Stamboom Jacobus (Koos) Held » Doede van Voorhout (1100-1161)

Persoonlijke gegevens Doede van Voorhout 

• Hij is geboren in het jaar 1100 in Voorhout, Teylingen, Zuid-Holland, Nederland.
• Beroep: Rijnlands edelman.
• Hij is overleden in het jaar 1161 in Kasteel Duivenvoorde, Voorschoten, Zuid-Holland, Nederland, hij was toen 61 jaar oud.
• Hij is begraven in het jaar 1161.
• Een kind van Alewijn van Leiden van Wassenaer en Bertha van Lynden

Gezin van Doede van Voorhout

(1) Hij is getrouwd met (Niet openbaar).

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Kerstant Doedensz van Voorhout van Wassenaer, Burggraaf van Leiden  1130-1189 

(2) Hij had een relatie met ??.

Kind(eren):

1. Willem Doedensz van Voorhout  -± 1168

Notities over Doede van Voorhout

Alias Dudo de FurneholtVermogend Rijnlands edelman.
Vermeld in 1101-1130.
Vermeld in een oorkonde van 1108, waarin hij samen met de graaf en burgg raaf Halewijn I van Leiden getuigt voor de bisschop van Utrecht.Alias* : Dudo de FurneholtZoon: Kerstant van Raephorst*Vermeld 1101-1130.
Uit het "Oude register van graaf Florins" van omstreeks 1282 valt op t e maken, dat hij in het bezit was van het veer over de Rijn, ter plaats e van de huidige brug Het Haagse Schouw, oudtijds genaamd Doedinxvere, e n Schouw van Duivenvoorde. Nu staat echter vast, dat dit leen in oorspro ng groter is geweest dan blijkt uit de optekening van omstreeks 1282.
Er bestaat namelijk een oudere omschrijving van het leen die mededeelt , dat het leen omvatte "die vere twische des Rijnsover ende Zwadenburdam me", d.w.z. het veerrecht op de Rijn tussen Katwijk en Zwammerdam.
Met andere woorden; Doede moet het veerrecht hebben bezeten over heel he t Hollandse gedeelte van de Rijn. Een dergelijk bezit stempelt de eigena ar tot een belangrijk heerschap.
Dit valt nog te illustreren met het feit dat over hetzelfde gebied van d e Rijn het tolrecht vanouds in handen was van de burggraaf. Beide rechte n zijn afgeleid van het landsheerlijke stoomregaal. Het belang van het D oeninxveer blijkt eveneens uit een aansluitende Middeleeuwse verkeersweg .

Deze heeft men kunnen reconstrueren vanaf 's-Gravenzande via Monster, 's -Gravenhage en Wassenaar rechtstreeks naar het Schouw. Over deze gehel e afstand droeg deze weg in de Middeleeuwen de naam vanRijnweg om eers t vlakbij het veer de naam Doedinxlaan (Doeslaan) te krijgen. De eigenaa r en tevens naamgever van het leen zal onder de vooraanstaande Rijnlands e edelen gezocht moeten worden. Slecht een edelman komt daarvoor in aanm erking: Doede van Voorhout.
De vraag rest nog, welke betekenis men er aan mag hechten dat de Rijnlan dse edelman Doede zich met de achternaam "Van Voorhout" noemt. Een bezi t van de ambachtsheerlijkheid kan in het eerste kwart van de twaalfde ee uw nog geen sprake zijn, een aanzienlijke vroonhof ter plaatse is niet b ekend, de kerk met de tienden van Voorhoud zijn reeds vroeg in handen va n de abdij Egmond. Kan Doede zijn naam ontleend hebben aan een of ander e betrekking tot het gravelijke kasteel, dat binnen de parochie Voorhou d gelegen was, en dat we heden ten dagen nog kennen als de ruïne van Tei lingen?
Merkwaardig is, dat omstreeks de tijd, dat personen met de naam "Van Tei lingen" voor het eerst voorkomen (1162 en 1174), we kunnen veronderstell en, dat belangen van de zoon van Doede, binnen Wassenaar en niet te Voor hout zijn geconcentreerd. Heeft de familie van Doede zijn rechten te Voo rhout prijs gegeven ten behoeve van de aan het grafelijk huis verwante V an Teijlingen's.Teylingen te VoorhoutDe eerste burchten in Nederland war en rond. Vele waren ontstaan uit een motte, die er uitzag als, nu nog st eeds, de burcht van Leiden. Teylingen lijkt echter een gewone ronde wate rburcht te zijn, die dateert uit het begin van de dertiende eeuw.Het slo t bestond aanvankelijk uit een donjon en een poorttoren met traptoren. D eze gebouwen waren verbonden met een hoge bakstenen ringmuur van ongevee r 7 meter hoogte, met een weergang op bogen. Het geheel lag in een cirke lvormige gracht. De voorburcht lag op een apart terrein voor de burcht , dat ook omgracht was. In latere jaren werd de donjon vervangen door ee n in de ringmuur opgenomen torenvormig bakstenen woongebouw, dat enkel e verdiepingen hoog was.Het slot werd hier gesticht ter bewaking van d e Rijndijk en de weg naar Haarlem aan de rand van de toenmalige bestaand e bossen. Er is wel erg veel fantasie voor nodig om deze situatie in ged achten op te roepen als je je op het terrein van de huidige burchtruïn e bevindt !De huidige burchtruïne heeft een diameter van circa 37 meter . Aan de noordzijde bevindt zich het poortgebouw. Tegen de muur aan de o ostzijde is het hoofdgebouw opgetrokken, dat nu nog een hoogte heeft va n circa 19 meter. Aan de binnenzijde is de breedte daarvan ca 16 meter , aan de muurzijde circa 24 meter. De diepte van het hoofdgebouw is onge veer 11 meter.Een ander Teylingen, dat Oud-Teylingen heette, maar late r Lokhorst werd genoemd, heeft gelegen bij Warmond.Oorspronkelijk werd T eylingen bewoond door de Heren van Teylingen, maar het begin van de gesc hiedenis van Teylingen ligt nogal in het duister. Al spoedig echter verv iel het slot aan de graven van Holland. Zij maakten van Teylingen de amb tswoning van de houtvesters van Holland. De bekendste bewoner van Teylin gen was wel Jacoba van Beieren, die het slot ook als houtvester bewoonde . Vooral gedurende de laatste dagen van haar leven, woonde ze op Teyling en en overleed er in 1436. Aan haar herinneren nog de specifiek gevormd e Jacobakannetjes uit de Middeleeuwen, die veelvuldig bij opgravingen i n slotgrachten worden gevonden.Kasteel Teylingen kreeg het in de Tachtig jarige oorlog zwaar te verduren. Vooral in de beginjaren van deze oorlo g werd het slot tijdens gevechtshandelingen zwaar beschadigd. Omstreek s 1614 werd het kasteel niet meer opgeknapt, maar men bouwde op de voorb urcht een gerieflijker onderkomen. Het werd een paleisachtig gebouw, da t we kennen uit een anonieme pentekening uit 1724. Ook werden rond het k asteel en het nieuwe woongebouw kasteeltuinen en een park aangelegd. D e verdedigbaarheid van de burcht was in die tijd niet meer nodig. Men gi ng het accent leggen op een prettige bewoonbaarheid. Die voorgebouwen we rden overigens omstreeks 1800 gesloopt.Toen dan ook in 1677 de donjon op nieuw grote schade opliep, ditmaal door een brand, liet men de woontore n niet meer opknappen. Sindsdien verviel Teylingen steeds meer tot de ru ïne, zoals we die nu kennen. Dat we de ruïne nu nog kunnen bewonderen, k omt omdat bij een verkoop omstreeks 1800 bepaald werd dat de donjon me t de ringmuur niet gesloopt mochtworden. Er werden steeds meer gronde n rond de kasteelruïne verkocht, totdat er voor het kasteel nog maar ee n klein gedeelte overbleef.In 1888 werd de ruïne het eigendom van de Ned erlandse Staat en kwam het op de monumentenlijst te staan, zodat de ruïn e van Teylingen geconsolideerd kon worden. Dank zij de oprichting van d e Stichting Slot Teylingen in 1975 werd de ruïne en haar omgeving ster k verfraaid. De stichting zorgde er voor dat er met steun van het Rijk w eer enkele gronden in de directe nabijheid van de slotruïne konden worde n aangekocht, zodat Teylingen niet meer op een zo beperkt terrein stond . Verder zorgde de stichting er voor dat de slotgrachten opnieuw werde n uitgegraven en dat er een nieuwe toegangsbrug werd gemaakt. Daarom i s de ruïne van Teylingen nu een sieraad in de bollenstreek.Slot Teylinge n kan worden bezichtigd. Teylingen ligt in de gemeente Voorhout dicht o p de grens en ten noordwesten van de gemeente Sassenheim. De ruïne is he t gemakkelijkst te bereiken door vanaf de afslag Noordwijkerhout op de A 44 in de richting van Noordwijkerhout te rijden. De ruïne van Teylinge n bevindt zich dan - voorbij het kruispunt met de N208 (naar Lisse) - aa n een zijweg links van deze weg, direct na het verlaten van het dorp Sas senheim.Enige literatuur:- Drs. Ingrid W.L. Moerman, De Ruïne van Teylin gen, deel XXVI uit de serie Nederlandse Kastelen (uitg NKS/ANWB), z.p. , 1976.- A.G. Schulte (red.), Ruines in Nederland, Zwolle, 1997.- Jos St över e.a. (red.), Kastelen en buitenplaatsen in Zuid-Holland, Zutphen, 2 000.- Eigen documentatie.VoorhoutEeuwenlang was Voorhout met haar bebouw ing een speldenknop op de landkaart.In 1988 vierde Voorhout op grootse w ijze haar 1000 jarig bestaan.Historici zijn echter niet eensluidend ove r het jaartal 988.De een spreekt over het Voorhout van voor 989,andere n over 1064 of zelfs 1083.Feit is dat het dorp,ook wel Foranholte genaam d,beschikte over een groot en weids bebost gebied.Het strekte zich al vr oeg uit van Lisse tot Rijnbrug/Oegstgeest en van Katwijk,Noordwijk tot S assenheim. Qua oppervlakte kon het wedijveren met Leiden.Het gebied wa s zeer schaarsbewoond; er waren slechts een paar honderd Voorhouters,vo ornamelijk landarbeiders.Van een dorpscentrum was beslist geen sprake.De ze ontwikkelde zich pas in eind 1800. Volgens evangelische aantekeninge n van de abdij van Egmond schonken op 6 mei 988 Dirk II , een van de Hol landse graven , en zijn gemalin de kerk van Voorhout aan de abdij. In 10 64 zou in een open brief aan Keizer Hendrik IV over een kerk en kapel i n Voorhout gesproken worden. De uit tufsteen opgetrokken christelijke ka pel werd toen met de Heerlijkheid Foranholte aan het bisdom Utrecht gesc honken. Twaalf jaar later werd de parochie Vorenholte bij de abdij belee nd. Als dochterkerk behoorde ook Sassenheim onder Voorhout, In 1083 beve stigde graaf Dirk V in Flandria de schenkingsoorkonden van zijn voorvade ren Bekende adellijke geslachten kwamen in de vroege middeleeuwen voor i n het toen beboste Voorhout. Al in 1283 zien we de adellijke families Na gel, Boekhorst en van Teijlingen. Onder de Nagels trof men ruim twee eeu wen lang schouten. In de ambachtrekeningen van Voorhout van 1459 is al s prake van"Jan Naghels voor die bregge".De huidige Nagelbrug is overigen s niet de oorspronkelijke.Deze lag over de Dinsdagse Wetering, de waterw egverbinding tussen Noordwijk, Sassenheim en Warmond, een honderd mete r terug. In de volkstaal noemde men de oude in 1967 gesloopte Nagelbru g wel de Lage of Oude Schoolbrug. De Hoge of Nagelbrug is in 1657 voor f l.195.- tegelijk met het graven van de Haarlemmertrekvaart,gebouwd. Ui t die periode stamt ook de in 1971 gesloopte herberg en regthuis De Bont e Koe. Aan het einde van de twaalfde eeuw woonde op het slot Teijlinge n het aanzienlijke geslacht van Teijlingen. Heer Willem overleed in maar t 1244. Voor zover bekend liet hij vier kinderen na. Bijna veertig jaa r later overleed Willems zoon Willem. Het slot en de andere leengoedere n vervielen aan de graaf van Holland en aangezien de overledene kinderlo os was,was er geen opvolging. Floris V schonk daarop het huis Teijlinge n aan de weduwe van Heer Albrecht van Voorne. Een kleindochter van de gr aaf, de welbekende Jacoba van Beieren vestigde zich in 1428 op Teijlinge n. Jacoba overleed acht jaar later. Naast Teijlingen kende Voorhout in d e veertiende eeuw het slot Boekhorstburg of ook wel Boekenburg genoemd.N adat Jan van der Boekhorst in 1400 overleed ontving zijn zoon Jan Floris z. Het slot en bijbehorend land ter grootte van bijna 181/2 morgen (ca 1 6 ha) en twintig gaarden. In 1468 kreeg hij de onderscheiding "Het rech t van zwanendrift" ( recht tot het houden van zwanen ), tot de franse re volutie slechts voorbehouden aan de adel. Het oorspronkelijke Boekhors t is bij een laatste oplaaien van de Hoekse en Kabeljouwse twisten verwo est. Er werd een kleiner huis gebouwd, waarvan het twijfelachtig is of d e eigenaars er ooit in hebben gewoond.Daarnaast kende Voorhout enige gro te hofsteden, zoals de Hooghkamer en Oosthout. De bewoning was eeuwenlan g schaars. De abdij beschikte hier in 1339 wel over een aantal huizen. R ond de vijftiende eeuw telde men veertig haardsteden en 160 communicante n. 29 gezinnen betaalden belasting. De anderen waren arm of edel "die ni et en geven". Tijdens de Franse revolutie telde Voorhout niet meer dan 3 31 inwoners, voornamelijk Katholiek. Na de beeldenstorm van 1566 kerkte n zij te Sassenheim. Doordat er weinig Hervormden voor bestuursfunctie s waren, bleven deze functies veelal in Katholieke handen. In 1795 kwa m aan deze vorm van bestuur met schout en schepenen een einde. Het ambac ht en de heerlijkheid Voorhout werden opgeheven en het Liberte, Egalit e en Fraternite volgden. Voorhout werd een gemeente. Twaalf jaar later v erdween de Franse overheersing, Voorhout werd opgeheven en tot 1818 bi j Sassenheim gevoegd. Toen kwam Voorhout weerop eigen benen te staan. D e gemeente telde 400 inwoners. Na jarenlang de Katholieke kerkgang in Sa ssenheim gedoogd te hebben, ontstond in 1856, na bijna 300 jaar, weer ee n Voorhoutse parochie: De Heilige Bartholomeus. De Hervormde kerk verkoc ht voor fl.1700.- het oude gedeelte van de kerk aan de Katholieken . I n de periode is de buitenplaats Schoonoord gebouwd en weer gesloopt. Zi j moest plaats maken voor het seminarie Hageveld . Na het vertrek van d e priesters diende het beeldbepalende pand aan de Leidse Vaart tot het e ind van de jaren zeventig als Bisschoppelijke Nijverheidsschool. Nieuwbo uw voor de inmiddels in KTS omgedoopte school volgde, zodat het oude pan d gesloopt werd. De KTS schreef op 22 maart 1991 haar 10.000ste leerlin g in. Door een te kleine gemeenschap werd in 1860 ( tot 1920 ) het burge meesterschap verenigd met dat van Oegstgeest. De vooruitgang ging ook aa n Voorhout niet voorbij. De bevolking groeide in 1880 langzaam naar onge veer 1100 inwoners.Ook ziet men aan het einde van de negentiende eeuw d e opkomst van de bloembollencultuur. Hooggelegen gronden werden afgegrav en. Na een start met 61 ha groeide het binnen twintig jaar tot 170 ha, w at bij 42 kwekers in gebruik was. Rond 1940 bereikte men ongeveer 245 ha . In het bloembollenseizoen trekt op de laatste zaterdag van april het b loemencorso door de streek. Zij volgt de route van Noordwijk naar Haarle m en doet daarbij ook Voorhout aan.
(naar H.R. Alberts)

Persoonlijke gegevens Doede van Voorhout

Geboren rond 1100.[ Bron 1 ]

Overleden voor 1161.[ Bron 2 ]

Aanknopingspunten

Deze persoon komt ook voor in Kwartierstaat van het gezin van der Stelt-Verberg.

Gezin Doede van Voorhout

Relatie met Vrouw Van Doede van Voorhout.

Kind(eren):

Kerstant van Wassenaer (Van Raephorst) � 1130-� 1189

Notities bij Doede van Voorhout

Alias Dudo de Furneholt Vermogend Rijnlands edelman. Vermeld in 1101-1130. . Vermeld in een oorkonde van 1108, waarin hij samen met de graaf en burggraaf Halewijn I van Leiden getuigt voor de bisschopvan Utrecht. Alias*: Dudo de Furneholt Zoon: Kerstant van Raephorst* Vermeld 1101-1130. Uit het "Oude register van graaf Florins" van omstreeks 1282 valt op te maken, dat hij in het bezit was van hetveer over de Rijn, ter plaatse van de huidige brug Het Haagse Schouw, oudtijds genaamd Doedinxvere, en Schouw van Duivenvoorde. Nu staat echter vast, dat dit leen in oorsprong groter is geweest dan blijkt uit de optekening van omstreeks 1282. Er bestaat namelijk een oudere omschrijving van het leen die mededeelt, dat het leen omvatte "die vere twische des Rijnsover ende Zwadenburdamme", d.w.z. het veerrecht op de Rijn tussen Katwijk en Zwammerdam. Met andere woorden; Doede moet het veerrecht hebben bezeten over heel het Hollandse gedeelte van de Rijn. Een dergelijk bezit stempelt de eigenaar tot een belangrijk heerschap. Dit valt nog te illustreren met het feit dat over hetzelfde gebied van de Rijn het tolrecht vanouds in handen was van de burggraaf. Beide rechten zijn afgeleid van het landsheerlijke stoomregaal. Het belang van het Doeninxveer blijkt eveneens uit een aansluitende Middeleeuwse verkeersweg. Deze heeft men kunnen reconstrueren vanaf 's-Gravenzande via Monster, 's-Gravenhage en Wassenaar rechtstreeks naar het Schouw. Over deze gehele afstand droeg deze weg in de Middeleeuwen de naam van Rijnweg om eerst vlakbij het veer de naam Doedinxlaan (Doeslaan) te krijgen. De eigenaar en tevens naamgever van het leen zal onder de vooraanstaande Rijnlandse edelen gezocht moeten worden. Slecht een edelman komt daarvoor in aanmerking: Doede van Voorhout. De vraag rest nog, welke betekenis men er aan mag hechten dat de Rijnlandse edelman Doede zich met de achternaam "Van Voorhout" noemt. Een bezit van de ambachtsheerlijkheid kan in het eerste kwart van de twaalfde eeuw nog geen sprake zijn, een aanzienlijke vroonhof ter plaatse is niet bekend, de kerk met de tienden van Voorhoud zijn reeds vroeg in handen van de abdij Egmond. Kan Doede zijn naam ontleend hebben aan een of andere betrekking tot het gravelijke kasteel, dat binnen de parochie Voorhoud gelegen was, en dat we heden ten dagen nog kennen als de ru�ne van Teilingen? Merkwaardig is, dat omstreeks de tijd, dat personen met de naam "Van Teilingen" voor het eerst voorkomen (1162 en 1174), we kunnen veronderstellen, dat belangen van de zoon van Doede, binnen Wassenaar en niet te Voorhout zijn geconcentreerd. Heeft de familie van Doede zijn rechten te Voorhout prijs gegeven ten behoeve van de aan het grafelijk huis verwante Van Teijlingen's. Teylingen te Voorhout De eerste burchten in Nederland waren rond. Vele waren ontstaan uit een motte, die er uitzag als, nu nog steeds, de burcht van Leiden. Teylingen lijkt echter een gewone ronde waterburcht te zijn, die dateert uit het begin van de dertiende eeuw. Het slot bestond aanvankelijk uit een donjon en een poorttoren met traptoren. Deze gebouwen waren verbonden met een hoge bakstenen ringmuur van ongeveer 7 meter hoogte, met een weergang op bogen. Het geheel lag in een cirkelvormige gracht. De voorburcht lag op een apart terrein voor de burcht, dat ook omgracht was. In latere jaren werd de donjon vervangen door een in de ringmuur opgenomen torenvormig bakstenen woongebouw, dat enkele verdiepingen hoog was. Het slot werd hier gesticht ter bewaking van de Rijndijk en de weg naar Haarlem aan de rand van de toenmalige bestaande bossen. Er is wel erg veel fantasie voor nodig om deze situatie in gedachten op te roepen als je je op het terrein van de huidige burchtru�ne bevindt ! De huidige burchtru�ne heeft een diameter van circa 37 meter. Aan de noordzijde bevindt zich het poortgebouw. Tegen de muur aan de oostzijde is het hoofdgebouw opgetrokken, dat nu nog een hoogte heeft van circa 19 meter. Aan de binnenzijde is de breedte daarvan ca 16 meter, aan de muurzijde circa 24 meter. De diepte van het hoofdgebouw is ongeveer 11 meter. Een ander Teylingen, dat Oud-Teylingen heette, maar later Lokhorst werd genoemd, heeft gelegen bij Warmond. Oorspronkelijk werd Teylingen bewoond door de Heren van Teylingen, maar het begin van de geschiedenis van Teylingen ligt nogal in het duister. Al spoedig echter verviel het slot aan de graven van Holland. Zij maakten van Teylingen de ambtswoning van de houtvesters van Holland. De bekendste bewoner van Teylingen was wel Jacoba van Beieren, die het slot ook als houtvester bewoonde. Vooral gedurende de laatste dagen van haar leven, woonde ze op Teylingen en overleed er in 1436. Aan haar herinneren nog de specifiek gevormde Jacobakannetjes uit de Middeleeuwen, die veelvuldig bij opgravingen in slotgrachten worden gevonden. Kasteel Teylingen kreeg het in de Tachtigjarige oorlog zwaar te verduren. Vooral in de beginjaren van deze oorlog werd het slot tijdens gevechtshandelingen zwaar beschadigd. Omstreeks 1614 werd het kasteel niet meer opgeknapt, maar men bouwde op de voorburcht een gerieflijker onderkomen. Het werd een paleisachtig gebouw, dat we kennen uit een anonieme pentekeninguit 1724. Ook werden rond het kasteel en het nieuwe woongebouw kasteeltuinen en een park aangelegd. De verdedigbaarheid van de burcht was in die tijd niet meer nodig. Men ging het accent leggen op een prettige bewoonbaarheid. Die voorgebouwen werden overigens omstreeks 1800 gesloopt. Toen dan ook in 1677 de donjon opnieuw grote schade opliep, ditmaal door een brand, liet men de woontoren niet meer opknappen. Sindsdien verviel Teylingen steeds meer tot de ru�ne, zoals we die nu kennen. Dat we de ru�ne nu nog kunnen bewonderen, komt omdat bij een verkoop omstreeks 1800 bepaald werd dat de donjon met de ringmuur niet gesloopt mocht worden. Er werden steeds meer gronden rond de kasteelru�ne verkocht, totdat er voor het kasteel nog maar een klein gedeelte overbleef. In 1888 werd de ru�ne het eigendom van de Nederlandse Staat en kwam het op de monumentenlijst te staan, zodat de ru�ne van Teylingen geconsolideerd kon worden. Dank zij de oprichting van de Stichting Slot Teylingen in1975 werd de ru�ne en haar omgeving sterk verfraaid. De stichting zorgde er voor dat er met steun van het Rijk weer enkele gronden in de directe nabijheid van de slotru�ne konden worden aangekocht, zodat Teylingen niet meer op een zo beperkt terrein stond. Verder zorgde de stichting er voor dat de slotgrachten opnieuw werden uitgegraven en dat er een nieuwe toegangsbrug werd gemaakt. Daarom is de ru�ne van Teylingen nu een sieraad in de bollenstreek. Slot Teylingen kan worden bezichtigd. Teylingen ligt in de gemeente Voorhout dicht op de grens en ten noordwesten van de gemeente Sassenheim. De ru�ne is het gemakkelijkst te bereiken door vanaf de afslag Noordwijkerhout op de A44 in de richting van Noordwijkerhout te rijden. De ru�ne van Teylingen bevindt zich dan � voorbij het kruispunt met de N208 (naar Lisse) � aan een zijweg links van deze weg, direct na het verlaten van het dorp Sassenheim. Enige literatuur: - Drs. Ingrid W.L. Moerman, De Ru�ne van Teylingen, deel XXVI uit de serie Nederlandse Kastelen (uitg NKS/ANWB), z.p., 1976. - A.G. Schulte (red.), Ruines in Nederland, Zwolle, 1997. - Jos St�ver e.a. (red.), Kastelen en buitenplaatsen in Zuid-Holland, Zutphen, 2000. - Eigen documentatie. Voorhout Eeuwenlang was Voorhout met haar bebouwing een speldenknop op de landkaart.In 1988 vierde Voorhout op grootse wijze haar 1000 jarig bestaan.Historici zijn echter niet eensluidend over het jaartal 988.De een spreekt over het Voorhout van voor 989,anderen over 1064 of zelfs 1083.Feit is dat het dorp,ook wel Foranholte genaamd,beschikte over een groot en weids bebost gebied.Het strekte zich al vroeg uit van Lisse tot Rijnbrug/Oegstgeest en van Katwijk,Noordwijk tot Sassenheim. Qua oppervlakte kon het wedijveren met Leiden.Het gebied was zeer schaars bewoond; er waren slechts een paar honderd Voorhouters,voornamelijk landarbeiders.Van een dorpscentrum was beslist geen sprake.Deze ontwikkelde zich pas in eind 1800. Volgens evangelische aantekeningen vande abdij van Egmond schonken op 6 mei 988 Dirk II , een van de Hollandse graven , en zijn gemalin de kerk van Voorhout aan de abdij. In 1064 zou in een open brief aan Keizer Hendrik IV over een kerk en kapel in Voorhout gesproken worden. De uit tufsteen opgetrokken christelijke kapel werd toen met de Heerlijkheid Foranholte aan het bisdom Utrecht geschonken. Twaalf jaar later werd de parochie Vorenholte bij de abdij beleend. Als dochterkerk behoorde ook Sassenheim onder Voorhout, In 1083 bevestigde graaf Dirk V in Flandria de schenkingsoorkonden van zijn voorvaderen Bekende adellijke geslachten kwamen in de vroege middeleeuwen voor in het toen beboste Voorhout. Al in 1283 zien we de adellijke families Nagel, Boekhorst en van Teijlingen. Onder de Nagels trof men ruim twee eeuwen lang schouten. In de ambachtrekeningen van Voorhout van 1459 is al sprake van�Jan Naghels voor die bregge�.De huidige Nagelbrug is overigens niet de oorspronkelijke.Deze lag over de Dinsdagse Wetering, de waterwegverbinding tussen Noordwijk, Sassenheim en Warmond, een honderd meter terug. In de volkstaal noemde men de oude in 1967 gesloopte Nagelbrug wel de Lage of Oude Schoolbrug. De Hoge of Nagelbrug is in 1657 voor fl.195.- tegelijk met het graven van de Haarlemmertrekvaart,gebouwd. Uit die periode stamt ook de in 1971 gesloopte herberg en regthuis De Bonte Koe. Aan het einde van de twaalfde eeuwwoonde op het slot Teijlingen het aanzienlijke geslacht van Teijlingen. Heer Willem overleed in maart 1244. Voor zover bekend liet hij vier kinderen na. Bijna veertig jaar later overleed Willems zoonWillem. Het slot en de andere leengoederen vervielen aan de graaf van Holland en aangezien de overledene kinderloos was,was er geen opvolging. Floris V schonk daarop het huis Teijlingen aan de