Dionijs Burger is geboren te Rotterdam op 4 Febr. 1820. Zijn vader, Dionijs Burger (1788-1860), was cargadoor en chef van de firma's D. Burger en Zoon, en Wambersie en Burger. Diens vader, zijn grootvader dus, eveneens een Dionijs Burger (1747-1834), was op 12 april 1772 een agenturenbedrijf begonnen. 2)
In Rotterdam doorliep Dionijs Burger eerst de Franse school en daarna het Erasmiaans gymnasium. Liefst had hij predikant bij de Remonstrantse Broederschap willen worden, maar hij heeft zich laten inschrijven aan de Academie te Leiden om er in de letteren te studeren. Waarschijnlijk heeft hij zich laten overtuigen dat zijn minder geschikte spraakorgaan en klankloze stem een predikantenbaan in den weg stond. Hij deed niet alleen Grieks en Latijn, maar ook Hebreeuws en Arabisch. Op 1 mei 1843 promoveerde hij cum laude tot doctor in de bespiegelende wijsbegeerte en letteren op de dissertatie ‘de Theaeteto Platonis dialogo’. Daarna vond hij niet meteen een baan, maar was eerst privaat-docent te Leiden en daarna enige jaren te Amsterdam voor wie aan de Latijnse school te Amsterdam niet genoeg hadden. Daarnaast vertaalde hij Plato. In 1850 werd hij conrector en docent aan het gymnasium te Doesburg. In dat jaar kwam ook zijn vertaling uit van Epictetus, Zedekunstig Handboekje, vertaald en opgehelderd [Amsterdam, P.N. van Kampen. 1850].
Van 1857 - '86 was hij rector van het gymnasium te Amersfoort. Burger was vrijmetselaar en schreef bijdragen voor het Maçonniek jaarboekje. Op voorstel van Thorbecke bestudeert Burger de werken van Karl Christian Friedrich Krause, een in maçonnieke kring op handen gedragen filosoof. Zijn liefde voor de wijsbegeerte is versterkt en brengt hem ook naar Spinoza. Hij maakte, zoals al gememoreerd een vertaling van het boek van Auerbach, Spinoza. Het leven van een Denker ;[Doesburgh. 1856. - Tweede goedkoope uitgaaf. Amsterdam. 1863 - in z'n geheel bijbooks.google].
Ethica-vertaling
Omstreeks 1860 maakte Burger een minutieuze vertaling van Spinoza’s Ethica, die hij overigens niet uitgaf. Het was de eersteNederlandse vertaling sinds die van Jan Glazemaker uit 1677. Piet Steenbakkers die de vertaling beoordeelde 4) - zo lees ik bij Siebe Thissen 3) - betreurde in zijn overzicht van de Nederlandse Ethica-vertalingen het feitdat deze vertaling nooit was uitgegeven. Hij vindt dat de vertaler 'een indrukwekkende prestatie' heeft geleverd in een 'zorgvuldig en trefzeker' handschrift. Hij suggereert dat Burger de vertaling niet uitgaf, daar hij de tijd nog niet rijp voor Spinoza achtte. De Nederlandse Spinoza-receptie kwam toen inderdaad nog maar pas in gang.In 1939 werd het nagelaten manuscript (489 handgeschreven bladen) aan de Vereniging Het Spinozahuis geschonken; maar het werd niet in druk uitgegeven. Tussen mei 2003 en maart 2005 werden de handgeschreven vellen overgetypt en via despinoza.nl op internet gebracht. De opzet was om eindelijk de Ethica ook in het Nederlands op internet zoals in vele andere talen al het geval was. Net toen die klus geklaard was, bracht het Projekt Gutenberg de Van Suchtelen-vertaling op internet.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Dionijs Burger | ||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.