Hij is getrouwd met Oda van Saksen.
Oda van Saksen[1] (ca 884 - 2 juli, na 952) was een Frankische edelvrouwe, die vereerd wordt als heilige. Als echtgenote van koning Zwentibold was ze korte tijd koningin van Lotharingen en van Oost-Francië en als echtgenote van Everhard van Franken hertogin van Franken en van Lotharingen.
Inhoud
1 Levensbeschrijving
1.1 Afstamming
1.2 Huwelijken en nakomelingen
2 Nalatenschap; verering
3 Bronnen en voetnoten
Levensbeschrijving
Afstamming
Oda van Saksen werd rond 880 geboren als vijfde of zesde kind van Otto I van Saksen en Hedwig van Babenberg in Zuid-Thüringen in het toenmalige Oost-Francië. Haar vader, ook wel Otto de Illustere genoemd, was in 880 hertog van het stamhertogdom Saksen geworden en wordt gezien als stamvader van de Ottonen. Oda's broer Hendrik de Vogelaar wordt beschouwd als de eerste koning van het middeleeuwse Duitsland, dat voordien bekendstond als Oost-Francië. Het machtscentrum van Oda's familie, de Liudolfingen, vormde de abdij van Brunshausen,[2] vanaf 881 verplaatst naar de abdij van Gandersheim, waar Oda's oudere zuster Liutgard abdis was. Sommige bronnen vermelden ook Oda als abdis van deze kloosters.
Huwelijken en nakomelingen
Oda huwde in 897 te Worms met Zwentibold (870/871-900), koning van Lotharingen en werd de moeder van drie dochters:
Benedicta, abdis van de abdij van Susteren;
Cecilia, eveneens abdis van Susteren;
Relindis, die zich als kluizenares in Flémalle (bij Luik) vestigde.
Na de gewelddadige dood van Zwentibold op 13 augustus 900, huwde Oda nog in hetzelfde jaar een van zijn belagers, Gerard van de Metzgau (ca 875-910), graaf van Metz, die al jaren op Lotharingen aasde. De drie nog zeer jonge kinderen van Zwentibold werden in kloosters ondergebracht, wellicht met de bedoeling dat de lijn op deze manier zou uitsterven.[3] Met Gerard kreeg Oda vier kinderen:
Wigfried (901-953), die in 924 aartsbisschop van Keulen werd;
Uda of Oda (ca 905-963), die met Gozelo van de Ardennen trouwde;
een onbekende dochter;
Godfried (ca 905-na 949), graaf van de Gulikgouw, paltsgraaf van Lotharingen.
Na Gerards dood op 22 juni 910 trouwde Oda met Everhard van Franken (~885-939) van de Opper-Lahngouw, zoon van Koenraad de Oudere en broer van Koenraad I van Franken, koning van Oost-Francië. Met Everhard had Oda mogelijk nog één dochter:
Ingeltrude, echtgenote van Robert, markgraaf van Dijon.
Oda overleefde al haar echtgenoten, die allen in een veldslag om het leven kwamen. Het is niet bekend in welk jaar ze overleed en waar ze begraven is.
Nalatenschap; verering
In de middeleeuwen werden koning Zwentibold en zijn familie, waaronder Oda, als heiligen vereerd. De feestdag van de Heilige Oda is op 2 juli.
De schedel van Oda van Saksen wordt bewaard in de schatkamer van de Sint-Amelbergabasiliek in Susteren in een witgelakte reliekhouder uit de 17e of 18e-eeuw, die sterk lijkt op die van haar echtgenoot Zwentibold in dezelfde schatkamer.
In Nederland en België zijn verschillende kerken naar de Heilige Oda genoemd, onder andere de Sint-Odakerk in Melderslo, maar het gaat hierbij telkens om Oda van Brabant (ca 680-726), die als kluizenares te Venray zou hebben geleefd en te Sint Oedenrode overleed. Geografische namen en andere verwijzingen naar Oda in de omgeving van Susteren (bijvoorbeeld de Odasingel in Sittard en de Vrouwenvereniging St. Oda - Susteren), verwijzen wél naar Oda van Saksen.
Zij zijn getrouwd
Zij zijn getrouwdKind(eren):
Gerard van de Metzgau (ca. 875 – 22 juni 910) was graaf van Metz die samen met zijn broer tevergeefs probeerde om de macht over Lotharingen te verwerven.[1]
Gerard kwam in 897 in conflict met koning Zwentibold van Lotharingen. Die ontnam hem eerst zijn positie maar Gerard en Zwentibold verzoenden zich weer. Het conflict was echter niet opgelost en Gerard en zijn broer Matfried (graaf van de Eiffel) namen de leiding op zich van een opstand, en versloegen en doodden Zwentibold in 900 in een veldslag bij Susteren. Gerard trouwde direct met Zwentibolds weduwe Oda van Saksen (ca. 880 – na 952), een dochter van Otto I van Saksen, maar het lukte Gerard en Matfried niet om hun gezag over Lotharingen te vestigen. In 903 werd Gebhard van Franconië tot hertog van Lotharingen benoemd. Gerard was in 906 in conflict met een graaf Koenraad, vermoedelijk Koenraad I van Franken (een neef van Gebhard) die door Koenraad de Oudere (een broer van Gebhard) met een leger was gezonden om Gebhard te ondersteunen. Gerard sneuvelde in 910 in gevecht met een Beiers leger.
Gerard was zoon van Adelhard van Metz (ca. 850 – 2 januari 890), graaf van Metz en lekenabt van Echternach, die zoon was van Adalhard de Seneschalk, en van een dochter van Matfried van de Eifelgouw (ca. 820 – na 18 september 882). Matfried wordtin 843 al genoemd als graaf van de Eifelgouw en in 877 staat hij op een lijst van edelen die de koning van West-Francië zullen bijstaan als die de Maas zou oversteken.
Gerard en Oda kregen de volgende kinderen:
Wigfried, aartsbisschop van Keulen (924 – 953)
Uda van Metz (905 – 963), gehuwd met Gozelo van de Ardennen
onbekende dochter
Godfried van Gulik, paltsgraaf van Lotharingen (– 949).
Oda hertrouwde met Eberhard van de Opper-Lahngouw.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Gerard van de Metzgau | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Oda van Saksen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.