weduwevan Heer Albrecht van Voorne. Een kleindochter van de graaf, de welbekende Jacoba van Beieren vestigde zich in 1428 op Teijlingen. Jacoba overleed acht jaar later. Naast Teijlingen kende Voorhout in de veertiende eeuw het slot Boekhorstburg of ook wel Boekenburg genoemd.Nadat Jan van der Boekhorst in 1400 overleed ontving zijn zoon Jan Florisz. Het slot en bijbehorend land ter grootte van bijna 181/2 morgen (ca 16 ha) en twintig gaarden. In 1468 kreeg hij de onderscheiding �Het recht van zwanendrift� ( recht tot het houden van zwanen ), tot de franse revolutie slechts voorbehouden aan de adel. Het oorspronkelijke Boekhorst is bij een laatste oplaaien van de Hoekse en Kabeljouwse twisten verwoest. Er werd een kleiner huis gebouwd, waarvan het twijfelachtig is of de eigenaars er ooit inhebben gewoond.Daarnaast kende Voorhout enige grote hofsteden, zoals de Hooghkamer en Oosthout. De bewoning was eeuwenlang schaars. De abdij beschikte hier in 1339 wel over een aantal huizen. Rond devijftiende eeuw telde men veertig haardsteden en 160 communicanten. 29 gezinnen betaalden belasting. De anderen waren arm of edel �die niet en geven�. Tijdens de Franse revolutie telde Voorhout niet meer dan 331 inwoners, voornamelijk Katholiek. Na de beeldenstorm van 1566 kerkten zij te Sassenheim. Doordat er weinig Hervormden voor bestuursfuncties waren, bleven deze functies veelal in Katholieke handen. In 1795 kwam aan deze vorm van bestuur met schout en schepenen een einde. Het ambacht en de heerlijkheid Voorhout werden opgeheven en het Liberte, Egalite en Fraternite volgden. Voorhoutwerd een gemeente. Twaalf jaar later verdween de Franse overheersing, Voorhout werd opgeheven en tot 1818 bij Sassenheim gevoegd. Toen kwam Voorhout weer op eigen benen te staan. De gemeente telde 400 inwoners. Na jarenlang de Katholieke kerkgang in Sassenheim gedoogd te hebben, ontstond in 1856, na bijna 300 jaar, weer een Voorhoutse parochie: De Heilige Bartholomeus. De Hervormde kerk verkocht voor fl.1700.- het oude gedeelte van de kerk aan de Katholieken . In de periode is de buitenplaats Schoonoord gebouwd en weer gesloopt. Zij moest plaats maken voor het seminarie Hageveld . Na het vertrek van de priesters diende het beeldbepalende pand aan de Leidse Vaart tot het eind van de jaren zeventig als Bisschoppelijke Nijverheidsschool. Nieuwbouw voor de inmiddels in KTS omgedoopte school volgde, zodat het oude pand gesloopt werd. De KTS schreef op 22 maart 1991 haar 10.000ste leerling in. Door een te kleine gemeenschap werd in 1860 ( tot 1920 ) het burgemeesterschap verenigd met dat van Oegstgeest. De vooruitgang ging ook aan Voorhout niet voorbij. De bevolking groeide in 1880 langzaam naar ongeveer 1100 inwoners.Ook ziet men aan het einde van de negentiende eeuw de opkomst van de bloembollencultuur. Hooggelegen gronden werden afgegraven. Na een start met 61 ha groeide het binnen twintig jaar tot 170 ha, wat bij 42 kwekers in gebruik was. Rond 1940 bereikte men ongeveer 245 ha.In het bloembollenseizoen trekt op de laatste zaterdag van april het bloemencorso door de streek. Zij volgt de route van Noordwijk naar Haarlem en doet daarbij ook Voorhout aan.

/projects/SmartCopy/18783 SmartCopy]: ''Jul 30 2016, 3:10:54 UTC''

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Doede van Voorhout?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Doede van Voorhout

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen