Stamboom Chodzynski » Lothaire 1er de FRANCE (795-855)

Persoonlijke gegevens Lothaire 1er de FRANCE 

• Hij is geboren in het jaar 795 in Altdorf (Kloster Prum), Rhénanie-Palatinat, Allemagne (Deutchland).Bron 2
• Beroep: Koning van Beieren (augustus 814), koning van Italië (tussen 822 en 825 en tussen 829 en 840) en van Lotharingen - koning van Midden-Francië en keizer van het Westen (823), afgezet in 843 - monnik in Prüm in 855.
• Hij is overleden op 29 september 855 in A l'Abbaye de Prüm, Eifel, Deutschland (Allemagne), hij was toen 60 jaar oud.Bron 3
• Hij is begraven op 29 september 855 in En l'Abbaye de Prüm, Eifel, Rhénanie-Palatinat, Allemagne (Deutschland).Bron 4
• Een kind van LOUIS I° Le Pieux ou le Débonnaire de FRANCE en Ermengarde de HESBAYE

Gezin van Lothaire 1er de FRANCE

(1) Hij is getrouwd met Ermengarde de TOURS.Bron 5

Zij zijn getrouwd op 15 oktober 821 te Diedenhofen (Thionville d'Aujourd'Hui), Moselle, Lorraine, France, hij was toen 26 jaar oud.Bron 6

Kind(eren):

1. Rotrude of Germania  836-882 

(2) Hij is getrouwd met Doda.Bron 7

Zij zijn getrouwdBron 8

Notities over Lothaire 1er de FRANCE

Hij was de zoon van Lodewijk I, ook bekend als Lodewijk de Vrome, en Ermengarde van Hesbaye. Hij was koning van Italië, Lotharingen en keizer van het Westen van 840 tot 855. (

Biografie op Wikipedia, 27 juli 2012)

In 814 vertrouwde zijn vader hem eerst het bestuur van Beieren toe, en in juli 817 vaardigde hij de Ordinatio Imperii uit, waarmee hij zich verbond met het keizerrijk en tot enige erfgenaam werd verklaard. Hij wees zijn jongere zonen, Pepijn en Lodewijk, echter wel een deel van het gebied toe met een ondergeschikte rol. Lotharius I, ook erkend als koning der Franken, werd naar Italië gestuurd, waar hij in 820 of 822 de titel koning der Longobarden aannam en zich in Pavia vestigde. Op 5 april 823 werd hij in Rome tot medekeizer gekroond door paus Paschalis I, diezich aan zijn gezag onderwierp. Lotharius I, die zijn jongste zoon Karel, geboren in 823 uit zijn tweede huwelijk met Judith van Beieren, gunstig gezind was, kwam vervolgens in opstand tegen zijn vader, Lodewijk de Vrome. Lotharius leidde zijn twee broers, Lodewijk de Duitser en Pepijn I van Aquitanië, tegen hun vader en zette hem in 830 voor de eerstekeer af. Maar de opstandige zoon werd verslagen en behield alleen Italië. Het Frankische koninkrijk zelf werd toegewezen aan zijn drie broers. De aanhoudende rivaliteit tussen Judith en haar stiefkinderen leidde echter tot de crisis van 833, die resulteerde in de afzetting van Lodewijk de Vrome door zijn zonen. Lotharius greep de soevereine macht; een nieuwe verdeling van het grondgebied dwarsboomde de aanspraken van Karel. In het daaropvolgende jaar veranderde de situatie dramatisch: Lodewijk en Pepijn verzoenden zich met hun vader; Lotharius werd gedwongen tevluchten; De oude keizer werd op 1 maart 834 hersteld. In 838, verzoend met Lotharius, voerde Lodewijk de Vrome op 3 mei 839 een nieuwe verdeling uit bij Worms. Lotharius ontving, naast Italië, het oostelijke deel van het Frankische rijk.
Na de dood van zijn vader in 840 weigerden zijn twee broers, Lodewijk de Duitser en Karel, hem als opperheer te erkennen. Lotharius I probeerde vervolgens hun gebieden binnen te vallen, maar zij vormden een verbond tegen hem en versloegen hem in juni 841 bij Fontenoy-en-Puisaye in deregio Auxerrois. Op 14 februari 842 versterkten de twee overwinnaars hun bondgenootschap met de Eed van Straatsburg. Het jaar daarop legden zij hem het Verdrag van Verdun op, waardoor hij de keizerlijke titel mocht behouden en Midden-Francië kreeg toegewezen, een lang en smal gebieddat zich uitstrekte van de Noordzee tot ten zuiden van Rome en de hoofdstad van het Karolingische Rijk, Aken, omvatte.

Kort voor zijn dood in 855 deed Lotharius I afstand van de troon en trok zich terug in de abdij van Prüm. Vóór zijn overlijden verdeelde hij zijn rijk zorgvuldig onder zijn drie zonen (Verdrag van Prüm): Lodewijk ontving het Koninkrijk Italië met de titel Keizer, Karel Provence tot aan Lyon, en Lotharius II de rest, dat het gehele noordelijke deel van het rijk omvatte, van Friesland tot het zuidelijke deel van het huidige departement Haute-Marne. Dit laatste gebied zou bekend komen te staan ​​als Lotharingen, een naam afgeleid van het Latijnse Lotharii Regnum, het koninkrijk van Lotharius. Aan het einde van zijn leven schonk hij geld aan de abdijen van Murbach, Lièpvre, Erstein, Saint-Étienne in Straatsburg en M.
Huwelijk en nakomelingen

In oktober 821 trouwde Lotharius in Thionville met Ermengarde, dochter van Hugo van de Elzas, graaf van Tours, die hem acht kinderen schonk:
Lodewijk II de Jongere (ca. 825 - † 875), keizer van het Westen (855-875). Getrouwd met Engelberge
Ermengarde (ca. 825/830 - † na 865/866). Getrouwd met Gislebert van Maasgau (820-875) (zie familie Régniers)
Lotharius II van Lotharingen (ca. 835 - †869). Hij trouwde eerst met Theutberge (vgl. Bosonides), vervolgens met Waldrade
Hiltrude of Helletrude (ca. 826 - † na 865/866), echtgenote van een graaf genaamd Berengar
Rotrude.
Karel van Provence (ca. 845 - †863), koning van Provence (855-863).
Gisela (ca. 830 - † 860), abdis van Saint-Sauveur in Brescia.
Bertha (ca. 830 - † na 7 mei 852 of na 877), abdis van Avenay in Champagne.

Bij een minnares genaamd Doda had hij: Carloman (ca. 853 - † ?).

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Lothaire 1er de FRANCE?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Lothaire 1er de FRANCE

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen