Sint Bruno de Grote (926-11 oktober 965) Feestdag 11 oktober.
Deze in 926 in Holland geboren heilige was een zoon van Hendrik de Vogelaar (Henry I) en Sint Matilda. Bovenal was hij de broer van keizer Otto I. Zijn moeder bracht hem vanaf zijn jongste de vroomheid bij, want het was duidelijk dat Bruno in dienst van Gods zou treden. Als hij vier jaar is, wordt hij reeds aanbevolen aan Bischop Balderik van Utrecht, die Bruno onderwijst in de klassieke literatuur, filosofie en dichtkunst en hem ook de klassieke Griekse taal leert. Zijn broer keizer Otto I benoemd hem in 940 tot zijn kanselier en privé-secretaris. Kort daarop volgt de benoeming tot abt. Bruno komt aan het hoofd te staan van twee als zeer losbandig bekend staande kloosters, die hij tot het strikte leven onder de Regel van Sint Benediktus weet terug te brengen. Bruno neemt deel aan de Synode (Kerkvergadering) van Verduin in 947 en bewerktstelligt de vrede tussen Frankrijk en Duitsland. In 950 wordt Bruno tot priester gewijd en in 953 tot aartsbisschop van Keulen en hertog van Lotharingen benoemd. In Lotharingen versterkte hij het keizerlijk gezag van zijn broer Otto ten koste van de lokale adel. Bruno was in feite de eerste vertegenwoordiger van een Rijkskerk, de instelling die het wereldlijk gezag aan hoge geestelijken toekende om het koninklijk gezag te versterken in het Duitse Rijk (het zgn. Ottoonse stelsel). Op 11 oktober 965 sterft Bruno te Reims. Het zal ruim negen eeuwen duren voor Rome het opportuun acht om hem in 1870 alsnog heilig te verklaren
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.