Geeske Anne Houwen, geboren in 1969 te Laren.
De eerste keer dat mijn zus haar bij ons thuis voorstelde aan mijn moeder en mij, keken Geeske en ik elkaar minutenlang zwijgzaam aan. Zij keek naar mij, ik naar haar. En zo zou het de komende jaren blijven: we zouden naar elkaar blijven kijken. Soms intensief, soms wat minder aandachtig. Soms zouden we elkaar voor lange tijd uit het oog raken, soms zouden we minnaars zijn, soms vrienden.
Deze foto is genomen in de 2e Helmerstraat in Amsterdam, waar ik van 1995 tot 1998 woonde. Ze was 's avonds laat aan komen waaien.
Ze kreeg het eind jaren '90 plotseling moeilijk. Onduidelijk waarom; ze was mooi, jong, slim en intelligent. Maar dat was kennelijk niet genoeg. Ze zocht naar een antwoord op een vraag die mij niet duidelijk was. Ze sloot zichzelf op in een therapeutische gemeenschap. Maar dat hielp niet om haar pijn te verzachten.
Op de avond van 16 december 1998 vertrok ze naar station Velp omdat ze een afspraak had met een vriendin. Daar heeft ze nog urenlang rondgelopen, totdat ze rond elf uur een trein aan zag komen. En daar is ze voor gaan staan.
Ik heb geen idee waarom ik niet heb begrepen dat zij ooit zoiets als dit zou gaan doen.
Maar dat doet er niet meer toe, Geeske is dood.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Geeske Anne Houwen | ||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.