Stamboom Benerink » D(Diederik) II van Lotharingen (1050-1115)

Persoonlijke gegevens D(Diederik) II van Lotharingen 

• Hij is geboren XX-XX-1050.
• Hij is overleden op 23 januari 1115, hij was toen 65 jaar oud.
• Een kind van G(Gerard) IV van Lotharingen en H(Hedwig) van Namen

Gezin van D(Diederik) II van Lotharingen

(1) Hij is getrouwd met H(Hedwig) van Formbach.

Zij zijn getrouwd XX-XX-1075, hij was toen 25 jaar oud.

Kind(eren):

1. G.P(Geertrui) van Saksen  1082-1144 

(2) Hij is getrouwd met G(Geertruide) van Vlaanderen.

Zij zijn getrouwd XX-XX-1100, hij was toen 50 jaar oud.

Notities over D(Diederik) II van Lotharingen

Diederik werd graaf van de Elzas en van Bouzonville, alsook voogd van de abdij van Remiremont en vanaf 1070 hertog van Opper-Lotharingen. Dit leidde tot een conflict met zijn jongere broer Gerard die zich achteruit gesteld voelde. In 1073 werd een schikking getroffen en kreeg Gerard een eigen deelgebied, het graafschap Vaudemont.
In 1075 vocht Diederik aan de kant van Hendrik IV bij Homburg (bij Erfurt) tegen de opstandige Saksen, die daar werden verslagen. Kort na de veldslag trouwde Diederik met Hedwig van Formbach, die weduwe was geworden omdat haar man Gebhard van Supplinburg net in die slag aan de Saksische kant was gesneuveld. Diederik bleef een trouwe aanhanger van Hendrik en veroverde in 1078 voor hem de stad Metz op de bisschop. Als straf hiervoor werd hij in 1079 in de ban gedaan en in 1082 gaf Diederik de stad weer op.
Diederik van de Elzas was een zoon van hertog Diederik van Opper-Lotharingen en Gertrudis van Vlaanderen, dochter van graaf Robrecht I de Fries. Als kleinzoon van graaf Robrecht de Fries kon hij na de moord op Karel de Goede in 1127 via zijn moeder Gertrudis rechten doen gelden op de troon van Vlaanderen. Hij nam de strijd op tegen Willem Clito, eveneens in de moederlijke lijn afstammend van de Vlaamse graven en door de Franse koning Lodewijk VI als graaf aan Vlaanderen opgedrongen. Met de steun van de Vlaamse steden, voornamelijk Gent en Brugge, versloeg Diederik zijn tegenstander en kon hij zich in maart 1128 in Vlaanderen als graaf doen erkennen. Toen Willem Clito enkele maanden later overleed was zijn positie voortaan onbetwist.
In de strijd tussen Frankrijk en Engeland probeerde hij een neutrale positie te bewaren, hetgeen de Vlaamse handel ten goede kwam. Onder zijn bewind konden de steden zich ontwikkelen en werden de instellingen organisatorisch hervormd. Door zijn (tweede) huwelijk (1139) met Sybilla van Anjou, wier vader Fulco koning van Jeruzalem was, begon hij een bijzondere belangstelling voor het Oosten aan de dag te leggen. Hij ondernam vier reizen naar het Heilige Land, waarvan hij de vermeende relikwie van het H. Bloed (bewaard te Brugge) zou hebben meegebracht. Tijdens zijn derde reis (1157-1159) vertrouwde hij het regentschap toe aan zijn zoon Filips van de Elzas, aan wie hij vóór zijn vierde reis, einde 1164, definitief de regering overliet.
Diederik huwde eerst met Hedwig van Formbach (voor 1061 - 1090), erfgename van Supplinburg, en kreeg met haar een zoon en een dochter:
Simon I (1076-1138)
Petronilla van Saksen
Zijn tweede echtgenote was Gertrudis van Vlaanderen, de dochter van graaf Robrecht de Fries van Vlaanderen; samen hadden zij de volgende kinderen:
Diederik van de Elzas
mogelijk Gerard
Hendrik (ovl. 6 juni 1165), 1126 bisschop van Toul, deelnemer aan de tweede kruistocht met koning Koenraad III van Hohenstaufen, begraven in de kathedraal van Toul
Boudewijn
Ermengarde, getrouwd met Bernard van Briançon
mogelijk Gisela, eerst getrouwd met de graaf van Tecklenburg, daarna met Frederik van de Saargau

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot D(Diederik) II van Lotharingen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk D(Diederik) II van Lotharingen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen