Stamboom Benerink » M(Manfred) II van Susa (992-1035)

Persoonlijke gegevens M(Manfred) II van Susa 

• Hij is geboren XX-XX-992.
• Hij is overleden op 23 december 1035, hij was toen 43 jaar oud.
• Een kind van M(Manfred) I van Torino en P(Prangorda) van Reggio

Gezin van M(Manfred) II van Susa

Hij is getrouwd met B(Bertha) van Este.

Zij zijn getrouwd XX-XX-1014, hij was toen 22 jaar oud.

Kind(eren):

1. A(Adelheid) van Susa  1015-1091 
2. I(Irmgard) van Susa  1020-1078 

Notities over M(Manfred) II van Susa

was markgraaf van Turijn en een van de rijkste en machtigste edelen in het noorden van Italië.
Manfred volgde zijn vader in het jaat 1000 op als markgraaf van Turijn en graaf van Susa, Auriate, Asti, Bredulo, Tortona, Piacenza, Fidenza, Parma en Vercelli. Hij voerde een actieve politiek om zijn macht en bezit uit te breiden waarbij hij er doelbewust naar streefde het centrale gezag aan de ene kant te vriend, maar aan de andere kant ook zo zwak mogelijk te houden.
In 1001 nam Manfred deel aan de veldtocht van keizer Otto III tegen Benevento. In 1002 werd Manfreds buurman Arduin van Ivrea gekozen tot koning van Italië. Manfred vermeed zorgvuldig om partij te kiezen tussen Arduin en Hendrik II. In 1007 had Manfred echter het kamp van Hendrik II gekozen. Zijn broer werd tot bisschop van Asti benoemd, als vervanger van een aanhanger van Arduin van Ivrea. Toen de aartsbisschop van Milaan zich tegen deze gang van zaken verzette liet Manfred zijn broer door de paus wijden.
Manfred probeerde in 1015 tevergeefs het markgraafschap Ivrea te verwerven, dat hem al in 1001 door Otto III was beloofd. Toen hem dit leek te gaan lukken vonden de andere Italiaanse machthebbers en Hendrik II dat hij zo te machtig zou worden. Na enkele gevechten moest hij zich terugtrekken en probeerde hij zonder succes Ivrea aan Rudolf III van Bourgondië toe te spelen. Uiteindelijk zag Manfred af van Ivrea en verzoende hij zich met de keizer. In 1016 vocht Manfred nog een oorlog uit met hertog Bonifatius van Toscane. Manfred begon Hendrik II steeds meer als een bedreiging te zien. Uit angst voor confiscatie van zijn bezit verkocht hij grote landgoederen uit zijn privébezit (1 miljoen juk, dat is 3500 a 4000 km2!) aan een stroman, een zekere priester Siegfried, maar de keizer liet alle bezittingen en lenen van Manfred ongemoeid. Na het overlijden van Siegfried bleek Manfred zijn erfgenaam te zijn. Na het overlijden van Hendrik was Manfred een tegenstander van de keuze van Koenraad II de Saliër. Samen met andere Italiaanse edelen probeerde hij Franse edelen in de Italiaanse kroon te interesseren, maar uiteindelijk moesten ze toch Koenraad als koning erkennen.
Manfred en zijn vrouw Bertha stichtten samen de kloosters Santa Maria di Caramagna en San Giusto in Susa. Ze herbouwden de Santa Maria Maggiore in Susa en het Petrus en Andreas klooster in Novalesa. Manfred ommuurdde de steden Exilles en Bardonecchia. Manfred werd begraven in de kathedraal van San Giovanni in Turijn.
Manfred was zoon van Manfred I van Turijn en Prangorda van Reggio. Hij trouwde met Bertha van Este (ca. 990 - na 4 november 1037). Manfred en Bertha kregen de volgende kinderen:
Adelheid van Susa, getrouwd met Herman IV van Zwaben, Hendrik van Monferrato en Otto van Savoye.
zoon, jong overleden
Irmengard van Susa (ca. 1020 - 19 januari 1078), gehuwd met Otto III van Zwaben en Egbert I van Meißen
Bertha (ovl. na 22 april 1065), gehuwd met markgraaf Otto van Ligurië

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot M(Manfred) II van Susa?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk M(Manfred) II van Susa

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen