Kind(eren):
Hij was een Chinese edelman die de koningen Wen en Wu van Zhou hielp de Shang in het oude China omver te werpen. Na hun overwinning in Muye, bleef hij dienen als Zhou-minister. Hij bleef trouw aan de regent, Duke van Zhou tijdens de opstand van de drie wachten; na de bestraffende invallen van de hertog tegen de onrustige oosterse barbaren of Dongyi, werd Jiang beloond met hun territorium als de Mark van Qi. Hij vestigde zijn zetel in Yingqiu (in het moderne Linzi).
De eerste markies van Qi droeg de voornaam Shang. De adel van het oude China droeg twee achternamen: een voorouderlijke naam en een clannaam. Die van hem waren respectievelijk Jiang en Lü. Hij had twee beleefdheidsnamen, Shangfu en Ziya, die door zijn leeftijdsgenoten werden gebruikt voor respectvolle toespraken. De namen Jiang Shang en Jiang Ziya kwamen het meest voor nadat ze werden gebruikt in de populaire roman Fengshen Bang uit het Ming-tijdperk, die meer dan 2500 jaar na zijn dood werd geschreven.
Nadat Qi tot hertog was verheven, werd zijn postume naam de Grote Hertog van Qi, vaak ten onrechte vertaald alsof het een naam was ("Duke Tai"). Het is onder deze naam dat hij verschijnt in Sima Qian's Records of the Grand Historian. Hij is ook minder vaak bekend als "Groothertog Jiang", de "Hoopvolle Grote Hertog" en de "Hoopvolle Lü".
De laatste heerser van de Shang-dynastie, koning Zhou van Shang, was een tirannieke en losbandige slavenhouder die zijn dagen doorbracht met zijn favoriete concubine Daji en genadeloos oprechte functionarissen en alle anderen die tegen zijn handelwijze bezwaar maakten, genadeloos executeerde of bestrafte. Na ongeveer twintig jaar trouw het Shang-gerechtshof te hebben gediend, vond Jiang koning Zhou van Shang onuitstaanbaar en veinsde hij waanzin om te ontsnappen aan het hofleven en de macht van de heerser. Jiang was een expert in militaire aangelegenheden en hoopte dat iemand hem op een dag zou inschakelen om te helpen de koning omver te werpen. Jiang verdween, maar kwam weer boven water op het platteland van Zhou op de apocriefe leeftijd van tweeënzeventig, toen hij werd gerekruteerd door koning Wen van Zhou en een belangrijke rol speelde in Zhou-zaken. Er wordt gezegd dat hij, terwijl hij in ballingschap was, rustig bleef wachten, vissen in een zijrivier van de Wei-rivier (in de buurt van het huidige Xi'an) met een weerhaakloze haak of zelfs helemaal geen haak, op basis van de theorie dat de vis naar hem uit eigen beweging toen ze er klaar voor waren.
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.