Hij is getrouwd met Eutropia.
Zij zijn getrouwd
Kind(eren):
Keizer Maximianus. Hij was een Romeins keizer van lente 286 tot 1 mei 305. Diocletianus, sinds 284 keizer, besloot dat het rijk te groot was om alleen te regeren. Daarom benoemde hij in 285 Maximianus tot Caesar en een jaar later tot medekeizer Augustus. Diocletianus bestuurde het oosten en Maximianus het westen. In 289 scheidde Constantius, pretoriaanse prefect en een belangrijke legeraanvoerder van Maximianus, van zijn vrouw (of concubine) Helena, die van eenvoudige komaf was (ze wordt stalmeid en herbergierster genoemd) en trouwde met Maximianus' (stief)dochter Theodora. Helena trok daarop met haar zoon naar Diocletianus' hof in Nicomedia.
1 Maart 293 benoemde Diocletianus twee Caesars, Galerius en Constantius I Chlorus om respectievelijk hemzelf en Maximianus te ondersteunen, en als hun opvolgers. Deze leiderstructuur wordt de Tetrarchie genoemd.
Maximianus had veel problemen met invallen van Germanen en een muitende vloot, onder leiding van usurpator Carausius. Pas in 296 wist Constantius Carausius' opvolger Allectus definitief te verslaan.
Maximianus zelf was ook actief als legeraanvoerder, onder andere tussen 284 en 286 in naam van Diocletianus met Carausius tegen de Bagaudae in Gallia. Maximianus zou volgens de legende in 287 het Thebaanse Legioen onder aanvoering van de zwarte Egyptenaar Mauritius hebben laten terechtstellen bij Agaunum (Saint-Maurice, Zwitserse Alpen). Daarbij kwamen ook Candidus en Exuperius als martelaren om het leven en zij werden net als Mauritius heilig verklaard.
Ook voerde Maximianus oorlog tegen de Moren in Spanje en in 297-298 in Mauretania (Noord-Marokko, Algerije). Hij leverde strijd tegen Frankische piraten en binnenvallende Moren: de Bavares en Quinquegentiani (volk van vijf stammen). Hij doodde velen van hen en dreef de overgebleven Moren naar het Atlasgebergte en de Sahara. Maximianus werd hier voor redditor lucis aeternae (hersteller van het eeuwige licht) genoemd. De centurion en heilig verklaarde Marcellus van Tanger stierf in 298 de martelaarsdood in verband met de viering van Maximianus' verjaardag en Marcellus' weigering om daarbij aan de Romeinse goden te offeren. Maximianus hield 10 maart zijn triomftocht in Carthago en begin 299 in Rome.
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.