Erkend bij huwelijk. Blijft geestelijk en lichamelijk achter en verdwijnt reeds in 1909 in het St. Antoniusgesticht te Etten-Leur. Op
18-12-1913 wordt hij overgeplaatst naar het Psychiatrische ziekenhuis Voorburg te Vught en op 7-3-1914 naar het Rijkspsychiatrisch ziekenhuis te Geel in Belgie.
Het Sint Antoniusgesticht (1893) was aanvankelijk een tehuis voor zieke bejaarden. Het werd gerund door de zusters van de congregatie van de penitenten-recollectinnen. In de begintijd was er van een therapeutische aanpak geen sprake. Mensen lagen in dakkamertjes te vegeteren of liepen door de buurt en werden bespot. De burgemeester zag ze zelfs als criminelen en liet een lastige patiënt soms in het cachot gooien. De overgang van gasthuis naar inrichting ging geleidelijk. Begin 20e eeuw werkte men in de psychiatrie met typeringen als rustig, half onrustig, onrustig en idioot. Rustige krankzinnigen en rustige goedhartige idioten konden nog wel eens in de huishouding worden geplaatst. Voor de meesten gold dat zij in het gesticht bleven tot hun dood.
Psychiatrisch ziekenhuis Voorburg bestaat vanaf 1885, nadat de Godshuizen, een 'koepel', die in 's-Hertogenbosch meerdere instellingen op het terrein van de gezondheidszorg bestuurde een gesticht lieten bouwen.
De geschiedenis van het OPZ Geel start in de 7e eeuw met de legende van de Heilige Dimpna: een Ierse koningsdochter die in het jaar 600 op de vlucht ging voor de incestueuze intenties van haar vader. Dimpna stak met enkele getrouwen de Noordzee over en belandde in Zammel, een gehucht van Geel. De Ierse koning achterhaalde haar echter vlakbij de Sint-Maartenskapel van Geel en onthoofdde zijn dochter eigenhandig.
Rond het midden van de twaalfde eeuw werd de Heilige Dimpna door bedevaarders aangeroepen voor allerlei ziekten; heel in het bijzonder voor krankzinnigheid (haar vader had haar immers in een vlaag van waanzin gedood). Geesteszieken werden door familieleden in grote getale naar Geel gebracht om er negen dagen lang boete te doen. Na hun verblijf keerden niet alle zieken terug naar hun plaats van herkomst: een deel van hen werd in Geelse gezinnen ondergebracht. Dit was het begin van de psychiatrische gezinsverpleging in Geel.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.