Stamboom Dullemen » Jan II van HEINSBERG (1305-1334)

Persoonlijke gegevens Jan II van HEINSBERG 

• Hij is geboren in het jaar 1305.
• Beroep: hr van Dalenbroek;_MILI ridder.
• Hij is overleden op 25 juli 1334, hij was toen 29 jaar oud.Bron 2

  Let op: Was 9 maanden voor de geboorte (??-??-1354) van kind (Godfried II van HEINSBERG) al overleden (25 juli 1334).

• Een kind van Godfried van HEINSBERG en Machteld van LOON en CHINY

Gezin van Jan II van HEINSBERG

Hij is getrouwd met Catharina van VOORNEBURG.Bron 3

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Godfried II van HEINSBERG  1354-1395 
2. Govert van HEINSBERG  -1356

Notities over Jan II van HEINSBERG

18. Jan van Heinsberg, ovl. 1334, vermeld 1326-1334, tr. 1324 Katharina van Voorneburg, (dochter van Hendrik van Voorne(burg) en Aleidis van Kuyc) ovl. 1 Sep 1366. (Zie: E. Quadflieg, Katharina Frau von Born und Sittard. Genealogische forschungen zur Reichs Territorialgeschichte, Heft 2, 1958. Nederlandsche Leeuw 1983, pag. 105, kolom203 e.v.) Na de dood van Jan van Heinsberg in 1334 begon Dirk van Heinsberg als voogd van de kinderen van zijn broer een aktie in te stellen tegen Otto van Cuyk. Deze werd door de graaf van Gelre in een schuld gewezen van 2500 pond ineens of 250 pond jaarlijks. Ook het goed te Merum, Maasniel en Roer zouden zij na zijn dood erven. Dat goed werd in 1336 op 300 pond jaarlijks getaxeerd. In 1342 wordt Katharina van Voornenburg gehandhaafd in het goed, dat zij als lijftocht in het land van Luik had en dat haar zeker bij haar huwelijk met lan van Heinsberg was toegewezen. Daarvan werd het goed van Maasniel en Steenkerke uitgezonderd maar wel hieId zij een vordering van 300 pond op Otto van Cuyk. In 1347 wijst Otto daarom aan Katharina, die hij zijn nicht noemt, en haar kinderen datzelfde goed te Merum, Maasdriel en Roer toe, dat in 1336 al aan de kinderen was gegund. Het bevreemdt ons daarom niet, dat zij en haar oudste zoon in Maasniel gezamenlijk de rechtsmacht uitoefenen. Tevens verklaart de heer van Cuyk, dat hij Katharina en haar zoons het bewuste schuldig is ,,van huere moeder medegave". Het moet duidelijk zijn, dat de zin daarvan is, dat de kinderen dat goed vanwege hun moeder toekwam. De moeder behield de helft als lijftocht, hetgeen gebruikelijk is. Otto van Cuyk was bij het huwelijk van Jan van Heinsberg en Katharina, aan de akte waarvan zeventien zegels hingen, blijkbaar eerste getuige geweest. Zijn plicht zal hem duur zijn geweest. Vermeulen overweegt deze oplossing van de inderdaad wat duistere passage van Otto van Cuyk niet, maar gaat ervan uit, dat de moeder van Katharina van Voornenburg bedoeld moet zijn geweest. Deze echtgenote van Hendrik van Voorne zoekt hij vervolgens, in het geslacht Van Cuyk. Hij vosert daartome nog een ander argument aan. Zij zou eenmaal vermeld zijn in de tekst ,,here Heynric van Voirne ende mire vaouwen moeder van Borne", een passage, die in het origineel in het Frans was gesteld. Deze lezing is echter weinig zeker want ,,B" en ,,V" zijn in het handschrift vaak op dezelfde manier geschreven. Het doet er dan ook weinig toe, dat in andere handschriften van die tijd een duidelijk verschil tussen deze letters optreedt. Evenmin kan de aangehaalde verklaring van Drs. J. Fox, dat in dergelijke bandschriften in de regel ,,Voirne" in plaats van ,,Vorne" voorkomt, veel gewicht in de schaal leggen. In het bewuste rhandschrift komen afwisselend vier verschillende spellingen van de naam Vorne voor. Afgezien van de betwiste zaak waren het 185 gevallen ,,Voirne", gevallen Voirn, tweemaal Vorn en eenmaal Voern. Haar vader zou Gerard van Voorne moeten zijn: Zie Nederlandsche Leeuw 1983, kolom 197, 198 en 558, waar niet duidelijk wordt wie de vader is van Katharina, wel in Ons Voorgeslacht 1987, pag 1 e.v.
Jan van Heinsberg, ovl. 1334, vermeld 1326-1334, tr. 1324 Katharina van Voorneburg, (dochter van Hendrik van Voorne(burg) en Aleidis van Kuyc) ovl. 1 Sep 1366. (Zie: E. Quadflieg, Katharina Frau von Born und Sittard. Genealogische forschungen zur Reichs Territorialgeschichte, Heft 2, 1958. Nederlandsche Leeuw 1983, pag. 105, kolom203 e.v.) Na de dood van Jan van Heinsberg in 1334 begon Dirk van Heinsberg als voogd van de kinderen van zijn broer een aktie in te stellen tegen Otto van Cuyk. Deze werd door de graaf van Gelre in een schuld gewezen van 2500 pond ineens of 250 pond jaarlijks. Ook het goed te Merum, Maasniel en Roer zouden zij na zijn dood erven. Dat goed werd in 1336 op 300 pond jaarlijks getaxeerd. In 1342 wordt Katharina van Voornenburg gehandhaafd in het goed, dat zij als lijftocht in het land van Luik had en dat haar zeker bij haar huwelijk met lan van Heinsberg was toegewezen. Daarvan werd het goed van Maasniel en Steenkerke uitgezonderd maar wel hieId zij een vordering van 300 pond op Otto van Cuyk. In 1347 wijst Otto daarom aan Katharina, die hij zijn nicht noemt, en haar kinderen datzelfde goed te Merum, Maasdriel en Roer toe, dat in 1336 al aan de kinderen was gegund. Het bevreemdt ons daarom niet, dat zij en haar oudste zoon in Maasniel gezamenlijk de rechtsmacht uitoefenen. Tevens verklaart de heer van Cuyk, dat hij Katharina en haar zoons het bewuste schuldig is ,,van huere moeder medegave". Het moet duidelijk zijn, dat de zin daarvan is, dat de kinderen dat goed vanwege hun moeder toekwam. De moeder behield de helft als lijftocht, hetgeen gebruikelijk is. Otto van Cuyk was bij het huwelijk van Jan van Heinsberg en Katharina, aan de akte waarvan zeventien zegels hingen, blijkbaar eerste getuige geweest. Zijn plicht zal hem duur zijn geweest. Vermeulen overweegt deze oplossing van de inderdaad wat duistere passage van Otto van Cuyk niet, maar gaat ervan uit, dat de moeder van Katharina van Voornenburg bedoeld moet zijn geweest. Deze echtgenote van Hendrik van Voorne zoekt hij vervolgens, in het geslacht Van Cuyk. Hij vosert daartome nog een ander argument aan. Zij zou eenmaal vermeld zijn in de tekst ,,here Heynric van Voirne ende mire vaouwen moeder van Borne", een passage, die in het origineel in het Frans was gesteld. Deze lezing is echter weinig zeker want ,,B" en ,,V" zijn in het handschrift vaak op dezelfde manier geschreven. Het doet er dan ook weinig toe, dat in andere handschriften van die tijd een duidelijk verschil tussen deze letters optreedt. Evenmin kan de aangehaalde verklaring van Drs. J. Fox, dat in dergelijke bandschriften in de regel ,,Voirne" in plaats van ,,Vorne" voorkomt, veel gewicht in de schaal leggen. In het bewuste rhandschrift komen afwisselend vier verschillende spellingen van de naam Vorne voor. Afgezien van de betwiste zaak waren het 185 gevallen ,,Voirne", gevallen Voirn, tweemaal Vorn en eenmaal Voern. Haar vader zou Gerard van Voorne moeten zijn: Zie Nederlandsche Leeuw 1983, kolom 197, 198 en 558, waar niet duidelijk wordt wie de vader is van Katharina, wel in Ons Voorgeslacht 1987, pag 1 e.v.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Jan II van HEINSBERG?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Jan II van HEINSBERG

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen