Hij is getrouwd met Judith van Vlaanderen.
Zij zijn getrouwd rond 1071.
Kind(eren):
Hertog van Saksen en Beieren (1070-1077, vanaf 1096). Hij is de stamvader van de Welfen in Duitsland en ook van de huizen Braunschweig (Brunswijk), Braunschweig-Grubenhagen, Braunschweig-Luneburg, Braunschweig-Wolfenbuttel, en van de keurvorsten en koningen van Hannover en van de koningen van Groot-Brittanië
Welf IV of Welf I van Beieren was de enige zoon uit het huwelijk van markgraaf Albert Azzo II van Este, uit het huis der Otbertijners, en Kunigonde van Altdorf. Na het overlijden van zijn oom Welf III, verwierf Welf alle Welfse bezittingen. In 1170 volgde hij zijn schoonvader, hertog Otto II van Northeim, op als hertog van Beieren. In de slag van Homburg van 1075 stond hij nog aan de zijde van keizer Hendrik IV, maar nadien nam hij afstand van de keizer en steunde hij de tegenkoningen Rudolf van Rheinfelden en Herman van Salm en werd in 1080 zelf tegenkandidaat tegen Hendrik IV, die hem had afgezet als hertog van Beieren. In 1096 verzoende hij zich tenslotte met de keizer en kreeg hij Beieren terug. Vanaf 1097 streed hij met zijn broer Fulco over de Italiaanse erfgebieden, die hen tenslotte moest overlaten. Hij stierf op terugtocht van de eerste kruistocht in Cyprus.
Welf huwde met:
een Italiaanse
Ethelinde, dochter van de Beierse hertog Otto II van Northeim
Judith van Vlaanderen (-1094), dochter van Boudewijn IV met de Baard en weduwe van Tostig van Nothumberland,
en werd vader van:
Welf V (1072-1120)
Hendrik de Zwarte (-1126)
Kunizza (-1120), die huwde met graaf Frederik Rocho van Diessen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Welf IV van Beieren | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
± 1071 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Judith van Vlaanderen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.