Hij is getrouwd met Fang.
Zij zijn getrouwd
Kind(eren):
Koning van China -995 tot -977.
Beroemd om zijn rampzalige oorlog tegen de Chu-confederatie, maakte zijn dood in de strijd een einde aan de vroege expansie van de Westelijke Zhou en markeerde het begin van het verval van zijn dynastie.
Tegen de tijd van de kroning van koning Zhao hadden zijn vader, koning Kang en grootvader, koning Cheng, de centrale vlakten van China veroverd en gekoloniseerd, waardoor de meeste noordelijke en oostelijke stammen tot vazal werden gedwongen. Alleen de Dongyi van oostelijk Shandong zetten hun verzet voort, maar ze vormden niet langer een bedreiging voor de heerschappij van Zhou. Als gevolg hiervan erfde koning Zhao een welvarend koninkrijk en kon hij het zich veroorloven een nieuwe voorouderlijke tempel voor zijn vader te bouwen. Deze tempel, bekend als "Kang Gong", werd gebouwd in overeenstemming met rituele hervormingen van de tijd en zou uitgroeien tot "een van de twee centrale tempels van dynastieke aanbidding", de andere is de veel oudere "jinggong" -tempel.
Met het noorden en oosten gepacificeerd en een grote militaire macht onder zijn controle, richtte koning Zhao zijn aandacht op het Yangtze-bekken. Dit gebied met een grote minerale rijkdom stond onder de controle van de confederatie van Chu, met wie het Zhou-koninkrijk al bijna twee eeuwen op goede voet stond. Onder koning Zhao verslechterde de relatie tussen Zhou en Chu echter, terwijl Chu zijn agressieve expansie voortzette en Zhou's vraag naar goud, koper en tin groeide. Naarmate de vijandelijkheden toenamen, volgden grensconflicten die uiteindelijk escaleerden tot een openlijke oorlog. Zhao tolereerde niet langer Chu's vermeende verzet en viel de Chu-confederatie binnen in 961 voor Christus. Hij veroverde aanvankelijk de regio ten noorden van de Yangtze en versloeg en onderwierp vervolgens de 26 staten van de Han-riviervallei, waaronder Chu. Hoogstwaarschijnlijk niet in staat om de laatste regio permanent te bezetten, trok Zhao zich uiteindelijk terug met veel buit.
In 957 voor Christus lanceerde Zhao nog een grote militaire campagne in het middelste Yangtze-gebied. Met de helft van de koninklijke strijdkrachten, georganiseerd in de "Zes Legers van het Westen", had hij waarschijnlijk geprobeerd het Yangtze-bekken permanent onder zijn controle te brengen. Deze campagne eindigde echter in een ramp toen de Zhou-troepen werden verslagen en bijna volledig werden weggevaagd. Koning Zhao en zijn overgebleven troepen zijn naar verluidt verdronken terwijl ze zich terugtrokken over de Han-rivier.
Zhao's dood en nederlaag beschadigden de reputatie van de Zhou-dynastie enorm en maakten een einde aan de vroege expansie, wat resulteerde in verschillende buitenlandse invasies van het koninkrijk. Zijn opvolger en zoon koning Mu van Zhou was in staat het koninkrijk te herstellen, maar het Yangtze-bekken werd de permanente zuidelijke grens van de directe controle van West-Zhou. Ondanks zijn "vernederende einde" werd koning Zhao echter nog steeds herdacht voor zijn zuidelijke campagnes tijdens de Westelijke Zhou-dynastie, aangezien hij op zijn minst politieke dominantie had verworven over de regio ten noorden van de Yangtze en ten oosten van de Han-rivier. Na zijn dood kreeg hij ook een offerplaats bij de “Kang gong” -tempel die hij zelf had laten bouwen. Als de eerste Zhou-heerser die op deze manier werd vastgelegd, werd hij uiteindelijk een sleutelfiguur voor de voorouderverering van de middelste Zhou-dynastie. Een belangrijke reden voor de aanvankelijk positieve beoordeling van zijn regering was mogelijk dat latere Zhou-heersers niet wilden dat hun voorvader werd herinnerd voor een nederlaag die de dynastie te schande maakte.
Latere moralistische vertolkingen van het leven van koning Zhao waren veel ongunstiger, omdat ze hem afbeeldden als een heerser die van plezier hield en de politiek negeerde, terwijl hij stierf tijdens een jachtreis naar het zuiden. Later schreven Chu-dichters ook over koning Zhao in de klassieke Chinese poëziecollectie "Heavenly Questions", waarin ze hem bespotten vanwege zijn vermeende arrogantie. Een bijzonder bizar incident met betrekking tot koning Zhao vond plaats in de zevende eeuw voor Christus: toen een coalitie van Zhou-staten de staat Chu aanviel, stuurde laatstgenoemde een delegatie om te vragen welke redenen ze zouden kunnen hebben om binnen te vallen. De noordelijke heren gaven het zwakke voorwendsel dat "Koning Zhao niet was teruggekeerd van zijn expeditie naar het zuiden (die zo'n drie eeuwen eerder plaatsvond) en dat ze‘ gekomen waren om het te onderzoeken ’."
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.