Stamboom Dullemen » Willem van Heemskerck (1718-1784)

Persoonlijke gegevens Willem van Heemskerck 

• Hij is geboren op 6 april 1718 in 's Gravenhage, Zuid-Holland, Nederland NL.
• Beroep: schepen, burgemeester Amsterdam, gedeputeerde SG en Raad v State, gecomm. adm. Noorderkwartier ter admir. Ams, bewindhebber OIC.
• Hij is overleden op 28 augustus 1784 in Amsterdam, Noord-Holland, Nederland NL, hij was toen 66 jaar oud.

Gezin van Willem van Heemskerck

Hij is getrouwd met Cornelia Jacoba van Schuylenburch.Bron 1

Zij zijn getrouwd op 15 januari 1766 te 's Gravenhage, Zuid-Holland, Nederland NL, hij was toen 47 jaar oud.

Notities over Willem van Heemskerck

HERDERS-ZANG,
T E R
BRUILOFTE
VAN DEN
WEL-EDELEN GESTRENGEN HEERE,
DEN HEERE
WILLEM VAN HEEMSKERCK,
REGEEREND SCHEEPEN DER STAD AMSTELDAM,
ETC. ETC.
EN DE
WEL-EDELE GEBOORE JONGVROUWE
HADUINA ANTONIA BACKER,
In den Echt vereenigt binnen Amsteldam,
Den 6. van Wynmaand des Jaars 1744.
Wanneer de Dageraat uit æt Oosten voort kwam ryzen,
En dat het Pluimgediert den Morgenstond ging pryzen.
Trad nyvÆre Veldelz%g, verlokt op æt zoet geluit
Van æt snel Cevoogelte, met vreugd den stulpdeur uit.
Hy leide straks zijn Vêe aan kristalyne stroomen,
In de aangenaame schauwÆ van bladerryke boomen;
Maar wyl hy ieverig zyn teedÆre Schaapjes teldt,
En door zyn zagt geluit weergalmen deedt het veld,
Zo twyfeldt hy, f o niet vriend Vreugdryk aan kwam treeden,
En naderkomende, zag hy zyn Digtlief meeden:
Verheugt nu hy zo vroeg dit zoet gezelschap vindt;
Door dien zy beiden zyn van hem op æt teerst bemindt.
Hy treedt hen te gemoet en groet daar op de knaapen,
En vraagt hun de oorzaak af, æt geen hinder geeft tot slaapen?
Alzo God Phoebus pas verçierde sÆHeemels trans
En æt Aardryk kroonde met zyn alverkwikbÆre glans.
De reede dat gy ons gevallig komt te ontmoeten,
En in deezÆ uchtentstond zo vriendelyk begroeten,
Sprak Vreugdryk wonderdt my, wyl æt U is onbekendt
Het geen de blyde Maar ons heeft in æt hert geprendt.
ZouÆ men op zulk een tyd gewis niet de eerste weezen,
Vermits de vreugdÆ deezÆ dag in top zal zyn gereezen!
Voor my, het is de pligt, die heeden my gebiedt;
En Digtlief is bereid te neuren op zyn ried
Het allerbest gezang æt geen hy ooit voor kan bringen,
Koom aan, en wil met ons de zoetste toonen zingen;
Tree met ons naar de Stad, verlaat het eenzaam Woud,
æT is altoos geen vermaak die zig aan æt zelve houdt.
Gaa met ons Tempelwaarts, gy zult genoegen vinden,
Cy zult een Edel-Paer zien door den Echt verbinden.
Nu HEEMSKERCK op deezÆ dag verkrygt æt gewenste loon
Door BACKER: wel kom aan, verheft een Bruilofts toon
Werdt gy nog niet ontvonkt nu Hymens toortzen blaaken?
Ei ! wil den Bruidegom met zyne Bruit genaaken.
Hier zwygt hy; wagtende wat Veldeling besluit,
Die naar een kort gepeins op deze wys zig uit:
Al heb ik Cysbrechts Stad niet tot myn wôon verkooren,
Heeft egter zulks de Faam ons over lang doen hooren,
Den Amstel roemtÆ er op dat zulk een Pronkjuweel,
Op deeze blyde stond aan WILLEM valt ten deel.
Maar wyl de Zon alreets het Aardryk komt bestraalen,
Die zeekerlyk in æt West niet eerder nêer zal daalen,
Voor dat vriend Digtlief zyn beloften heeft voldaan,
Zo wagte dat gy niet van hier zult derwaarts gaan,
Voor gy aan my vertoondt, het geen ge voort zal brengen;
Ik zing het Trouwliet op, ei ! wilt zulks maar gehengen,
Dus sprak hy, en begon blygeestig naar den aart,
Wyl æt Zangtuig niet door kunst maar liefde was gepaardt.
Blaast de Faam de blyde mâaren,
Hoordt men vreugde overal,
Dog meest onder Burgerschaaren,
Door Triomph- en Feest-geschal !
Vraagt æer iemand na de reede?
Cysbrechts Stad ontsluit haar mond,
Ja, het Y verheugt zig meede,
En des Amstels vrugtbÆre grond,
Om door zagte en zoete toonen
Uit te galmen na waardy,
Wil hier BACKERS Feest bekroonen,
Yvervuur maakt Poëzy !
BACKER uit een Stam gebooren,
Door verdiensten hooggeagt.
Deedt reeds over lange hooren
De Oudheid van haar Eel Geslagt :
æt Raadhuis komt het ons afmaalen
Hoe veel jaren agtereen,
Deeze Naam kon zeegepraalen,
Als van ieder aangebeen;
æt Strekt de Maatschappy tot voordeel
En tot heil van Amstels Raadt,
Dat nog æs Vaders wyslyk Oordeel,
Ciere æt Kusse van den Staat.
Zal het dan HEEMSKERCK weezen
Die verwonnen heeft haar hart?
Zyn geluk zy nooit volpreezen !
æt Is wel waar, de minnesmart
Deedt Hem storten jammerklagten,
Door het wygÆren van haar gunst,
Zoude door den druk versmagten;
æt Regte minnen eiste kunst!
Dies zo zoekt Hy æt hart te kneeden,
æt Ja-woord vliegt ten boezem uit!
æt Was voor Hem de zoetste reeden,
æt Geen zyn heil alleen besluit.
Bruidegom, ik moet waardeeren
Uw geluk in deezen stand,
æt Heuglykst dat Gy kost begeeren,
Krygt Cy door dit Eedel-Pand;
Die door Schoonheid uitgeleezen,
dÆEerbaarheid het hoogst waardeerdt:
æk Swyg van æt geen moest zyn gepreezen,
Rykdom die æt geluk braveerdt.
Als verstand in top gereezen,
Met de needÆrigheid gepaardt.
Als men zien kan in het Weezen,
Teekens van een goeden aart :
Daar men æt hoogste ziet betragten
Codvrugt aan den Trouw gehegt,
Moet men daar niet uit verwagten,
dÆAllerwenschelyksten Echt !
Dit geluk is U gegeeven,
HEEMSKERCK, ei ! beschouw uw staat,
Al deezÆ deugden staan geschreeven
In HADUINAÆs kuisch Gelaat.
æt Raadhuis schyndt het ook te hooren,
Wat uw Trouwdag al besluit,
æt Raadhuis, daar Cy wierdt verkooren,
Laat zig in dier voegen uit;
marmÆre Zaalen
Kwamt getreeden, om het Regt
Boven æt onheil te doen praalen,
Heb ik aan my als voorzegt,
Dat Gy ligt in weinig Jaaren
æt Voetspoor van UW Oud Geslagt,
Als een Hoofd der Burgerschaaren,
Door verdiensten hooggeagt,
Zoudt opvolgen, æt geen wy hoopen !
æt Is of zulks dees Echt voorspelt:
æt Capitool, voor Deugden oopen,
Heeft die reets in U getelt.
Juigt dan zelfs de marmÆre drempel,
Treedt men vroolyk hand aan hand,
Men vervoegt zig na den Tempel
Daar God Hymens Autaar brand.
æt Feestgeschal vervuldt elks ooren,
æt Is; roem WILLEM en zyn BRUIT,
Ieder doet een Galm hooren,
Vreugde dryfdt zulks æt herte uit.
Wel Cy Pronkjuweel der Vrouwen,
Caaft Gy Hem uw Hert en Hand,
æt Huwelyk kan u nimmer rouwen
Gy zyt voor Hem æt eelste Pand;
Ja, æt genoegen van zyn leeven,
Liefde is met Trouw gepaart,
Werdt Hem dat geluk gegeeven,
æt Is een Bruigom U wel waart.
Maar ik zal myn Zang besnoeien
Wyl het plegtigst is volbragt,
Ik zal U, Bruigom, niet vermoejen
Met myn wensschen, wyl de Nagt
Haast haar loop heeft afgeweeven:
Neen, ik korte myne steil,
æt Bruilofts Bed schyndt ons te geeven,
dÆAllerwenschelykste heil!<-,
Een getal van Erfgenaamen
Werdt uit deze Trouw verwagt,
Wiens verdiensten niet beschaamen
De Eer van æt Ouderlyk Geslagt :
Ja, den Echt doet ons verhoopen
Allerlei bestendigheid,
æt Geen men nooit zal zien ontknoopen,
Als door dÆonweerstaanbÆre tyd.
Dat de Voorspoed U verzelle,
En æt Genoegen hier op Aardt,
Wilt gewenste dagen tellen,
Tot U Ziel na booven vaardt!
Gy hebt my door uw Zang in vreugden opgetoogen,
Uw vriendelyk verzoek heeft my ook heel bewoogen
Te laaten Herders Staf, maar niet de Boerefluit,
Wyl ik die stellen zal na Maat- en Feest-geluit.
MynÆ Schaapjes zyn besteldt, hier valt niet lang te wagten;
Zou ik alleen de vreugd van deezÆ tyd niet betragten !
Koom aan; het uur verloopt, ik gaa verheugt van geest,
Wyl ik nooit vieren zal een blyder Bruiloft+Feest.
ANTONI VAN HEEMSKERCK.

referentie: *

beroep: 1753 - 1784

onderwerp multimedia: JPEG C:\bk6\karel\picture\HEEMSKERk.JPG

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Willem van Heemskerck?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!