Tijdstip: 05:00
is verschenen Peeter Jan De Saedeleer, oud 42 jaren, herbergier, wonende te Oultre wijk Leebeke, dewelke ons heeft verklaard dat, ten vijf ure 's morgens, in deze gemeente geboren is een kind, van het mannelijk geslacht, van hem verklaarder en van zijne huisvrouw, Maria Mathilde De Bodt, oud 36 jaren, huishoudster, wonende te Oultre. Welk kind hij heeft vertoond, en waaraan hij heeft verklaard te geven, de voornamen van Alfons Arthur. Deze verklaring en vertooning gedaan in bijzijn van, Pieter Beeckman, oud 35 jaren, gemeentesekretaris, en Joseph De Bodt, oud 33 jaren, slachter, beide wonende te Oultre.
Getuige: Aloysius De Saedeleer Clementina De Cooman
Tijdstip: 08:30
getuigen Andre Jozef De Saedeleer, vloerlegger, oud 27 jaar, zoon van de overledene, wonende te Outer en Van Ghijseghem Florent Remi, bediende, oud 45 jaar, schoonzoon van de overledenen, wonende te Steenhuize-Wijnhuize, getuigen, welke ons hebben verklaard dat, heden voormiddaég is overleden in het huis Kerkstraat 10, De Saedeleer Alfons Arthur, gepensioneerde, wonende en verblijvende te Outer en er geboren, zoon van Pieter Jan De Saedeleer, en van zijne echtgenote, De Bodt Maria Maéthilde, beide overleden, echtgenoot van Leopoldina Van Liedekerke, zonder beroep, wonende te Outer.
begraven op het kerkhof van Outer.
Hij is getrouwd met Leopoldina van Liedekerke.
Zij zijn getrouwd op 3 januari 1923 te Heldergem, hij was toen 28 jaar oud.
Kind(eren):
Stam 16 fotos soldaat + militair dossier + gedichten bundel + trouwboek + familiefotos + doodsprent c + scan
was getuige van aangifte van overlijden van zijn vader. Kosters' Tuurken of Kosters' Tuur (naar keuze) was zeker één van de markantste figuren die de Leebeke ooit heeft voortgebracht. Hij had onderricht gevolgd bij meester De Smet en was gaan werken zoals iedereen. Maar Tuur was een begaafd man op vele terreinen. Hij was zowat de ziel van wat je zou kunnen noemen "de culturele activiteiten" van het gehucht.
Maar zo een geleerde woorden sprak je toen best niet uit in de Leebeke. We weten reeds dat het onder zijn impuls was dat "Zelfwording" ontstond en de zaal gebouwd werd en ook dat Tuur als acteur, regisseur en cabaretier elke keer van de partij was.
Samen met Zjef Special was hij ook voorzanger op het hoogzaal tot rond 1960. Tuur was 4 jaar aan de Ijzer. Zijn familie bewaart twee interessante werken : twee "cahiers" die hij volgepend heeft aan het front, het ene met Franse liedjes die hij overschreef, het tweede met Vlaamse liedjes, waarvan een groot deel door hem gemaakt zijn. Ze gaan over de oorlog, over het soldatenleven of willen eenvoudig weg doen lachen, Tuur zong ze en acteerde ze. De tekst voor wat de vorm betreft ondergaat de metamorfose als hij gezongen wordt: povere rijmen en kreupele zinnen lossen helemaal op in de effecten van melodie, stem mimiek en voordracht. Dat weet iedereen die de vorige generaties heeft horen zingen.
In zijn twee schriften illustreerde Tuur de teksten met tekeningen. Ook hier miste hij elke scholing maar zijn naïeve tekeningen zijn ontroerend in hun eenvoud en bewijzen dat ook op dit gebied Tuurken gaven had en naar het me voorkomen wil nog meer dan op andere gebieden. De jongste zoon zal met zijn tekenkunst wel hier vandaan komen. Ter illustratie een paar strofen en een tekening uit die 'cahiers'.
Achter zakjes aarde.
(...)
't Is winter en 't is bitter koud
De regen plast de sneeuw valt neder
De wind blaast guur door bos en woud
Toch gaan wij naar den loopgraaf weder
Ja het is waar, we zijn vol slijk
Maar neen zo is het niet van binnen
Daarom geeft menig held den blijk
Het Vaderland te blijven minnen.
(...)
En is het dan soms zonneschijn
Waar ge eens kunt van lusten,
Oh ! Dan zal het een vreugde zijn ! ...
Maar ginder weet men van geen rusten :
'T ontploffen van een projectiel
boven uw hoofd doet u ontstellen,
waar gij zo dikwijls nevens u
Uw beste makkers neer ziet vellen
Refrein
Gekerm, geween hoort gij meteen
Want dodelijk is hij getroffen
Hij roept op zijne vrouw en kind
En stervend komt hij neer te ploffen
Vergeten dan ligt daar de man
Met een klein kruisje zonder waarde
Gestorven voor het Vaderland
Begraven achter zakjes aarde !
Hij maakte ook plezante liedjes maar een zekere schroom weerhoud mij daarvan een voorbeeld te geven omdat, ik herhaal, het de tekst zonder de zanger nogal dunnetjes uitvalt. Alhoewel de jongeren van tegenwoordig zeker respect zouden kunnen opbrengen voor een arbeidsjongen die de morele spankracht om in de modder, de koude en de luizen van de loopgraven te tekenen en te zingen voor zijn makkers en al die miserie met wat humor te relativeren en draaglijk te maken.
Oud-Strijder 1914-18 Sm.205713 Bekomen Eretekens Oorlogskruis met Palm-Vuurkaart - 7 Frontstrepen - Herrinerings Medaille 1914-1918 - Overwinnings Medaille - ...Ingelijfd den 28-9-1914 bij het 3° Jagers te Voet, overgegaan naar het 6°Jagers te Voet Compagnie Mitrailleurs, in totaal 48 maanden en 12 dagen aan het Front en 3 maanden achter het front.
In 1926 ging Tuur als metser met een Belgische ondernemer in Turkije werken. Zijn nieuwsgierige geest was natuurlijk uitermate geboeid door wat hij daar allemaal zag. Vanuit Constantinopel schreef hij, reisden ze nog 3 dagen door de bergen: hij zag daar armtierige dorpjes met mensen in lompen en in gescheurde kleren, men vroeg zich af waarvan ze leefden, de vrouwen lopen met hun gezicht gestopt en de Turken nemen de vrijdag voor hun zondag.
Kosters Tuurken ...."hij had zoiets" zeggen de mensen
(Uit Mannen van het Houten Geloof)
We vinden Tuurken ook terug als raadslid, in Outer datum van de eerste indiensttreding als gemeenteraardslid op 18 februari 1947, dat hij van de politiek ook wat afweet bewijst zijn lange loopbaan als schepen van 13 januari 1953 en onafgebroken in dienst gebleven tot 31 december 1964, in totaal 11 jaar, 11 maanden en 17 dagen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Alfons Arthur de Saedeleer | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1923 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Leopoldina van Liedekerke | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.