Hij is getrouwd met Melissende van Crécy.
Zij zijn getrouwd
Kind(eren):
THOMAS de Coucy, son of ENGUERRAND [I] de Boves Seigneur de Coucy & his first wife Ada de Marle [Roucy] ([1070/75]-[1130/31]). The Annales Lobienses name "Letaldus de Marla filiam nomine Adam" as mother of "Thomam de Marla"[93]. The Chronicle of Alberic de Trois-Fontaines names "filia Letardi domni de Marla Ada" as mother of "Thomam de Cocy"[94]. Guibert de Nogent names "Thomam, Ingelranni filium"[95]. " Ingelrannus de Codiciaco et Thomas filius eius " witnessed the charter dated 1086 which confirmed property of the church of Reims[96]. William of Tyre records " Thomas de Feria " among those who joined the contingent led by Hugues Comte de Vermandois on the First Crusade in 1096[97]. Suger's Vita Ludovici records that "Thomam de Marna" was besieged by "pater eius Engerrannus de Bova" at "castrum Mons Acutus in pago Laudunensi"[98]. Seigneur de Coucy et de Marle, Comte d'Amiens. In 1117, Louis VI "le Gros" King of France confiscated the county of Amiens and granted it to Adelais Ctss de Vermandois[99]. Suger's Vita Ludovici also records that "Thomam de Marna" was eventually captured and died in captivity[100]. The Chronique de Guillaume de Nangis records in 1128 that "Louis roi des Français fit marcher une armée contre Thomas de Marle seigneur de Coucy", who was captured by "Raoul comte de Vermandois" and handed mortally wounded to the king[101].
m firstly ([1100], repudiated) IDA de Hainaut, daughter of BAUDOUIN II Comte de Hainaut & his wife Ida de Louvain ([1085]-after [1105]). The Genealogiæ Scriptoris Fusniacensis refers to "sororem Balduini comitis Hainoensis" as wife of "Thomam de Marla"[102]. The Chronicon Hanoniense refers to a second unnamed sister of "comitis Hainoniensis" who married "Thome de Marla"[103]. The Annales Lobienses refer to "sororem Balduini comitis Hainoensis" as wife of "Thomam de Marla"[104]. The primary source which confirms her name has not yet been identified.
m secondly ---. This second marriage is indicated by Suger's Vita Ludovici which records that "Thomam de Marna" acquired "castrum Mons Acutus in pago Laudunensi, occasione cuiusdam matrimonii"[105]. Tardif suggests that she was "probablement la fille de Roger de Montaigu et dErmengarde", adding that the couple were separated soon afterwards on the grounds of consanguinity (no primary source cited which provides the basis for the statement)[106].
m thirdly MELISENDE de Crécy, daughter of GUY Seigneur de Crécy-sur-Serre & his wife --- (-after 1147). The Annales Lobienses name "de terra Ambianensi Milesendem" as wife of "Thomam de Marla" after he repudiated his first wife[107]. The Chronicle of Alberic de Trois-Fontaines refers to the second wife of "Thomas de Coci" as "domna de Bovis"[108]. Tardif records Thomass third marriage with "Milesende de Crécy, héritière de Guy seigneur de Crécy-sur-Serre", adding that her dowry was "les deux châteaux de Crécy et de Nouvion-lAbbesse, dépendant tous deux de labbaye de Saint-Jean de Laon" (no primary source cited which provides the basis for the statement)[109]. A charter dated 16 Apr 1131 records the restoration of Erlons et manso sancti Lamberti to Laon Saint-Vincent, subscribed by Gerardi vicedomini, Nicholai castellani...domine Milesendis, Ingelranni filii euus...[110].
[93] Annales Lobienses 8, MGH SS XIII, p. 253.
[94] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 1119, MGH SS XXIII, p. 824.
[95] Guibert de Nogent, Liber III, VII, p. 160.
[96] Toussaints du Plessis (1728), Pièces Justificatives, II, p. 128.
[97] RHC, Historiens occidentaux I, Historia Rerum in partibus transmarinis gestarum ("L'estoire de Eracles Empereur et la conqueste de la terre d'Outremer") (WT) I. XVII, p. 46.
[98] Suger Vita Ludovici Grossi Regis VII, p. 21.
[99] Kerrebrouck (2000), p. 538.
[100] Suger Vita Ludovici Grossi Regis XXX, p. 131.
[101] Guizot, M. (ed.) (1825) Chronique de Guillaume de Nangis, Collection des Mémoires relatifs à l'histoire de France (Paris) (Guillaume de Nangis), p. 13.
[102] Genealogiæ Scriptoris Fusniacensis 8, MGH SS XIII, p. 253.
[103] Gisleberti Chronicon Hanoniense, MGH SS XXI, p. 506.
[104] Annales Lobienses 8, MGH SS XIII, p. 253.
[105] Suger Vita Ludovici Grossi Regis VII, p. 21.
[106] Tardif Enguerran de Coucy, p. 13.
[107] Annales Lobienses 8, MGH SS XIII, p. 253.
[108] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 1119, MGH SS XXIII, p. 824.
[109] Tardif Enguerran de Coucy, p. 14.
[110] Poupardin, R. Cartulaire de Saint-Vincent de Laon, Mémoires de la Société de lHistoire de Paris et de lIle-de-France, Tome XXIX (Paris, 1902) (Saint-Vincent de Laon), XXII, p. 206.
Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/NORTHERN%20FRANCE.htm#ThomasICoucydied1130
Thomas I de Coucy (1078-1130) was de zoon van Engelram I van Coucy en diens eerste, later verstoten vrouw Adèle van Marle. De huwelijksperikelen van de ouders, door abt Guibert van Nogent in zijn bekentenissen uitgebreid beschreven, hebben vermoedelijk een grote, en nefaste, invloed op de zoon gehad. Engelram twijfelde openlijk aan zijn vaderschap en Thomas haatte zijn vader.
Thomas was, zo schrijft abt Suger van Saint-Denis, als "een razende wolf".Hij nam aan de zijde van de graaf van Namen, de bedrogen echtgenoot van de tweede vrouw van zijn eigen vader, deel aan een vernietigende oorlog tussen de feodale heren van Namen en Coucy.
Omdat de in sterke kastelen verblijvende heren elkaar niet konden treffen werd de oorlog tegen de boerenbevolking gevoerd; brandschatten, plunderen, het afhakken van de voeten van lijfeigenen, het uitsteken van hun ogen en het vernielen van molens en wijngaarden behoorden tot de methoden waarmee de ridders elkaar bevochten. De burgerbevolking was zozeer getroffen dat de gevolgen een generatie later nog merkbaar waren.
In 1095 trokken vader en zoon Coucy beiden naar Jeruzalem op de eerste kruistocht. Hun wederzijdse haat was bij terugkomst nog onverminderd maar misschien was de kruistocht een middel geweest om de verwoestende agressie van de ridderstand te kanaliseren en te gebruiken in de strijd tegen de oprukkende islam.
Thomas erfde van zijn moeder de domeinen van Marle en La Fère en voegde deze in 1116 bij de dood van zijn vader samen met het domein van Coucy. De regering van Thomas werd gekenmerkt door geweld, sadisme en bandeloosheid. Vanuit kastelen die, nog steeds volgens Suger, "nesten voor draken en holen voor dieven waren" overviel Thomas de bezittingen van de koning, de kerk en zijn buren. De daarbij gevangengenomen mannen werden aan hun testikels opgehangen en bij een gelegenheid sneed Thomas zelf dertig mannen de keel door. Abt Guibert van Nogent noemde hem de "slechtste man van zijn generatie" en pas na gewapend ingrijpen van koning Lodewijk VI van Frankrijk en excommunicatie door de kerk werd Thomas ertoe bewogen om enkele geroofde kastelen en landgoederen weer af te staan.
Zoals in de middeleeuwen gebruikelijk heeft Thomas op zijn sterfbed grote legaten aan de kerk gedaan in de hoop en verwachting dat hij daarmee een plek in de hemel kon kopen.De abdij van Nogent kreeg een groot legaat en in Prémontré werd een nieuwe abdij gesticht. De bij Engelram I van Coucy beschreven heldendaad in het Heilige land waaraan de heren van Coucy hun wapen ontleenden kan zowel aan vader als zoon Coucy worden toegeschreven.
Thomas was driemaal getrouwd en werd in Coucy opgevolgd door zijn zoon Engelram II en in Amiens door zijn zoon Robrecht.
Bron: Wikipedia
http://fmg.ac/Projects/MedLands/NORTHERN%20FRANCE.htm#ThomasICoucydied1130