Stamboom Hegeman » Roelof Theodorus Overakker (1890-1945)

Persoonlijke gegevens Roelof Theodorus Overakker 

• Hij is geboren op 9 januari 1890 in Haarlem, Nederland.
• Beroep: Generaal Majoor KNIL.
• Hij is overleden op 9 januari 1945 in Bukiting, Indonesië, hij was toen 55 jaar oud.

  Oorzaak: Oorlogsslachtoffer

• Hij is begraven in Nederlands ereveld Ancol te Jakarta in Indonesië, Vak VI, nummer 159.
• Een kind van Henri Daniël Marie Overakker en Akke Henrietta Vermeulen

Gezin van Roelof Theodorus Overakker

Hij is getrouwd met Sophie Beer.

Zij zijn getrouwd op 8 mei 1918 te Bandung, Ned-Indië, hij was toen 28 jaar oud.

Notities over Roelof Theodorus Overakker

 

Roelof Theodorus Overakker
9 januari 1890 – 9 januari 1945)
Geboren in	Haarlem
Gestorven in	Fort de Kock
Land/partij	Koninkrijk der Nederlanden
Onderdeel	Nederlands Indische leger, infanterie
Dienstjaren	1912-1942
Rang	Generaal-majoor
Leiding over	Territoriaal commandant van midden-Sumatra tijdens de Invasie van Sumatra in 1942.
Slagen/oorlogen	Invasie van Sumatra in 1942
Onderscheidingen	Onder meer ridder in de Militaire Willems-Orde

 wikipedia zowel onder als boven

 Vroege Loopbaan

 Overakker volgde de Koninklijke Militaire Academie en werd op 20 juli 1912 aangesteld als tweede luitenant bij het wapen der infanterievan het Indische leger. Hij werd op 8 april 1916 bevorderd tot eerste luitenant en in 1921 naar Nederland gezonden voor het volgen van de leergang van krijgskundige studies aan de Hogere Krijgsschool te Den Haag; hij keerde in december 1924 terug naar Indië. Op 26 januari 1926 werd hij overgeplaatst bij het garnizoensbataljon van Timor en op 24 juni 1926 van datzelfde jaar bevorderd tot kapitein. Hij werd in februari 1928 overgeplaatst bij de generale staf, diezelfde maand werd hij ingedeeld bij de staf der eerste divisie teWeltevreden. Hij nam in 1929 zitting in het comité voor de regeling van de wedstrijden om het Java-kampioenschap van de Nederlands-Indische voetbalbond.

 In juli 1930 kreeg hij in de manege van de cavalerie, bij het trainen voor het kampioenschap van dienstrijpaarden, het ongeluk bij het nemen van een hindernis te vallen, waardoor hij zeer ongelukkig terecht kwam. Hij werd in bewusteloze toestand naar het militair hospitaal te Tjimahi gebracht, waar een hersenschuddingwerd geconstateerd.^[1] Met ingang van 6 juni 1932 werd Overakker à la suite bij zijn wapen teruggevoerd en overgeplaatst bij het negentiendebataljon te Malang; bij gouvernementsbesluit met ingang van eerder genoemde datum werd hij aldus ontheven (op zijn verzoek) van zijn plaatsing bij de generale staf en teruggeplaatst bij het wapen der infanterie.[2] Op 16 september 1933 werd hij bevorderd tot majoor; hij was toen gedetacheerd bij het Departement van Koloniën in Nederland en op 25 november 1935 bevorderd tot luitenant-kolonel, met de bepaling dat hij in eerder genoemde detachering gehandhaafd bleef. Hij keerde per Dempo op 28 augustus terug naar Indië en werd in augustus 1938 ingedeeld bij het achtste bataljon te Malang en met ingang van de dag van overnamebenoemd tot commandant van dat bataljon. Hij stelde in juli 1937 een onderzoek in naar ongeregeldheden die plaats hadden gevonden bij het Korps Barisan te Soemenep.^[3]

 moord bij het 8e bataljon

 Begin september 1937 raakte de kazerne van het achtste bataljon te Malang, aan het Rampal-exercitie-terrein gelegen, in rep en roer, toen de Javaanse infanterist Kalim, die diende bij de tweede compagnie onder kapitein J.C.J. van Boxtel, in een der kamers plotseling een klewang trok en zijn echtgenote daarmee gedurende slechts enkele seconden tien zware houwen achter elkaar toebracht, onder meer over de schedel, de schouder, de armen en de rug. Het slachtoffer zakte hevig bloedend en zieltogend in elkaar; toegesnelde soldaten kwamen nog net op tijd om te verhinderen dat Kalim zich met hetzelfde wapen de keel afsneed, zodat slechts een oppervlakkige wond ontstond. Het slachtoffer werd direct naar het militair hospitaal overgebracht, waar een officier van gezondheid eerste hulp verleende en de diepe wonden dichtnaaide. Ook Overakker was, als commandant van het bataljon,niet lang na het gebeurde aanwezig in de operatiekamer. Medische hulp mocht echter niet meer baten; een half uur na de operatie overleed de vrouw aan haar diepe verwondingen.

 De dader werd eveneens overgebracht naar het militair hospitaal en in de blokzaal (voor gewonde gearresteerden) in een der cellen in verzekerde bewaring gesteld. Hevige jaloezie was de oorzaak van de daad;de commissie van onderzoek kreeg echter ook vele aanwijzigen dat hier niet de minste reden voor bestond. De overleden vrouw was tot dan toe altijd kinderloos gebleven en had bekendgestaan als een goede en zachtzinnige lieve vrouw. Kalim werd voor de krijgsraad gedaagd. ^[4] Overakker werd met ingang van 22 februari 1938 overgeplaatst bij de generale staf, geplaatst bij de staf der tweede divisie te Magelang (later vierde regiment infanterie) en op 21 september 1938 bevorderd tot kolonel. In oktober 1939 werd hij benoemd tot commandant van het zesde infanterieregiment te Malang en op 19 februari 1942 tot generaal-majoor bevorderd.

 tweede wereloorlog

 Tijdens de Tweede Wereldoorlog (vanaf 9 februari 1942) was Overakker territoriaal commandant voor Midden Sumatra en actief tijdens de invasie van Sumatra in 1942. Op 28 maart 1942 gaf hij zich over aan de Japanse troepen bij het stadje Kutatjane, ten westen van Kabanjahe (noord-Sumatra). Overakker nam alle verantwoordelijkheid voor de daden van zijn ondergeschikten op zich en werd wegens deze handelingen bij vonnis van een zogenaamde krijgsraad van het Japanse leger te Fort de Kock op 9 januari 1945 ter dood gebracht.

 In november 1947 werd het Bronzen Kruis te Medan uitgereikt aan zijn weduwe door generaal-majoor P. Scholten. Deze onderscheiding werd later ingetrokken en vervangen door de Militaire Willems-Orde bij Koninklijk Besluit van 25 juli 1951. Dat was omdat Overakker zich zowel onderscheiden had in de strijd tegen de vijand als in krijgsgevangenschap door het bedrijven van daden van uitstekende moed, beleid en trouw. Na de capitulatie van het Indische leger besloot hij, ondanks herhaalde en uitdrukkelijke radiografische aanzegging de strijd te staken, deze met de hem ter beschikking staande troepen van midden- en zuid-Sumatra voort te zetten en gaf hij de strijd tegen de beter bewapende en overmachtige vijand pas opgegeven nadat de verdere voortzetting daarvan met zijn zwaar gehavende en vermoeide troepen slechts nutteloos bloedvergieten zou hebben betekend. Ook na hetbeëindigen van de strijd gaf hij als krijgsgevangene een fiere en waardige houding te zien tegenover de Japanners en weigerde standvastig aan troepen, die nog actie voerden, opdracht te geven dewapens neer te leggen. Zodra mogelijk was organiseerde hij een ondergrondse verzetsbeweging, die ten doel had inlichtingen te verzamelen omtrent de bewegingen van de vijand, vrouwen en kinderen te helpen en te beschermen, voorbereidingen te treffen voor het weer instellen van het Nederlandse Gezag bij eventueel terugtrekken van de Japanners en door het vormen van ondergrondse verzetsorganisaties uit ondergedoken soldaten van het Indische leger om bij de landing van de geallieerde troepen de vijand op zijn verbindingen en in de rug te kunnen bestrijden.

 Op vrijdag 28 september 1951 om 11 uur werden in het Paleis op de Dam te Amsterdam aan de nabestaanden van een postuum benoemde commandeur en vijf postuum benoemde ridders in de Militaire Willems-Orde, de versierselen behorende bij deze hoge onderscheidingen uitgereikt. Het betrof hier wijlen generaal S. Spoor en Overakker, beiden wegens hun gedrag te Nederlands-Indië, wijlen luitenant-kolonel M.P.A. den Ouden en wijlen soldaat J.F. Ketting Olivier, beiden wegens hun optreden in Korea. Verder wijlen eerste luitenant J.A. van Bijnen en wijlen de heer T. Dobbe, beiden wegens verzetswerk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Spoor werd benoemd tot commandeur, de overigen werden benoemd tot ridder in de Militaire Wilems-Orde. ^[5] De plechtigheid werd besloten met het Wilhelmus, gespeeld door de Koninklijke Militaire Kapel. Hierna ontving de Koningin eerst de zes vrouwen, die uit haar handen de versierselen van de onderscheidingen hadden ontvangen, in haar privé-vertrekken. ^[6] In Almere is de generaal Overakkerstraat naar hem vernoemd.

 decoraties

 Bronzen Kruis - later ingetrokken en vervangen door: Ridder in de Militaire Willems-Orde,  Medaille van het Nederlands-Olympisch Comité in goud   Officierskruis

 

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Roelof Theodorus Overakker?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Roelof Theodorus Overakker

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen