adrianus Neeteson (1880-1945)

Persoonlijke gegevens Petrus Adrianus Neeteson 

• Hij is geboren op 21 oktober 1880 in Kloosterzande.
• Beroepen:
• Boekhouder.
• Directeur Beetwortel Suikerfabriek.
• Hij is overleden op 6 februari 1945 in Sas van Gent, hij was toen 64 jaar oud.
• Een kind van Petrus Adrianus Neeteson en Cornelia Maria Marie de Zwart

Gezin van Petrus Adrianus Neeteson

Hij is getrouwd met Neeltje Cornelia Franse.

Zij zijn getrouwd op 18 augustus 1904 te Kloosterzande, hij was toen 23 jaar oud.

Kind(eren):

1. Cornelia Maria Neeteson  1905-1999
2. Anna Francoise Neeteson  1908-
3. Petrus Adrianus Neeteson  1915-1984 

Notities over Petrus Adrianus Neeteson

Petrus Adrianus Neeteson was eertijds administratief directeur van de "Eerste Nederlandsche Coöperatieve Beetwortelsuikerfabriek Sas van Gent", nu de "Suiker Unie". Die fabriek is feestelijk geopend 3 oktober 1900. De directeur was toen de heer H.Gross. Om gezondheidsredenen vroeg en kreeg hij ontslag. Besloten werd toen, "in zijn plaats de heeren P.A.Neeteson en B.R.Plasschaert, die beiden reeds sedert jaren aan onze fabriek verbonden waren, te benoemen, de eerste als administratief-, de tweede als technisch-directeur. Aan de directie gekomen in de moeilijke oorlogsjaren, kweten zij zich op uit­nemende wijze van hun taak. Gaarne wordt hun daarvoor hierbij hulde gebracht". Dit staat te lezen in het "gedenkschrift" dat werd samengesteld bij het 25-jarig bestaan van de fabriek op19 oktober 1924. Hij werd geboren op 21 oktober 1880 te Kloosterzande, waar zijn vader, die wij gemakshalve "Petrus Adrianus I" zullen noemen, opzichter bij het Kroondomein was. Op de lagere school was hij een goede leerling, zodat zijn vader hem dezelfde bestemming wilde laten volgen als zijn oudere broer Cornelis, die de Normaalschool in Axel bezocht. Volgens de familie-overlevering was Petrus II het met deze plannen niet eens, hij meende ruimschoots zijn tol te hebben betaald aan de intellectuele vorming en deelde deze ziens­wijze aan zijn vader mede. Op de vraag, welke loopbaan hij dan zou willen volgen, antwoord­de hij, dat "koewachter" hem een zinvolle bezigheid leek. Zijn verwekker schijnt deze mede­deling zwijgend te hebben aangehoord, zijn pet gepakt te hebben en zichop zijn ronde langs de pachters van het Kroondomein te hebben begeven. Bij zijn thuiskomst 's avonds, riep hij zijn zoon bij zich en zei tot hem "ik heb met baas X gesproken. Je kunt morgen om vijf uur bij hem beginnen op Klevershil als Koeterken". Na twee dagen met koeien de dag doorgebracht te hebben langs de "zeedijk", zoals men in Kloosterzande zei tegen de Scheldedijk, heeft hij zijn vader gesmeekt, een hogere op­leiding te mogen volgen. Hoewel hij ook op de Normaalschool een goede leerling was, trok het onderwijzersbestaan hem niet bijzonder aan. Om er wat kleur in te brengen, nam hij zich voor, bij het Gouverne­ment in Nederlands-Indie te solliciteren.

gen een markante persoonlijkheid, een man met een verziende blik en toegerust met die eigenschappen die nodig zijn om nieuwe ideeën te verwezenlijken. Met een scherp oog voor de belangen van de boeren in Zeeuws-Vlaanderen, had hij, K.J.A.G. baron Collot d'escury, het plan opgevat, om in dit gewest te komen tot de oprichting van een coöperatieve suikerfabriek, waardoor de boeren hun bieten zouden kunnen leveren aan een eigen fabriek en niet meer afhankelijk zouden zijn van wat men toen de specula­tieve suikerfabrieken noemde.

briek te komen, was reeds op verschil­lende plaatsen in het land gerezen, maar steeds mislukt.

te en zo werd in 1899 de Eerste Nederlandse Coöperatieve Beetwortelsuikerfabriek te Sas van Gent opgericht. Barren Collot, die wat in Petrus II zag en wie het wellicht niet onwelgevallig was een hem vertrouwde persoon ter plaatse te hebben, bood hem een administratieve funktie aan bij dit bedrijf in oprichting. Zo kon het gebeuren, dat in 1900 een telg uit het geslacht Neeteson weer naar Sas van Gent terugkeerde. Zijn eerste kosthuis vond hij bij Marie Verdegem, later trok hij in bij de familie Thiery op de Oostkade, waarvan de man de funkties van postbode en schoenmaker wist te combi­;neren. Hij paste zich snel in Sas aan, want reeds spoedig was hij bestuurslid van de Sasse wiel­rijdersvereniging en een ijverig werkend lid van de destijds roemruchte gymnastiek­vereniging T.H.O.R. (Tot Heil Onzer Ribbenkast), om ook daar alras in het bestuur te belanden. Ook bij de "Verenigde Vrienden" zat hij in het bestuur. Zo kwam hij ook weldra in de gemeente-politiek terecht en welmet een eigen lijst. Tientallen jaren lang maakte hij deel uit van de Gemeenteraad, waarvan vele jaren als wethouder en loco-burgemeester.

d, viel hem de taak ten deel, wegens onverwachte verhindering van de Burgemeester, een jong paar in de echt te verbinden. Nu moest hij op de bewuste dag naar Amsterdam, wat betekende, dat hij om half zes 's morgens moest afreizen om via de boot in Walsoorden en de trein in Vlake, de hoofdstad te bereiken. Het trouwlustig paar was niet te stuiten en zo besloot men in onderling overleg, om het burgerlijk huwelijk om vijf uur 's morgens te voltrekken. Aldus geschiedde en het echtpaar van Hecke heeft op een lang en gelukkig huwelijksleven kunnen terugzien!

te genoemd in tab.10, was eertijds administratief directeur van de "Eerste Nederlandsche Coöperatieve Beetwortelsuikerfabriek Sas van Gent", nu de "Suiker Unie". Die fabriek is feestelijk geopend3 oktober 1900. De directeur was toen de heer H.Gross. Om gezondheidsredenen vroeg en kreeg hij ontslag. Besloten werd toen, "in zijn plaats de heeren P.A.Neeteson en B.R.Plasschaert, die beiden reeds sedert jaren aan onze fabriek verbonden waren, te benoemen, de eerste als administratief-, de tweede als technisch-directeur. Aan de directie gekomen in de moeilijke oorlogsjaren, kweten zij zich opuit­nemende wijze van hun taak. Gaarne wordt hun daarvoor hierbij hulde gebracht". Dit staat te lezen in het "gedenkschrift" dat werd samengesteld bij het 25-jarig bestaan van de fabriek op 19 oktober 1924. Hij werd geboren op 21 oktober 1880 te Kloosterzande, waar zijn vader, die wij gemakshalve "Petrus Adrianus I" zullen noemen, opzichter bij het Kroondomein was. Op de lagere school was hijeen goede leerling, zodat zijn vader hem dezelfde bestemming wilde laten volgen als zijn oudere broer Cornelis, die de Normaalschool in Axel bezocht. Volgens de familie-overlevering was Petrus II hetmet deze plannen niet eens, hij meende ruimschoots zijn tol te hebben betaald aan de intellectuele vorming en deelde deze ziens­wijze aan zijn vader mede. Op de vraag, welke loopbaan hij dan zou willen volgen, antwoord­de hij, dat "koewachter" hem een zinvolle bezigheid leek. Zijn verwekker schijnt deze mede­deling zwijgend te hebben aangehoord, zijn pet gepakt te hebben en zich op zijn ronde langs de pachters van het Kroondomein te hebben begeven. Bij zijn thuiskomst 's avonds, riep hij zijn zoon bij zich en zei tot hem "ik heb met baas X gesproken. Je kunt morgen om vijf uur bijhem beginnen op Klevershil als Koeterken". Na twee dagen met koeien de dag doorgebracht te hebben langs de "zeedijk", zoals men in Kloosterzande zei tegen de Scheldedijk, heeft hij zijn vader gesmeekt, een hogere op­leiding te mogen volgen. Hoewel hij ook op de Normaalschool een goede leerling was, trok het onderwijzersbestaan hem niet bijzonder aan. Om er wat kleur in te brengen, nam hij zich voor, bij het Gouverne­ment in Nederlands-Indie te solliciteren.Zo ver zou het echter niet komen en wel door het ingrijpen van de rentmeester van het Kroondomein. Dat was in die dagen een markante persoonlijkheid, een man met een verziende blik en toegerust met die eigenschappen die nodig zijn om nieuwe ideeën te verwezenlijken. Met een scherp oog voor de belangen van de boeren in Zeeuws-Vlaanderen, had hij, K.J.A.G. baron Collot d'escury, het plan opgevat, om in dit gewest te komen tot de oprichting van een coöperatieve suikerfabriek, waardoor de boeren hun bieten zouden kunnen leveren aan een eigen fabriek en niet meer afhankelijk zouden zijn van wat men toen de specula­tieve suikerfabrieken noemde.Het plan om tot oprichting van een dergelijke fabriek te komen, was reeds op verschil­lende plaatsen in het land gerezen, maar steeds mislukt.Het is de grote verdienste van baron Collot geweest, dat in Zeeuws-Vlaanderen dit plan wel lukte en zo werd in 1899 de Eerste Nederlandse Coöperatieve Beetwortelsuikerfabriek te Sas van Gent opgericht. Barren Collot, die wat in Petrus II zag en wie het wellicht niet onwelgevallig was een hem vertrouwde persoon ter plaatse te hebben, bood hem een administratieve funktie aan bij dit bedrijf in oprichting. Zo kon het gebeuren, dat in 1900 een telg uit het geslacht Neeteson weer naar Sas van Gent terugkeerde. Zijn eerste kosthuis vond hij bij Marie Verdegem, later trok hij in bij de familie Thiery op de Oostkade, waarvan de man de funkties van postbode en schoenmaker wist te combi­neren. Hij paste zich snel inSas aan, want reeds spoedig was hij bestuurslid van de Sasse wiel­rijdersvereniging en een ijverig werkend lid van de destijds roemruchte gymnastiek­vereniging T.H.O.R. (Tot Heil Onzer Ribbenkast), om ook daar alras in het bestuur te belanden. Ook bij de "Verenigde Vrienden" zat hij in het bestuur. Zo kwam hij ook weldra in de gemeente-politiek terecht en wel met een eigen lijst. Tientallen jaren lang maakte hij deel uit van de Gemeenteraad, waarvan vele jaren als wethouder en loco-burgemeester.Als plaatsvervangend ambtenaar van de Burgelijke Stand, viel hem de taak ten deel, wegens onverwachte verhindering van de Burgemeester, een jong paar in de echt te verbinden. Nu moest hij op de bewuste dag naar Amsterdam, wat betekende, dat hij om half zes 's morgens moest afreizen om via de boot in Walsoorden en de trein in Vlake, de hoofdstad te bereiken. Het trouwlustig paar was niet te stuiten en zo besloot men in onderling overleg, om het burgerlijk huwelijk om vijf uur 's morgens te voltrekken. Aldus geschiedde en het echtpaar heeft op een lang en gelukkig huwelijksleven kunnen terugzien!

n van Zeeuws-Vlaanderen. Vele jaren lang was hij voorzitter van de afdeling Grootbedrijf van de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Zeeuws-Vlaanderen, ijverde in vele besturen en comités voor zaken, die thans gemeengoed zijn , zoals de waterleiding en de electriciteitsvoorziening. Hij was ook lid van het Comité dat zich fel weerde tegen de Belgische neiging tot annexatie in de jaren 1919 en 1920.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Petrus Adrianus Neeteson?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Petrus Adrianus Neeteson

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen