Zuster augustinessen sinds 11-47
Kosteres in Den Haag / Alkmaar
bij de uitvaart van Zuster Ancillina Plak - 24 #06 juli 1981
Openingswoord Ook vanavond zijn wij samen om de dood en de verrijzenis van
onze
Heer Jezus Christus te vieren. Als voorganger bij die viering wens ik uallen
welkom. In die gedachtenis van Jezus, onze Heer, zullen we vanavond bijzonder gedenken: Zuster Ancillina Plak. Meer dan 16 jaar was zij hier in deze kapel de kosteres. Het huis van de Heer, was ook een beetje háárhuis. Met veel liefde en met grote trouw heeft zij haar werk hier gedaan, We herdenken haar daarom met dankbaarheid. We herdenken haar ook inhet vetrouwen, dat het afscheid dat wij moesten nemen, toch een tot ziens is geworden. Tot ziens door Hem, die ons is voorgegaan door de doodnaar de verrijzenis tot eeuw ig leven.
Overweging
Als we de woorden van het evangelie ernstig nemen - en dat pro-beren wetoch als
gelovigen - dan hoorden we Jezus net zeggen, dat de dood van een mens, feitelijk is: een doorgang naar het leven. Wie dit brood eet, zal levenin eeuwigheid.
Als we afscheid moeten nemen van een mens, dan doen we dat in een gedachtenisviering rond dat brood dat Jezus is. We belijden daarmee de kracht en de betekenis van het brood - we belijden daarmee ons diep menselijk verlangen naar een band die blijvend is - een band die over het lijden en over de dood heen blijft leven.
Zo gedenken wij vanavond ook Zuster Ancillina. We hebben afscheid moeten nemen, ze is niet meer bij ons. Haar familie zal een hartelijke en lieve zus moeten missen - en ieder van ons zal haar missen - iedereen zaldaarbij zijn eigen herinneringen hebben - we proberen soms met woordendie herinneringen vast te houden - maar we weten dat het moeilijk is om dat voor elkaar te doen. Dok voor mij is het niet mogelijk alle herinneringen onder woorden te brengen.
Mag ik het volgende zeggen. Ik zou Zuster Ancillina graag herdenken, als de vrouw die hier haar zorg gaf aan de vieringen van de sacramenten: bij dopen, bij huwelijken, bij het toedienen van de zalving aan de zieken, en voor bij de vieringen van het sacrament van brood en wijn - was zij met haar zorg aanwezig. Ze eiste daarbij nooit - ook toan dat mogelijk was - een grotere plaats op - ze deed haar naam eer aan; ancillina - de kleine dienares.
Veranderingen van priesters - veranderingen in de liturgie - veranderingen in
de regels van het kloosterleven: Ancillina wist het allemaal soepel op te vangen - nooit zou ze mensen minder achten, die wat minder soepel waren -
als de kapel er maar goed uitzag, als de liturgie maar goed verliep, als de misdienaars en later de misdienettes er maar netjes uitzagen - danwas er al een grote zorg voor ancillina weggenomen. Ik zou haar daaromgraag herdenken hier op deze plaats - als dienares van de sacramentsvieringen.
Verder wil ik niet proberen voor iedereen onder woorden te brengen, wathij of zij moet voelen bij dit afscheid. Vooral voor de familie zou dat onmogelijk zi Ik weet alleen dat zij erg meeleefde met alles in de familie, met lief en met leed, verdriet en vreugde - u zult haar missen.
Ancillina stierf op de dag, dat we in de liturgie herdac hten Maria Magdalena; we lazen die dag uit het evangelie van Johannes de verschijningvan Jezus op Paasmorgen aan deze Maria. Het viel me toen weer op, dat die verschijning gebeurde vóórdat Jezus zich aan zijn leerlingen liet zien. Maria en de andere vrouwen waren de eerste getuigen van de verrijzenis. Zo durf ik te vertrouwen dat Jezus ook onze zuster bij haar naam heeft geroepen - op die dag - en dat Hij ook haar zal doen opstaan op de laatste dag. Amen
na de dienst is er in huize Augustinus gelegenheid tot afscheid nemen -en u kunt daar ook de familie ontmoeten.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.