(1) Hij is getrouwd met Sibille Praet van Randerode.
Zij zijn getrouwd in het jaar 1282, hij was toen 32 jaar oud.
Kind(eren):
(2) Hij is getrouwd met Catharina van Durbuy.
Zij zijn getrouwd in het jaar 1297, hij was toen 47 jaar oud.
Heer van Veere en Zandenburch. Hij moest met heer Floris, Wolferts's neef, in zijn strijd met de Hollandse graaf het onderspit delven. het lukte heer Wolfert door gelukkige omstandigheden en een wel overwogen politiek, de grondslag te leggen voor de aanzienlijke positie en de rijkdommen van zijn nageslacht. Beide neven zullen om gelijke redenen het verzet tegen hun wettigen landsheer hebben aangebonden. In tegenstelling met de Hollandse leengebruiken, waarbij de oudste zoon in de regel in het voornaamste goed van zijn vader opvolgde, werden in Zeeland de leenen onder de zoons van de leenhouder verdeeld. Dit had natuurlijk het gevolg dat belangrijk leenbezit hoe langer hoe meer versnipperd werd, en de leenadel zich daardoor steeds moeilijker kon handhaven.Tegen deze gebruiken verhief zich de Zeeuwse adel in het jaar 1290 met de Borselens aan het hoofd. In het verloop van dit overzicht zal men zien dat heer Wolfert zijn doel, een machtig leenhuis te stichten, bereikte.
In 1271 komt heer Wolfert het eerst voor en reeds in 1276 in de omgeving van graaf Floris V. In dit jaar kreeg hij met zijn broeders van diens graaf de goederen van zijn overleden broeder Nicolaes, welke de graaf waren aanbestorven, en in 1282 droegen Wolfert en zijn vrouw Sibilie hun goed, gelegen onder Zandijc op Walcheren, dat een kwaad leen was, aan de gravin van Holland op, om het weder als onversterfelijk leen terug te ontvangen; deze oorkonde werd door Floris V bekrachtigd. Wij kunnen in deze transacties van 1276 en 1282 reeds de eerste pogingen zien van heer Wolfert's politiek. In een oorkonde van 1284 ontmoet men heer Wolfert als ridder en in die tijd is zijn invloed bij de Hollandse graaf nog groot, doch in 1290 vond de scheuring plaats en kiest Wolfert met talrijke landgenoten de Vlaamse zijde. Nog in het zelfde jaar op 30 oktober komt een verzoening tot stand welke maar van korte duur zou zijn. Nadat heer Wolfert met zijn oudste zoon in november 1291 leenman van Vlaanderen was geworden voor een jaargeld van 100 pond parisis, werden zijn goederen in Zeeland door de graaf van Holland in beslag genomen en koos hij op 1 augustus 1292 wederom de Vlaamse partij. In mei 1293 was hij nog balling en in Vlaamse dienst, maar kort voor de dood van Floris V (27 juni 1296) verzoende hij zich met deze.
Na de moord op de graaf wist hij zich onder diens zoon Jan I een machtige plaats te verwerven en zich daarin te handhaven, tot hij op 1 augustus 1299 te Delft door het oproerige volk werd doodgeslagen.
Misschien zou het heer Wolfert gelukt zijn zich te handhaven, maar zijn voorspoed maakte hem onvoorzichtig. Hij verklaarde de geconfiskeerde goederen van s'graven moordenaars tot zijn persoonlijk eigendom. Dat wekte veel wrevel. En toen hij kennelijk de economische belangen van Zeeland bevoorderde boven, en ten kosten van, de Hollandse, maakte hij het te bont. Een mislukte poging zich van het tegenstrevende Dordrecht meester te maken, kwam de grond onder zijn voeten in beweging. Overal sloeg het verzet uit.
"En 't volk had maar een wens, dat was: Van Borselen, de fel-gehate deugniet te vermorselen. Wee hem! Te Delft gepakt, wordt hij uit 't raam gehangen. Dan losgelaten en op pieken opgevangen. Toen werd hij levend door het woeste grauw verscheurd! 't Was wel een beetje bar. Enfin 't is nu gebeurd."
Hij had zich ten tijden van zijn invloed op de jonge graaf weten te doen belenen met Woerden, Beverwijk en Oudewater.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Wolfert I van Borselen | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) 1282 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sibille Praet van Randerode | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(2) 1297 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Catharina van Durbuy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.