Stamboom Chodzynski » Pépin II Herstal CAROLINGIEN (635-714)

Persoonlijke gegevens Pépin II Herstal CAROLINGIEN 

• Hij is geboren op 19 december 635 in Herstal, 4040, Liège, Wallonie, BELGIQUE.Bron 2
• Hij is overleden op 20 december 714 in Jupille-sur-Meuse, Province de Liège, Walloon Region, BELGIQUE, hij was toen 79 jaar oud.Bron 3
• Een kind van Anségisel de METZ en Begga de LANDEN de HERSTAL

Gezin van Pépin II Herstal CAROLINGIEN

Hij is getrouwd met Alpaïde de BRUYERES.Bron 4

Zij zijn getrouwd in het jaar 691, hij was toen 55 jaar oud.Bron 5

Kind(eren):

1. Charles-Martel CAROLINGIEN  686-741 

Notities over Pépin II Herstal CAROLINGIEN

Na de nederlaag van Grimoald werd Pepijn II, zoon van Ansegisela en Begga, het hoofd van de familie. Hij staat ook bekend als Pepijn van Herstal. Pepijn werd bijgestaan ​​door zijn broer Martin. Zijn huwelijk met Plectrudis, dochter van seneschal Hugobert, bracht hem land in de regio's Trier en Keulen en vergrootte zijn macht. Ze kregen twee zonen, Drogon en Grimoald II, en talrijke dochters die trouwden met vooraanstaandeAustrasische families en
zo een sterk netwerk van allianties opbouwden. Pepijn had ook nog twee zonen uit zijn relatie met Alpaide: Karel Martel en Childebrand, graaf van Bourgondië. Tijdens de grote crisis die het Frankische Rijk in het laatste derde deel van de 7e eeuw trof, streefde hij ernaar de Austrasische autonomie te behouden tegen Ebroïn, burgemeester van het paleis van Neustrië. Ebroïn won een veldslag tegen Pepijn en Martinus bij Rethel. Martinus zocht zijn toevlucht in Laon, waar hij in 680 op bevel van Ebroïn werd vermoord. Ebroïn werd zelf in 680 vermoord. Desondanks brak er opnieuw oorlog uit tussen Pepijn en de nieuwe burgemeester van het paleis van Neustrië, Waraton. Pepijn werd aanvankelijk verslagen bij Namen. Hij verzamelde zijn troepen tegen de nieuwe burgemeester van het paleis, Berchaire, en won in 687 de beslissende Slag bij Tertry tegen de Neustriërs. Vervolgens werd hij door de Merovingische koning Theuderik III erkend als burgemeester van het paleis voor het hele koninkrijk (Austrasië, Neustrië, Bourgondië). Pepijn voerde vervolgens een politiek van verzoening. Zijn zoon Drogon, benoemd tot hertog van Champagne, trouwde met Anstrude, de dochter van Waraton en de weduwe van Berchaire. Bisschop Lambert van Luik, afkomstig uit de machtige familie Lambertiden,schaarde zich aan Pepijns zijde. Hij regeerde in naam van Diederik III(+690), Clovis
Pepijn III (690-694), Childebert III (694-711) en Dagobert III (711-715) woonden voornamelijk in Austrasië, omringd door zijn loyale volgelingen. Hij plaatste zijn zonen en loyale onderdanen op sleutelposities in de drie koninkrijken: in 697 werd zijn zoon Drogo hertog van Bourgondiëen in 700 werd zijn andere zoon, Grimoald, burgemeester van het paleisvan Neustrië. Hij vertrouwde ook op de Kerk, met name door kloosters te beschermen. Al deze onrust zorgde er echter voor dat de leiders van de regio's buiten Francië hun autonomie herkregen. Alemanië, Thüringen en Beieren hadden hertogen die banden hadden met de familie Agilolfid, die zich tegen de Pepijnen verzette. Aquitanië was vrijwel weer autonoomgeworden, evenals Bourgondië en de Provence, in mindere mate. Pepijn begon met het onderwerpen van de machtige heren van het Rijnland en de Elzas. Hij viel de Friezen aan, versloeg hen en onderwierp hun leider, Radbod. Frisia werd gekoloniseerd door de Franken, die aanspraak maaktenop grote landgoederen. Hij hielp de Angelsaks Willibrod in 695 bij de oprichting van het bisdom Utrecht. Rond 710 bracht hij Godfried, hertogvan de Alemannen, die aspiraties had voor onafhankelijkheid, in het gareel. Pepijn stierf op 16 december 714; de zonen van zijn vrouw Plectrudus, Drogo en Grimoald, waren al overleden. Onder invloed van Plectrudus liet Pepijn zijn kleinzonen Theudoald (de zoon van Grimoald) erkennenals burgemeester van het paleis van Nuestrasië en Arnulf (de zoon van Drogo) als hertog van Austrasië. Karel Martel, de zoon van Alpaides, werd uitgesloten van de troonopvolging. Na
Pepijns dood kwamen de Neustrische aristocraten in opstand en sloten zich aan bij de Aquitaniërs, Friezen en Saksen om de macht van Austrasië te ondermijnen. De Neustriërs versloegen de Austraziërs in het bos van Compiègne. Ze riepen Chilperik II uit tot koning van Neustrië, bijgestaan ​​door de hofmeester Ragenfred. Pepijns loyalisten werden aan de kant geschoven. Tussen 710 en 715 vielen Ragenfred en koning Dagobert III,verzekerd van de neutraliteit van de Friezen en Saksen, Austrasië binnen en rukten op tot Keulen, waar ze een deel van Pepijns schatkist in beslag namen. De situatie was catastrofaal geworden voor Pepijns erfgenamen; toen verscheen Karel Martel.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Pépin II Herstal CAROLINGIEN?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Pépin II Herstal CAROLINGIEN

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen