Stamboom De Beyer » Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil (1884-1971)

Persoonlijke gegevens Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil 

• Hij is geboren op 14 juli 1884 in Velp.
• Beroep: Direkteur Arnhemse Krant.
• Hij is overleden op 10 januari 1971 in den Haag, hij was toen 86 jaar oud.

  Hij stierf als gevolg van een autoongeval. Hoewel hij op een zebraestrook overstak, werd hij door een jonge man aangereden. Hij overleed in een ziekenhuis.

• Een kind van Willem van der Kuil en Elisabeth Rieff

Gezin van Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil

Hij is getrouwd met Maria Johanna Antonia Veraart.

Zij zijn getrouwd op 15 oktober 1909 te Steenbergen, hij was toen 25 jaar oud.

Kind(eren):

1. Floris Johannes van der Kuil  1910-1925
2. William van der Kuil  1916-1973

Notities over Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil

Hij kreeg in Steenwijk een Gasfabriek van zijn vader. Deze verkocht hij en kocht voor dit geld een nieuwe Gasvabriek in Velp waar hij de restwarmten gebruikte voor een wasserij. Dit werk interesserde hem niet en hij werd korrespondent voor de krant "de Telegraaf" in Parijs. Hij schreef zijn mening aan de ministerpresident van Treup en werd toen door hem gevraagt voor de post van sekretaris van een nieuwe politike partei die van Treup aan het oprichten was.
Samen kochten zij de arnhemse krant en het arnhemse dagblat. Hiervoor moest hij zijn Gasfabriek verkopen. Hij werd direkteur van de arnhemse krant. Hij zorgde er voor dat de brug over de Rijn gebouwd werd. Hiervoor werd hij benoemd tot ridder van Oranje Nassau. Hij wilde, tegen de wil van zijn vrouw, de fotos in de krant van het bouvallige kasteel van prins Bernhard toen deze zich met princes Juliana verloofde. De fotos zijn toen geretoescheerd, zodat het er wat beter uitzag. Tijdens de ekonomische krisis verloren zij veel geld (aandelen) en vehuisde zij naar den Haag om hier bij de krant te werken. Tijdens de tweede wereldoorlog was zijn familie een broednest van weerstand tegen de duitsers. Zij woonden toen in het Bezuidenhout in den Haag. Toen de duitsers hem meenamen voor een verhoor, wist hij te ontsnappen door uit een reidende tram op een tegemoetkomende tram over te springen, Zijn zoon had minder geluk, werd in de gevangenis van Scheveningen gemarteld en later door zijn familie met veel sterke drank vrijgekocht. Als enigste uit de omgeving hadden zij elektriciteit omdat zij deze af mochten tappen van een vriendelijke duitser die naast hun huis ingekwartiert was. Om het huis te verwarmen kapte men snachts, hoewel het verboden was, bomen om. Mijn grootvader was niet zo erg handig maar toch kreeg hij het voor mekaar om een boom voor het huis zo ver voorteberijden dat hij de volgende nacht geveld zou kunnen worden. Hiertoe waren vrienden uitgenodicht die dan later een deel van de buit mee naar huis mochten nemen. Om zeker te zijn dat niets wegkwam bleef mijn grootvader de hele nacht wakker om het reeds afgezaagde hout van de boom te bewaken. De volgende ochtend aan het ontbijt zei iemant : "de boom is weg". Vol ontsteltenis stelde mijn grootvader toen vast dat, hoewel hij volhielt niet ingeslapen te zijn, inderdaat alles weg was. Zelfs het vallen van de boom het hij niet gehoort ! Hoe hij dit zijn vrienden verklaart heeft is niet bekent, grootmoeder heeft in iedergeval de laatste fles schampagne als troost uitgeschonken.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Henricus Pieter Nicolaas van der Kuil

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen