Stamboom Lobé en verwanten. » Julius Adriaan Bosmans (van Praag) (1858-1919)

Persoonlijke gegevens Julius Adriaan Bosmans (van Praag) 

• Hij is geboren op 20 juni 1858 in Paramaribo, Suriname.
• Beroep: beheerder plantage Dankbaarheid (Omroe in de volksmond), koopman, ijzerhandelaar in De plantage Dageraad en Dankbaarheid ontstond eind 18de eeuw uit een fusie van de twee naast elkaar liggende percelen de Dageraad en de Dankbaarheid. De volksnaam van de plantage is Omroe, genoemd naar de oprichter Van Ommeren die vanaf 1788 eigenaar was van de plantage De Dageraad. Deze plantage was snel te klein voor de slavenmacht die Van Ommeren met de aankoop van een uitgeputte plantage verwierf en die hij naar de Dageraad verplaatste. Van Ommeren verwierf daarom een aangrenzend perceel, dat hij de Dankbaarheid noemde om zijn gevoelens jegens het welwillende koloniale bestuur uit te drukken. De Dageraad was eerst een koffieplantage, voordat er katoen werd verbouwd. Op de plantage de Dankbaarheid werd vanaf begin katoen verbouwd. De dubbelplantage Dageraad en Dankbaarheid ligt aan de Motkreek, vlakbij de oceaan. De gronden vlak bij zee zijn uitermate geschikt voor katoen. Daarom zijn alle Surinaamse katoenplantages aan de kust gevestigd. De ligging aan de uitmonding van een kreek of rivier in de oceaan, vormde echter een grote uitdaging voor de plantages. De naam Motkreek komt van de Engelse naam Mudcreek, waarmee al wordt aan gegeven, dat de uitmonding er vaak dicht slibde. Door een storm of springvloed kon de uitmonding van een kreek in een klap weer dichtslaan. Dit feit vroeg om veel extra werk, omdat de kreek telkens weer moest worden uitgediept. Zo ook in 1850 toen gezamenlijk met de buurplantage Zeezigt circa 250 slaven de monding van kreek uitgroeven, om voorgoed een einde te maken aan het dichtslibben van de waterlozing. In 1851 kwam dit karwei af en in het zelfde jaar blokkeerde een modderbank de uitmonding alweer! Op den duur zou daarom de katoenplantage Dageraad en Dankbaarheid worden verlaten, rond 1850 waren namelijk de meeste plantages aan de Motkreek al opgegeven. Er bestonden niet zoveel katoenplantages in Suriname. Katoen werd vanaf 1780 een belangrijk bijproduct op koffieplantages. Dankzij de Industri�le Revolutie die het mechanisch spinnen en weven mogelijk maakte, was om 1800 ruw katoen zeer gevraagd in Europa, zodat op veel plantages in de Cara�ben begonnen werd om katoen te verbouwen. Desondanks begon de katoenprijs al in de eerste decennia van de 19e eeuw te dalen. Verder was katoen van de drie exportgewassen (suiker, koffie, katoen) de meest gevoelige plant, zodat het vanwege ongunstige weersomstandigheden en insectenvraat vaak tot misoogsten kwam. Rond 1840 was de dubbelplantage Dageraad en Dankbaarheid 481 ha groot en werkten er 287 slaven. Hoewel slaven de plantages eigenlijk niet mochten verlaten zonder toestemming, kwam het vaak voor dat slaven partners op andere plantages hadden en de nacht op de plantage van die partner doorbrachten. Kennelijk was er een zodanige sterke band tussen de slaven van de dubbelplantage en de buurplantage Zeezigt, zodat er van ��n gemeenschap van rond 800 slaven kan worden gesproken. Dit sociale band was dan ook de aanleiding voor het koloniale bestuur om de verkoop van de buurplantage Zeezigt te verbieden uit angst voor opstand.
• Hij is overleden op 27 juli 1919 in Paramaribo (SUR), hij was toen 61 jaar oud.

Gezin van Julius Adriaan Bosmans (van Praag)

Hij is getrouwd met Johanna Elisabeth Rumling.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Louise Rosalie (Wiesje) Bosmans  1907-1968
2. Julius André Bosmans  1907-1995
3. Theodor Johan (Do) Bosmans  1912-1987 

Notities over Julius Adriaan Bosmans (van Praag)

Waarom heeft hij zijn moeders meisjesnaam?

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Julius Adriaan Bosmans (van Praag)?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!