Wie oudere familiealbums bekijkt en naar de herinneringen luistert die de foto's oproepen, wordt al snel geconfronteerd met de dood. En echt niet alleen omdat er in zo'n album nu eenmaal vaak mensen staan van heel lang geleden. Want regelmatig komen broertjes of zusjes ter sprake die al op jonge leeftijd gestorven zijn. Het oudste album van Ad en Jean van Gool-Donders vormt hierop geen uitzondering. Had Ad al verteld over de wiegedood van een zusje dat hij nooit heeft gekend, Jean heeft een dramatischer verhaal bij een foto op de eerste bladzijde van hun oudste familiealbum. Het is een foto die in 1950 gemaakt werd in de tuin achter de ouderlijke woning in de Vlimmenhoefstraat, Broekhoven I. De toen ongeveer 9 jaar oude Jean staat erop samen met haar broers Henk en Fransje. "Fransje is 18 maanden oud geworden", vertelt ze. "Ik weet het nog goed... Bij ons achter op het Stuyvesantplein stond heel vaak een circus. Op een dag was Fransje lastig en ons moeder zei: gaat er eens mee wandelen, dan wordt hij wel rustig. Ik liep ermee naar het circus maar hij bleef maar huilen en werd steeds zieker toen we weer thuis waren. Ons moeder belde de dokter, dokter Schuurmans, maar die wilde niet komen. Hij kwam pas om zes uur en toen gaf hij ons moeder een uitbrander dat ze niet eerder had gebeld. Fransje lag steeds maar met zijn ogen naar één hoek van de kamer te kijken. Om negen uur kwam de dokter terug. "Hij ligt in stille stuipen", zei hij. "Ik zal een poeder voorschrijven." Nou, en in die poeder is ie gestikt... Dat is mijn moeders dood geworden... niet meteen want ze is later pas gestorven... Ook met mijn broer Henk heeft ze veel meegemaakt. Die heeft al jong zijn beide benen kwijt geraakt - uiteindelijk is hij aan het zoveelste hartinfarct gestorven."
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Franciscus Engelbertus Cornelius Maria Donders | ||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.