Stamboom Wim en Annelies de Leede » Gijsbert Karel van Hogendorp (1762-1834)

Persoonlijke gegevens Gijsbert Karel van Hogendorp 

• Hij is geboren op 27 oktober 1762 in Rotterdam.
• Hij werd gedoopt op 31 oktober 1762 in Rotterdam.
• Titel: Rijksgraaf
• Hij is overleden op 5 augustus 1834 in 's-Gravenhage, hij was toen 71 jaar oud.
• Een kind van Willem van Hogendorp en Carolina Willemina van Haren

Gezin van Gijsbert Karel van Hogendorp

Hij is getrouwd met Hester Clifford.

Zij zijn getrouwd op 4 mei 1789 te Rotterdam, hij was toen 26 jaar oud.

Kind(eren):

1. Wilhelmine Gijsbert van Hogendorp  1790-1858
2. Hester van Hogendorp  1791-1853
3. Maria van Hogendorp  1793-1862
4. Willem van Hogendorp  1795-1838
5. George Carel van Hogendorp  1796-1816
6. Dirk Gijsbert van Hogendorp  1797-1845 
7. Henderik van Hogendorp  1799-1830
8. Frederik van Hogendorp  1802-1872 
9. Adriana Margaretha van Hogendorp  1808-1872
10. Jacob van Hogendorp  

Notities over Gijsbert Karel van Hogendorp

Gijsbert Karel graaf van Hogendorp (Rotterdam, 27 oktober 1762 – Den Haag, 5 augustus 1834) was een Nederlands conservatief politicus, een telg uit het Rotterdamse geslacht Van Hogendorp. In 1813 vormde hij samen met Frans Adam van der Duyn van Maasdam en Leopold van Limburg Stirum het Driemanschap van 1813. Van Hogendorp was een van de opstellers van de Nederlandse Grondwetten van 1814 en 1815. Hij was de jongere broer van Dirk van Hogendorp.

Vorming

white-space: normal; word-spacing: 0px; text-transform: none; color: #252525; font: 14px/22px sans-serif; margin: 0.5em 0px; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Willem van Hogendorp, de vader van Gijsbert Karel van Hogendorp, had schulden gemaakt en vertrok in 1773 naar Nederlands-Indië om een fortuin te vergaren. Zijn vrouw bleef met de kinderen achter in Nederland. Na eerst in Den Haag een beschaafde opvoeding te hebben genoten ontving Gijsbert Karel samen met zijn broer Dirk op voorspraak van prinses Wilhelmina van Pruisen een scholing aan de kadettenschool te Berlijn. In 1778 werd hij vaandrig in het regiment van Frederik Hendrik Lodewijk van Pruisen, en na de Beierse Successieoorlog page aan het hof van koning Frederik II de Grote van Pruisen. In 1779 keerde hij in het gevolg van prins Hendrik terug naar Berlijn. De leergierige en eerzuchtige puber onttrok zich aan het gezelschap van zijn leeftijdgenoten, en ontmoette daar de 13 jaar oudere Johann Erich Biester, via wie hij de Griekse en Latijnse klassieken leerde kennen. In september 1781 keerde hij op verzoek van zijn moeder, maar tot zijn eigen ongenoegen, terug naar Nederland. Van Hogendorp werd officier bij de garde te voet van de prins, maar was er niet gelukkig. Hij wilde studeren en benutte iedere gelegenheid daartoe.

In de hoedanigheid van luitenant van de garde begeleidde hij in 1783 de eerste Nederlandse gezant, Pieter Johan van Berckel naar Noord-Amerika, een aanlokkelijke reis naar een opstandige Engelse kolonie aan het begin van zijn onafhankelijkheid en democratische vorming. Van Hogendorp voer op het oorlogsschip De Erfprins, in 1770 voor de Admiraliteit van Amsterdam gebouwd, dat 25 mijl voor Cape Cod lek raakte. Het verloor tweemasten in een storm en dobberde negen weken op zee voor de kust. Op verzoek van de kapitein stapte Van Hogendorp over op een Amerikaanse schoener om hulp te halen. De Erfprins zonk op 25 november 1783 op de Atlantische Oceaan; slechts 40 van de 350 opvarenden werden gered door een Amerikaanse brik.^[1][2]

Van Hogendorp verbleef een half jaar in Amerika en dankzij een aanbevelingsbrief van Benjamin Franklin, die Nederland had bezocht, werd hij gehuisvest op het landgoed van George Washington in Virginia. Er bestond echter geen speciale relatie tussen hen. Van Hogendorp verkeerde veel met Thomas Jefferson met wie hij later een briefwisseling bleef onderhouden. Op zijn terugreis deed hij Engeland aan, waar hij bij toeval de overwinning van William Pitt meemaakte op de oppositie. Toen zijn vader niet terugkeerde uit Indie (op diens terugreis in 1784 verging zijn schip met man en muis) nam hij ontslag van het leger. Hij ging naar de Universiteit van Leiden, en promoveerde in 1786 in de rechten. In juni 1787 was hij betrokken bij de voorbereiding van de reis van prinses Wilhelmina naar Den Haag, en nahet herstel van de macht van de Prins van Oranje werd hij benoemd tot de raad en pensionaris van Rotterdam. Tot aan de vlucht van stadhouder Willem V in januari 1795 toonde hij zich een actiefOrangist.

Aan de zijlijn

t: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Na de Bataafse Revolutie werd Van Hogendorp in 1795 aan de kant gezet vanwege zijn steun aan Oranje. Hij vertrok daarom naar Amsterdam om het handelshuis van zijn overleden schoonmoeder voort te zetten. Uit de erfenis kreeghij een fortuin van 625.000 gulden, waaronder de woning Keizer Adolph aan de Keizersgracht en de buitenplaats Adrichem bij Beverwijk. Hij leidde het handelshuis samen met zijn jongere broer Willem, maar tegenvallende resultaten en onenigheid tussen hen beiden leidde ertoe dat hij zich in 1803 terugtrok uit het handelshuis.

Hij toonde belangstelling voor hervorming van het Oost-Indisch bestuur en steunde daarin de strijd van zijn broer Dirk van Hogendorp met de conservatief Sebastiaan Nederburgh. Hij vatte in 1802 samenmet Friedrich baron von Bouchenröder een plan op om op Kaap de Goede Hoop een kolonie te starten, dat echter faalde door verkeerd inzicht van de problematiek en het aflopen van de vrede tussen Frankrijk en Engeland. Zijn commerciële activiteiten hadden hem in enkele jaren een verlies van 336.000 gulden opgeleverd. Daarna trok hij zich voor enige jaren als rentenier terug op zijn buitenplaats Adrichem.

Van Hogendorp was een fervent publicist. In 1799 publiceerde hij zijn studie De Unie van Utrecht herzien, waarin hij uiteenzette dat de macht van de prins van Oranje door wetten geregeld moest worden. In 1801, toen gematigde patriotten en republikeinen een akkoord sloten met de aristocraten en Orangisten, schreef hij een open brief Verklaring aan het Staatsbewind, menende een grote meerderheid van de bevolking te representeren, waarin hij elk compromis zonder Oranje aan het hoofd onaanvaardbaar noemde. Van Hogendorp bleef zo aan de kant staan, maar hij bleef publiceren. Gedachten over 's lands finantiën zag in deze periode het licht.

Hij liet zijn buitenhuis Adrichem slopen omdat het onverkoopbaar bleek te zijn, en in 1809 verhuisde hij weer naar Den Haag om dichter bij het bestuurlijke vuur testaan. Hij hield zich nu bezig met schetsen van een grondwet voor de periode na de Franse overheersing.

Na de veldtocht van Napoleon naar Rusland nam Van Hogendorp in 1812 contact op met geestverwanten om aan een nieuw bestuur voor de na-Franse tijd te werken, om zo een eventuele bezetting door de geallieerden te voorkomen.

Actief bestuur[bewerken]

x; text-transform: none; float: left; color: #252525; font: 14px/22px sans-serif; clear: left; margin: 0.5em 1.4em 1.3em 0px; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px;">ortant;">div class="magnify">