Stamboom Veenstra, Dijkstra, Peperkamp en Van den Dobbelsteen » Gerdina Wilhelmina Bokslag (1922-2012)

Persoonlijke gegevens Gerdina Wilhelmina Bokslag 

• Zij is geboren op 26 november 1922 in Asperen.
• Feit: (diversen) .

  Angelien Meijdam uit Zutphen schreef ons het verhaal over haar moeders jeugd.
  Haar moeder heeft vele jaren gezwegen, maar wil haar verhaal nu delen. Om mensen
  te laten zien dat je moet ingrijpen, als je kindermishandeling vermoedt. 'Al
  wordt er 1 kind gered van mishandeling , dan is mijn lijden niet voor niets
  geweest.'
  
  Het verhaal van mijn moeder
  
  Dit is het verhaal van mijn moeder. Ze heeft altijd weinig over haar jeugd
  gepraat, omdat de directe familie niet wilde dat ze erover vertelde. Doordat ze
  er niet over mocht praten, weten een heleboel mensen niet wat haar is overkomen
  en wordt ze als dom bestempeld (ze kan niet goed schrijven door gebrek aan
  scholing en dyslexie). Dat negeren vind ik vreselijk, want ze verdient
  bewondering dat ze het overleefd heeft. Haar zusje heeft het niet overleefd, die
  overleed op twaalfjarige leeftijd. Er is nog een derde kind geboren, maar die
  werd maar een paar dagen oud. Mijn moeder weet niet of dat een jongen of meisje
  was, en of het een natuurlijke dood is gestorven… Haar vader heeft haar zelf op
  vierjarige leeftijd geprobeerd te verdrinken, maar werd betrapt door een knecht.
  
  In het gezin waarin ze toen werd geplaatst, was het niet veel beter. De man van
  dat gezin zette een mes op haar keel als hij dronken was en dreigde haar dan te
  doden. Ook kreeg ze klappen in haar gezicht als ze lag te slapen.
  
  Later is mijn moeder in een ander gezin terecht gekomen, waar ze ook mishandeld
  werd. Hun eigen kinderen hadden het ook heel slecht, vertelde mijn moeder eens.
  Ze mocht niet aan tafel zitten en moest op de grond van de bijkeuken zitten en
  eten. Pas las ik een papiertje waar ze de ervaringen op had geschreven. Het
  blijkt dat ze ook aan de ketting 'lag' en opgesloten werd in een kist…. Een arts
  constateerde jaren geleden dat ze een kromming in de nekwervels had opgelopen
  vanwege de slaag die ze kreeg.
  
  Eén keer per jaar kreeg ze mooie kleren aan, werd het haar gevlochten en kreeg
  ze een mooie dure pop in de armen gedrukt. Die dag kwam er dan een meneer langs
  in een net pak. Iemand van de kinderbescherming ? Als die al bestond in de jaren
  twintig en dertig.
  
  Later wist ze het huis te ontvluchten. Ze had verkering gekregen met mijn vader
  en wilde graag het bruiloftsfeest van de ouders van haar vriend meevieren. Haar
  'pleegouders' verboden dat en wilden haar opsluiten in de kelder. Mijn moeder
  had een slim plan: ze vroeg of ze in ieder geval nog een keer naar het toilet
  mocht voor ze haar gingen opsluiten. Dat mocht, en ze is toen via een raam
  ontsnapt! Als een gek is ze naar haar aanstaande schoonouders gerend en vertelde
  wat er gebeurd was. Ze mocht daar blijven wonen (ze was al ruim twintig jaar
  oud).
  
  Dit zijn maar een paar dingen die ze heeft meegemaakt. De zus van mijn moeder
  schijnt uit huis te zijn geplaatst vanwege ernstig seksueel misbruik en is
  daarna in een klooster terecht gekomen. Helaas is ze niet lang daarna overleden,
  op twaalfjarige leeftijd. Dat was rond 1930. Het misbruik moest dan wel heel erg
  geweest zijn, want in die tijd sprak niemand daarover.
  
  Mijn moeder vindt het niet-ingrijpen het ergste als je mishandeld wordt. Je
  voelt je dan zo alleen staan. En daarnaast het feit dat hulpverleners de
  situatie vaak niet doorhebben. Ze laten zich misleiden door een toneelstukje:
  het kind ziet er voor die dag netjes en schoon uit, de ouders praten netjes mee
  met de hulpverlening, waardoor de schrijnende situatie niet gezien wordt.
  
  Ze hoopt dat haar verhaal er aan kan bijdragen dat iemand die twijfelt of hij
  moet ingrijpen, dat zeker doet. 'Al wordt er 1 kind gered van mishandeling , dan
  is mijn lijden niet voor niets geweest,' zei mijn moeder toen ik aangaf dat ik
  plannen had met haar verhaal. Zelf kan ze het niet meer opschrijven, omdat ze al
  een aantal jaren in een verpleeghuis zit. Ze is aan het dementeren en is na een
  beroerte nog meer achteruitgegaan.
  
  Alleen op aarde
  
  Een kind alleen op aarde is een moeilijke klus
  
  Niemand hoort de slagen
  
  En niemand die je ziet
  
  Altijd bang om thuis te komen
  
  Dan begint de ellende weer
  
  Dodende woorden en het mes op je keel
  
  Niemand hoort je geschreeuw
  
  Als de slaap je eindelijk rust geeft
  
  Krijg je klappen in je gezicht
  
  Je kijkt op de klok
  
  Gelukkig daar is weer het licht
  G.W. Meijdam-Bokslag - geboren op 26 november 1922

• Zij is overleden op 21 februari 2012, zij was toen 89 jaar oud.
• Een kind van Hendrik Bokslag en Geertje van der Velden
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 29 maart 2024.

Gezin van Gerdina Wilhelmina Bokslag

Zij is getrouwd met Adrianus Meijdam.

Zij zijn getrouwd op 3 november 1949 te Asperen, zij was toen 26 jaar oud.

Kind(eren):

1. (Niet openbaar)
2. (Niet openbaar)
3. (Niet openbaar)
4. (Niet openbaar)
5. Johannes Gerardus Huibert Meijdam  1960-2016
6. (Niet openbaar)
7. (Niet openbaar)

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Gerdina Wilhelmina Bokslag?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Gerdina Wilhelmina Bokslag

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen