Zij is getrouwd met Leopold Willem Herman van Oijen.
Zij zijn getrouwd op 18 november 1924 te Den Haag, zij was toen 23 jaar oud.Bron 1
Huwelijk op 3 juni 1942 te Leiden
Vader van de bruidegom Leopold Alexander Theodoor Johan Frederik van Oijen
Moeder van de bruidegom Maria Jacoba Smallenburg
Bruidegom Leopold Willem Herman van Oijen, geboren te ´s-Gravenhage, 47 jaar oud, wonende te Leiden, distributieambtenaar van beroep, Gescheiden echtgenoot van Luise Gorsler
Bruid Gertrud Berta Weber, geboren te Krefeld (Duitsland), 29 jaar oud, wonende te Leiden, zonder beroep
Vader van de bruid Anton Jakob Weber, wonende te Leiden, kleermaker van beroep
Moeder van de bruid Helene Frese, wonende te Leiden, zonder beroep
Getuigen
Helene Frese, 50 jaar oud, wonende te Leiden, zonder beroep
Barend Hendrik Kolkmeijer, 40 jaar oud, wonende te Leiden, kunstschilder van beroep
Kind(eren):
Het echtpaar is gescheiden 14 april 1942 te Den Haag.
Leopold van Oijen
Leopold Willem Herman van Oijen werd op 15 september 1894 geboren in Den Haag. Hij maakte carrière in het leger, waar hij opklom tot de rang van luitenant-kolonel der artillerie. Op dertigjarige leeftijd verliet hij zijn vaderland en vertrok naar Parijs. Daar raakte hij betrokken bij Galerie Bonaparte, die werd geleid door de Nederlander Léopold Emmanuel van Leer en was gevestigd op 12 rue Bonaparte. Van Oijen werd verantwoordelijk voor de door de galerie uitgegeven Éditions Bonaparte. Daarnaast was hij als uitgever en oprichter betrokken bij andere Parijse periodieken en verenigingen. Zo was hij onder meer directeur van de in 1927 opgerichte L’informations féminine, onder hoofdredacteurschap van de bekende Franse feministe Marcelle Kraemer-Bach.
Cercle Artistique de Paris
In 1930 besloot Van Oijen tot het stichten van een vereniging van moderne kunstenaars en architecten. Daarvoor sprak hij de contacten aan die hij had opgedaan bij Galerie Bonaparte. De vele vooraanstaande kunstenaars met wie Van Oijen in contact stond, konden zelf ook andere kunstenaars aandragen. Dit wordt duidelijk uit een tot op heden onbekende brief van André Lurçat, Fernand Léger en Piet Mondriaan, waarin de ondertekenaars een lijst met twintig architecten opnamen die zij voordroegen als lid. Van Oijens ijver resulteerde in november 1931 in de oprichting van de Cercle Artistique de Paris. In deze kring werden de beste vertegenwoordigers van schilderkunst, sculptuur, architectuur, theater, film, muziek, letterkunde en kritiek verenigd. Het doel was tweeledig: aan de ene kant moest de kring de onderlinge betrekkingen tussen de verschillende disciplines verbeteren, aan de andere kant moest het directe contact van kunstenaars met het publiek hersteld worden, dat volgens de vereniging vertroebeld was geraakt door de bemoeienissen van de kunsthandel. In de optiek van Van Oijen kon het publiek bereikt worden door het houden van verkooptentoonstelling in het ‘ruime verenigingsgebouw’ nabij de Place de l’Étoile (tegenwoordig: Place Charles de Gaulle). Of de Cercle daadwerkelijk gebruik heeft gemaakt van het verenigingsgebouw in de buurt van de Place de l'Étoile, is twijfelachtig. In 1932 was het adres van de kunstkring nog hetzelfde als dat van Galerie Bonaparte.
Muiderkring
Bij de oprichting memoreerde Van Oijen de Muiderkring. Hiermee wordt de kring van schrijvers, wetenschappers en beeldend kunstenaars bedoeld rond P.C. Hooft, die vanaf 1609 resideerde in het Muiderslot. Vanaf circa 1621 waren er geregeld bijeenkomsten in het slot, waarbij in wisselende samenstelling vrienden van Hooft aanwezig waren, vooraanstaanden in het culturele leven. Door de Muiderkring in herinnering te roepen gaf Van Oijen een voorbeeld van de succesvolle artistieke en intellectuele kruisbestuiving die hem met de oprichting van de Cercle voor ogen stond. De afdeling schilderkunst stond onder leiding van Henri Matisse en had als leden ‘alle kampioenen der levende kunst van Picasso tot Mondriaan’. Ondanks de stichting van deze ‘nieuwe kunstcentrale’, waarvan melding werd gemaakt in zowel Franse als Nederlandse kranten, lijkt er weinig terecht te zijn gekomen van de grootse plannen die Van Oijen en de zijnen voor ogen stonden. De vereniging heeft uiteindelijk geen tentoonstelling gehouden en ook van andere activiteiten is geen bewijs gevonden. Het archief werpt desalniettemin meer licht op het ontstaan van deze vereniging en op het rijke culturele netwerk van de tegenwoordig vrijwel vergeten Nederlandse Parijzenaar Leopold van Oijen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Luise Gorsler | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
1924 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Leopold Willem Herman van Oijen | |||||||||||||||||||||||||||||||||||