Kind(eren):
Er wordt verondersteld dat Halvdan, Gudfreds oudere broer, graaf werd van enkele rijke handelssteden ten zuiden van de rivier de Eider in het huidige Duitsland. Omdat Halvdan geen belasting wilde betalen aan Gudfred, wendde hij zich tot keizer Karel de Grote in 807. Gudfred mobiliseerde een leger en versterkte Danevirke, een defensielinie in het zuiden van Jutland.
De Saksen waren in 798 opnieuw in opstand gekomen onder een andere leider dan Widukind en Karel zond afgezanten naar de rebellen in Noord-Albingia. Die afgezanten werden gedood of gegijzeld en de Saksen vielen de Slavische Abodrieten aan, die in het oosten van Noord-Albingia woonden, maar werden door hen verslagen.
In 804 bracht Karel de Grote alle Saksen van Noord-Albingia naar het Frankische Rijk over en het verlaten gebied werd aan de Abodrieten overgedragen. De Deense koning Godfried, Siegfrieds zoon, verzamelde daarop een grote vloot bij Sliesthorp (Sleeswijk) om Noord-Albingia binnen te vallen. Zijn raadslieden wisten de aanval uit te stellen tot 808, toen Siegfried aan twee derde van de bevolking belasting oplegde en de zeehaven Reric met de grond gelijk maakte, Drozko van de Obodriten vermoordde en de handelaren zich vestigen liet in Sliestorp (Sleeswijk), ook wel: Haithabu (Hedeby), een nieuwe stad in de defensielinie op Danevirke. In 809 was er een ontmoeting tussen Godfried en Karel de Grote aan de Elbe, zonder gunstig resultaat. In 810 bouwde Karel op Itzehoe een vesting, waarschijnlijk om Noord-Albingia te heroveren. Godfried viel met een vloot van tweehonderd schepen Friese eilanden aan, stichtte brand en legde belasting op. Godfried maakte bovendien plannen voor een aanval op Aken. Karel verzamelde zijn troepen, maar de Deense vloot keerde dezelfde zomer terug naar Denemarken, omdat daar Godfried door binnenlandse tegenstanders, enkele Húskarls, de lijfwachten van Scandinavische koningen, was vermoord. Volgens Notker van Sankt-Gallen was een van de lijfwachten een zoon van de koning.
Na Gudfreds dood was Hemming koning tot zijn dood in 812. Hij had vrede met Karel de Grote gesloten. Daarna ontstond er een langdurige troonstrijd tussen de zonen van Gudfred en hun neven, de zonen van Halvdan, in het bijzonder met Harald Klak Halvdansson.
Uit de geschiedenis van Friesland (fanvanfryslan.nl):
De Deense Koning Godfrid ( Gotricus) trok in 810 met een grote legermacht in tweehonderd schepen naar Friesland om te plunderen en te vernielen, maar vooral om via Friesland het gebied van Karel de Grote te gaan bezetten. Koning Godfrid was verbitterd tegen de Friezen omdat hij, als kleinzoon van Radbodus II, recht meende te hebben op de heerschappij over Friesland. Al meteen namen de Denen de Friese eilanden in, roofden, vernielden en moordden op gruwelijke wijze. Daarna vielen ze, op drie plaatsen tegelijk, het Friese vasteland binnen. Na drie veldslagen, waarbij de Friese aanvoerder Herik door Godfrid eigenhandig werd doorstoken, kwam Friesland onder het juk van de Noormannen. De Denen verwoestten geheel Friesland: ze staken kerken, kloosters, steden en dorpen in brand; ze vermoordden op gruwelijke wijze een zeer groot aantal inwoners. Speciaal waren de Denen gebeten op de Christenen. Direct al moesten de Friezen een schatting van twee honderd pond zilver opbrengen, want het was de Noormannen er ook om te doen om de Friese welvaart een gevoelige slag toe te brengen. Godfrid gebood de Friezen ook om deuren in de noordkant van hun woningen aan te brengen en wel zó laag, dat zij moesten bukken om daarmee hun onderwerping aan de Noormannen te tonen. Mogelijk behoort tot het rijk der fabelen, dat Godfrid de Friezen verbood om gouden en zilveren sieraden te dragen. En dat hij de Friezen verplichtte om een halsband te dragen van hout, gevlochten van wilgetenen. Na in midden-Friesland alles danig verwoest te hebben, trokken de Noormannen naar Groningen, welke nog steeds slecht versterkte woonplaats snel werd ingenomen en alweer het toneel werd van moord, brand, roof en verwoesting. De Martinikerk werd in brand gestoken en vele Christenen vermoord. En zo werden de Noormannen de schrik van geheel Friesland van de Eems tot het Vlie en veel verder. Godfrid beroemde zich er alvast op dat Friesland en Saxen zijn wingewesten waren en dat hij Keizer Karel zelfs te Aken zou opzoeken en bevechten, zodat ook Germanïe door hem zou worden onderworpen. De Wilzen hadden nu de kant van Godfrid gekozen en zij verwoestten in het Oosten vele plaatsen en sterkten. Na de stormvloed van 838 beleende Lotharius I de Deense broers Rorik en Harald met Frisia het huidige Friesland en Holland in een poging de aanvallen van de Vikingen op Holland te weren. In 885 wordt de Deen Godfrid de Noorman vermoord door Gerolf, gouwgraaf van Fresonum, een van zijn eigen huskarls (huiskerels, lijfwachten). Als beloning verkreeg deze Gerolf van de Oostfrankische Koning Arnulf op 4 augustus 889 een bos en een bouwakker tussen de monding van de Oude Rijn en Suithardeshaga (Bennebroek bij Haarlem) in vol eigendom.
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.