Kind(eren):
Merovech geb. ca. 417 - overleden ca. 458) is de naamgever van de zogenaamde Merovingen, onder welke het Frankische rijk tot bloei kwam.
Over Merovech zelf is zeer weinig bekend, en hij geldt daarom als een half-mythische figuur. Hij was waarschijnlijk de zoon van Chlodio; volgens de legende werd hij verwekt toen zijn moeder bij het baden een zeemonster tegenkwam. Vandaar de uitspraak dat iemand van (Europese) adel "blauw bloed" zou hebben, zoals de zeewezens.
Merovech werd opgevolgd door zijn zoon Childerik I, nadat zijn andere zoon Merovech de Jongere in 458 stierf.
De Merovingische dynastie dankt zijn naam aan Merovech, koning van de Salische Franken van 447 tot 457. Zijn kleinzoon, Clovis, kon het grootste deel van Gallië ten noorden van de Loire verenigen. Hij is ook verantwoordelijk voor het verspreiden van het katholicisme in Frankrijk en omstreken, toen hij zich in 496 liet dopen. Clovis verdeelde zijn rijk na zijn dood over zijn vier zonen naar Frankische gewoonte.
De Merovingen zijn ook verantwoordelijk voor het ontstaan van het feodalisme, toen deze koningen hertogen verantwoordelijk stelden voor het regeren, verdedigen en rechtspreken in kleine delen van hun koninkrijk.
Tegen de 7e eeuw hadden de koningen weinig feitelijke macht meer, en waren vooral symbolische figuren. Ze begonnen zichzelf steeds meer toe te leggen op wereldlijke geneugten, en lieten het regeren van hun koninkrijk over aan hofmeiers (major domo in het Latijn). Het ambt van hofmeier werd erfelijk vanaf de Karolingen. (Zie: Karel Martel)
De Karolingen onttroonden de Merovingen in 751, toen Pepijn de Korte de Frankische edelen achter zich kreeg en de laatste Merovingische koning, Childerik III, afzette.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.