Hij is getrouwd met Aelfthryth of Wessex.
Zij zijn getrouwd rond 884.
Kind(eren):
Boudewijn II de Kale, geb. omstr. 864, graaf van Vlaanderen 879-918, usurpeerde na afloop van invallen van de Noormannen van de jaren 879-883 grondbezit en rechten in de hele streek tussen Schelde en Artois, gold als grondlegger van Vlaanderen als terrotoriaal vorstendom, wisselde herhaaldelijk van partij in de strijd tussen de diverse Westfrankische Koningen en liet aartsbisschop Fulco van Reims (900) en graaf Heribert I van Vermandois (voor 907) vermoorden, richtte een groot aantal burchten op ter bescherming van zijn gebied, overl. 10 sept. 918, begr. Gent, tr. omstr. 884 Aelfthryth van Wessex, geb. omstr. 872 (dochter van Alfred I de Grote, koning van Engeland 871-899, en Elswitha van Gainsborough), stak omstr. 884 het Kanaal over, gravin van Vlaanderen, overl. 7 juni 929
---
(Balduin II. VON FLANDERN (DER KAHLE), Graf in Flandern
feitelijk stichter van het graafschap Vlaanderen. Tijdens de Noormanneninvallen tussen 879 en 883 kon hij standhouden in het castrum (burcht) van Brugge, dat door zijn vader was opgericht. Hij maakte zich nadien meester van de verlaten pagi (gouwen) in de noordelijke Scheldestreek. Aan de gouwen die hij reeds beheerste, de pagi Flandrensis (de kuststreek tussen IJzer en Zwin) en Rodanensis (Rodenburg, thans Aardenburg), voegde hij nog de pagi Gandensis (Gent), Wasiae (Waas), Mempiscus (tussen Gandensis en IJzer) en Curtracensis (Kortrijk) toe, zeker vóór 892, waarschijnlijk reeds in 888. Nadien onderwierp hij een aantal andere gouwen blijvend aan zijn gezag: Tarvannensis (Terwaan, 892), Bononcensis (Boulogne, 896) en Tornacensis (het Doornikse, vóór 898). Naar het zuiden toe overschreed zijn macht de Artesische heuvels en bereikte hij bijna de Beneden-Canche. Zijn leenheren, de Franse koningen Odo (888–898) en Karel de Eenvoudige (898–929), konden aan zijn feitelijke onafhankelijkheid niet tornen. Zijn macht steunde grotendeels op grondbezit. Met name had Boudewijn de hand kunnen leggen op kerkelijke goederen ten koste van de abdijen en kwamen hem van rechtswege alle woeste gronden en de uitgestrekte schorren langs de kust en de benedenloop van de rivieren toe. Hij liet op verscheidene plaatsen burchten oprichten (Gent, Sint-Winoksbergen, Oostburg). Om zijn politieke doelstellingen te bereiken, liet hij zijn tegenstanders, o.m. de aartsbisschop van Reims en graaf Herman I van Vermandois, vermoorden. Zijn aanzien was zo groot dat Alfred de Grote, koning van Wessex, hem zijn dochter Elftrudis ten huwelijk gaf (893). Uit dat huwelijk werden twee zonen geboren: Arnulf I en Adalulf.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Boudewijn II de Kale van Vlaanderen | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
± 884 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Aelfthryth of Wessex | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.