Kind(eren):
NOTE: pachter van het Velt Huys 1626-1633# Bronnen: VG14(1989)nr2p69VG20(1995)nr4p214, S. Hendriksen kwstnr:3712 VG20(1995)nr6p395, Hardemanaanv & corr kwstnr8856 (Willem Maaszn tr Elisjen Gerrits deze informatievooralsnog niet overgenomen!)VG23(1998)nr3p180/186, kwst Klok, auteurG.J. Klok, kwstnr 768#
4384 Evert Maessen van Velthuys den Jonghen, geb 1565-1575 te Ede-Veldhuizen, landbouwer, pachter van 'Slijpkruik' (1613-1632) en 'Velt-Huys' (1627-1633), overl in 1633 te Ede-Veldhuizen, geh omstr 1595 te Ede met
Ede, boerderij Slijpkruik, een der oudste en van oudsher ook een der grootste boerenlandgoederen van het dorp
Was pachter van "Velt Huys" van 1626 tot 1633.
Het Velthuys is met grote waarschijnlijkheid de boerderij die later het 'Klaphek' werd genoemd. Er wordt nog aan herinnerd door de nog bestaande Klaphekweg in Ede.
Het gaat over de jaren 1613 tot 1632. Genoemd wordt een Evert Maessen met een dochter Grijetjen en een zoon Maes.
Hij pacht kennelijk een hofstede van de heer van Kernheim. Niet de `Slijpkruik', want die wordt volgens de heer Hooft van Huysduynen in 1606 gepacht door Evert Thoenissen Schep, in 1620 opgevolgd door zijn zoon Hanrick Evertsz. Schep.
Evert Maesen zal dus boer geweest zijn op de boerderij Kernheim of op het goed `Engelenhoven'. Ook komt "het goed onder Doesburgh" dat is het "Pannenhuis", nog in aanmerking. Evert Maes is dus in 1627 pachter van de boerderij `Velt Huysen'. Mogelijk was hij getrouwd met een dochter van de vorige pachter, Henrich Dercks, die in 1617 zijn vader opgevolgd was. Hoe het ook zij, zijn voorouders waren reeds pachter van de boerderij.
Maas en Greytjen moeten getuige (of slachtoffer) zijn geweest van de brute rooftocht van Spaanse soldaten in 1624:
In 1624 vielen Spaanse troepen over de bevroren IJssel de Veluwe binnen. Ze lieten een gruwelijk spoor achter. Overal stegen rookkolommen op van brandende hoeven en woonhuizen, aan menige boom bengelden de lijken van hen, die verzet gepleegd hadden of vergeefs poogden te vluchten. Tal van plaatsen moesten het ontgelden; ook in Ede werd vreselijk huisgehouden. Zestien huizen in het dorp en zeven boerderijen in de buurtschap Veldhuizen werdenplatgebrand. Moe van het roven en het plunderen trokken de spanjolen tegen de avond van die ongeluksdag naar het huis (kasteel) Kernhem, waar ze zich tegoed deden aan de wijnen en andere dranken, diein de kelders voorradig waren. Inmiddels werden koeien en varkens, gestolen bij de boeren, aan het spit gebraden. Na een uitvoerige braspartij gingen de Spanjaarden ten ruste. In het holst van de nacht schrokken ze wakker en werd er alarm geslagen. In de verte klonken de tonen van het Wilhelmus van Nassauwe. Reeds eerder hadden de Spanjolen voor of tijdens de gevechten die melodie gehoord en dat betekende meestal niet veel goeds voor hen. Nog half beneveld door de drank dachten de bezetters van Kernhem niet anders of prins Maurits was met zijn gevreesde en geharde soldaten op komst. Het werd een sauve-qui-peut, zelfs wapens en buit smeten de geschrokken Spanjaarden weg. Pas op de Ginkelse hei ten oosten van Ede, hield de angstige horde halt en daar bracht ze in bittere kou de nacht door. Velen vroren er dood.
Ede had zich nauwelijks van de oorlogen hersteld toen in 1630 "de Pest" zich aankondigde. Deze vreselijke ziekte eiste in ons land duizenden slachtoffers. Ook in Ede was niemand zijn leven zeker. In deel 2 van "De Geschiedenis der Neder-Veluwe" is hierover het volgende geschreven; "menigeen begaf zich nog gezond en wel te bed, om bij het aanbreken van den nieuwen dag door zijne huisgenooten als lijk gevonden te worden".
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Toegevoegd door een Smart Match te bevestigen
Stamboom op MyHeritage.com
Familiesite: Veldhuizen, van Web Site
Stamboom: Veldhuizen, van Family Tree