graf.M-388a
(1) Hij is getrouwd met Annetje Pasterkamp.
Zij zijn getrouwd op 12 maart 1914 te den Helder, hij was toen 23 jaar oud.
akte nr.27
Kind(eren):
(2) Hij is getrouwd met Elisabeth Catharina van Aken.
Zij zijn getrouwd op 14 augustus 1958 te Urk, hij was toen 68 jaar oud.
Herinneringen van de kinderen en kleinkinderen van Jan Bais,opgetekenddoor
Trijntje Bais-Weijland.
Ja,wat kon hij vertellen...zijn kleinkinderen hingen aan zijnlippen.Maar hij
heeft ook een veelbewogen leven achter de rug.Zijn ouders die vanuitEnkhuizen
naar Den Helder gekomen waren met hun vijf dochters,Zwaantje,Breg,Jo enDith en
hun enige zoon Jan,wilden hun kinderen een goede opvoeding geven.Maarvoor een
eenvoudige visserman met een houten botter was dag en nacht ploeterenniet genoeg om een gezin zorgeloos te laten draaien.Daarom ging zijnvrouw uit
bakeren en menigeen in Den Helder wist op den duur hoe flink ennauwgezet zij
dit werk verrichte.Zoon Jan moest als jongen van twaalf jaar al metvader mee naar zee,dat spaarde een knecht uit, want die was voor eenvisserman niet te
betalen.Niet omdat deze zoveel verdiende,maar omdat de opbrengst van devis zo laag was.Wat heeft hij aan boord een doodsangsten uitgestaan bijstormweer,
als de golven het scheepje dreigden te vernietigen.Later werd hijmatroos op de sleepvaart.Bij een bezoek van de directeur aan boord vanhet schip werd deze vergezeld door zijn dochter.Bij het betreden van deloopplank viel die te water en verdween onder een vlot.Jan heeft metgevaar voor eigen leven het meisje gered.Uit dankbaarheid mocht hij opkosten van deze directeur voor stuurman studeren.Hij behaalde zijndiploma in acht maanden.Toen heeft hij als stuurman
over alle zeeen gevaren.In Hong Kong heeft hij maanden lang voor eenongeval in
een ziekenhuis gelegen.En wat een vreugde toen hij weer gezond thuiskwam.
Inmiddels was hij al verscheidene jaren getrouwd en had twee zoons.
Hij heeft ook dokken vanuit Nederland naar de Oost gesleept,dat was een geweldige prestatie in die jaren.Avonden kon hij daarover vertellen.Endoordat
hij ook gesprekken met Jan de Hartog,de schrijver van "HollandsGlorie"gehad heeft,kon het wel eens zijn dat zijn verhalen in dat boekbeschreven zijn.
Helaas,toen hij gekeurd moest worden om als kapitein te kunnenvaren,werd hij door te slechte ogen voor dat werk afgekeurd.Wat eenontgoocheling voor hem.
Maar hij had een gezin en daar wist hij zich verantwoordelijk voor.Vanalles pakte hij aan.'s Zomers had hij werk bij de hydrografie,'s wintersgaf hij les
aan de visserijschool in Egmond.Dat was vele jaren heen en weer trekkenmet
zijn gezin.Of dat bevordelijk was voor de studie van de kinderen?Daarwerd in
die jaren niet naar gevraagd.Geen werk,geen eten was toen hetparool.Daarom
van alles pakte hij aan.En toen zou de Zuiderzee gedicht worden.Daarmoest een
millioenen werk uitgevoerd worden en hij solliciteerde.Tot zijn grotevreugde
en geluk was daar een ingenieur die hij ook in Indie ontmoet had.Hijwerd aangenomen en in die vreselijke crisisjaren hadden zij als gezineen onbezorgd leven
daar op Wieringen,hoewel er veel van hem gevraagd werd alszeekenner.Maar
gelukkig kwam zijn ervaring met de strijd tegen de verradelijke zee hemgoed
van pas."Minister van weer en wind"werd hij wel genoemd,omdat hij altijd
beslissingen moest nemen wanneer er gestord kon worden.Dit omdat tij enwind-
richting ook zijn eisen stelden.Niet alleen de dijken in Noord-Hollanden tussen Wieringen en Friesland heeft hij helpen bouwen,ook deNoord-Oostpolderdijken moesten uitgevoerd worden.En vlak na de oorlog dedijken
rondom Walcheren,die door de Engelsen vernield waren om ons land tebevrijden.
Ook heeft hij later nog geholpen bij het uitzetten van de bouw van nieuw
Oud-Den Helder.Kortom,hij had twee rechterhanden en waarschijnlijk heeftzijn
oudste kleinzoon die van hem geerfd.Ja,zijn kinderen en kleinkinderenhebben
toch vele mooie herinneringen aan hem.Helaas,toen hij na een langdurigeziekte
waarbij ook zijn nieren een aandoening vertoonden,langzaamaan dementwerd en
soms vreselijk angstig was,vragen wij ons wel af of de angsten die hijals
kind meegemaakt heeft,een rol speelden in zijn ziektebeeld.Wat kon hijtoen
bang zijn.En wat is het triest als een zo veelzijdig mens zo aftakelt.
Maar zijn kinderen en kleinkinderen hebben vele mooie herinneringen aanopa's
verhalen.En als wij over de Afsluitdijk rijden,denken wij met weemoedterug
aan een eenvoudig man,die toch groot was,omdat hij trouw was in hetwerk.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Jan Bais | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) 1914 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Annetje Pasterkamp | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
(2) 1958 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Elisabeth Catharina van Aken | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.