Hans Strik » Eberhard van Friuli (????-866)

Persoonlijke gegevens Eberhard van Friuli 

• Titel: Hertog van FriuliBron 1
• Hij is overleden op 16 december 866.Bron 2
• Hij is begraven in Cysoing, Abdij van St Calixtus.Bron 2
• Een kind van Unruoch II van Ternois en Engeltrude
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 11 augustus 2014.

Gezin van Eberhard van Friuli

Hij is getrouwd met Gisela.

Zij zijn getrouwd rond 836.Bron 2

Kind(eren):

1. Unruoch III van Friuli  ± 840-???? 
2. Berengarius I van Friuli  845-924 

Notities over Eberhard van Friuli

EBERHARD, son of UNRUOCH & his wife Engeltrude --- ([805/10]-in Italy 16 Dec 866, bur Cysoing, Abbey of St Calixtus). His origin is stated in the poem by Sedulius addressed to "Everhardum comitem…Hunroci proles"[249]. His birth date is estimated on the basis of his marriage in [836]. Thegan's Vita Hludowici Imperatoris names "Walach…abbas et Rihhardus perfidus et Eberhardus fidelis" as legates of Lothar, son of Emperor Louis I, in Italy in May [836][250]. Eberhard stopped the invasion of the Slavs and received the March of Friulia from Emperor Lothaire I, becoming EBERHARD Duke of the March of Friulia. The Chronicle of Alberic de Trois-Fontaines records that "comes Everardus cognomento Radulfus" was made "dux Foroiulii" by Emperor Lothaire[251]. An agreement between Charles II "le Chauve" King of the West Franks and his brother Ludwig II "der Deutsche" King of the East Franks dated Jun 860 names "nobilis ac fidelibus laicis…Chuonradus, Evrardus, Adalardus, Arnustus, Warnarius, Liutfridus, Hruodolfus, Erkingarius, Gislebertus, Ratbodus, Arnulfus, Hugo, item Chuonradus, Liutharius, Berengarius, Matfridus, Boso, Sigeri, Hartmannus, Liuthardus, Richuinus, Wigricus, Hunfridus, Bernoldus, Hatto, Adalbertus, Burchardus, Christianus, Leutulfus, Hessi, Herimannus, item Hruodulfus, Sigehardus"[252]. The Annales Alamannicorum record "Eberhart" among those who swore allegiance in 864[253]. With his wife, he founded the abbey of St Calixtus at Cysoing, Flanders[254]. The Annales Xantenses record the death in 866 of "Everwinus gener Ludewici regis" in Italy[255]. Assuming that this refers to Eberhard, it is surprising that the text refers to "Ludewici regis" rather than "Ludewici imperatoris". Eberhard's father-in-law is not known to have used the title king after his imperial coronation, although in a previous part of the same text the Annales refer to his mother-in-law as "Iuthit regina". It is improbable that the Annales could refer to Louis "le Jeune" King of Italy (who was reigning in 866 and died in 875) as his daughters were probably under marriageable age at the time and in any case no other reference has been found to one of them marrying "Everwinus". The Historia Ecclesiæ Cisoniensis records the testament of “Evrardus comes cum coniuge mea Gisla”, dated “Hludovico Augusto anno regni eius XXIV” and witnessed by “Adalroch nepos noster”, which bequeathes property “in Langobardia et in Alamannia” to “primogenitus…noster Unroch”, property “cortem in Anaspio…præter Grecinam et cortem nostrum Hildiolam in Hasbannis…et…in pago Condustrim” to “secundus…Berengarius”, property “in Cisonio et Cansinium” to “tertius Adalardus”, property “Vitrei…Mesrucha…in Cisonio…et…in Sceleburd…quod Matridus…habuit” to “quartus Rodulfus”, and to “filiabus…nostris…Ingeldrud…Ermen et Mareshem, Judith…[in] Balgingam et cortem nostrum in pago Moila…Helisheim…Heilvinch…Hattrenheim et Luisinga et Wendesse et unum manum in Engerestheim”, and also lists a large number of books[256].

m ([836]) GISELA, daughter of Emperor LOUIS I "der Fromme/le Pieux" & his second wife Judith [Welf] ([819/822]-after 1 Jul 874, bur Cysoing, Abbey of St Calixtus). The Genealogica Arnulfi Comitis names (in order) "Karolum et Gislam" children of "Hludovicus ymperator…ex Iudith ymperatrice"[257]. Her marriage is deduced from a charter in which Gisela states that their eldest son Unruoch brought back the body of Eberhard from Italy[258]. It is also confirmed by the Historia Ecclesiæ Cisoniensis which records that “Gisla” donated property to Cysoing abbey naming “Rex Karolus…germanus”, dated “XVII Kal Mai…in anno XXIX regnante Carolo Rege”[259]. She founded the abbey of St Calixtus at Cysoing, Flanders, where she lived as a widow. "Gisle" granted "le fisc de Somain en Ostrevant" to "filii…Adelarde" by charter dated 14 Apr 869, which names "rex Karolus meus…germanus…senioris mei dulcis memorie Evrardi…tres infantes meos Rodulfum…et Berengarium…et…Adelarde"[260]. The Historia Ecclesiæ Cisoniensis records that “Gisla” donated property to Cysoing abbey for her burial next to “coniugis mei dulcis memoriæ Evrardi”, by charter dated 2 Apr 870 which names “filiæ meæ Ingiltrudis…filius meus Rodulfus”, and by charter dated “Kal Jul anno XXXV regnante Carolo Rege”, naming “filii mei Unroch…filiorum meorum Adalardo atque Rodulfo” and signed by “Odelrici Comitis”[261]. "Gisle" donated property to Cysoing for the anniversaries of "Ludovico imperatore patre meo et…Judith imperatrice matre mea et…rege Karolo…germano et…prole mea…Hengeltrude, Hunroc, Berengario, Adelardo, Rodulpho, Hellwich, Gilla, Judith" by charter dated to [874][262].

[249] Sedulii Scotti Carmina II 67, MGH Poetæ Latini ævi Carolini III, pp. 220-1.
[250] Thegani Vita Hludowici Imperatoris, Codice, MGH SS II, p. 603.
[251] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 854, MGH SS XXIII, p. 736.
[252] Adnuntatio domni Karoli, MGH LL 1, p. 469.
[253] Annales Alamannicorum continuation Sangallensis prima 864, MGH SS I, p. 50, alternative text quoted in footnote 1.
[254] Settipani, C. and Kerrebrouck, P. van (1993) La préhistoire des Capétiens 481-987, 1ère partie, Mérovingiens, Carolingiens et Robertiens (Villeneuve d'Ascq), pp. 256-7.
[255] Annales Xantenses 866, MGH SS II, p. 231.
[256] Historia Ecclesiæ Cisoniensis, Spicilegium II, p. 876, and Cysoing, I, p. 1.
[257] Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303.
[258] Coussemaker, I. de (ed.) (1886) Cartulaire de l´abbaye de Cysoing et de ses dépendances (Lille) ("Cysoing"), V, p. 10.
[259] Historia Ecclesiæ Cisoniensis, Spicilegium II, p. 878.
[260] Cysoing III, p. 7.
[261] Historia Ecclesiæ Cisoniensis, Spicilegium II, pp. 878 and 879, and Cysoing IV and V, pp. 8 and 10.
[262] Cysoing VI, p. 11.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/NORTHERN%20ITALY%20900-1100.htm#EberhardDukeFriuliadied866

Eberhard (ca. 810 - 16 december 866) was een van de belangrijkste Frankische edelen van zijn tijd. Zijn naam wordt op verschillende manieren gespeld; alternatieven zijn onder andere Everard, Evrard, Erhard, Eberhard of Eberard; in de gelatiniseerde vorm Everardus, Eberardus of Eberhardus. Hij schreef zijn eigen naam als "Evvrardus".

Als legeraanvoerder wist Eberhard een inval van de Bulgaren in Italië af te slaan. Daarop werd hij in 828 benoemd tot hertog van Friuli. Vervolgens is hij een trouwe bondgenoot van Lodewijk de Vrome in de conflicten tussen Lodewijk en zijn zoons, en trouwde in 836 met een dochter van Lodewijk, Gisela. Hierdoor verwierf hij grote bezittingen in Noord-Frankrijk, waaronder de koninklijke villa van Cysoing, en bezittingen in Italië. In 836 was Eberhard aanwezig op de rijksdag in Diederhofen en in 839 bemiddelde hij het verdrag van Worms tussen Lodewijk en zijn zoons. Ook na de dood van Lodewijk bleef Eberhard zich inzetten voor de vrede en was in 843 een van de bemiddelaars van het verdrag van Verdun. Daarna nam hij de leiding van de verdediging van Italië tegen de Saracenen op zich. In 851 wist hij de Saracenen een zware nederlaag toe te brengen. Eberhard probeerde persoonlijk om krijgsgevangen tot het christelijk geloof te bekeren, in Rome werd een dankdienst gehouden. In 858 was hij nog een ambassadeur van Lodewijk II van Italië bij Lodewijk de Duitser. In 863 legde hij zijn functie als hertog neer. In 866 maakte hij een testament in Treviso. Dit beschrijft goederen in Lombardije, Zwaben, de omgeving van Rijsel, Henegouwen en de Condroz, maar ook juwelen, relieken en boeken.

Eberhard werd opgevoed aan de hofschool van Karel de Grote. Hij verzamelde een grote bibliotheek en gaf opdrachten aan Lupus van Ferrières en Sedulius Scotus om Latijnse werken voor hem te schrijven. Ook stond hij in correspondentie met de bekende theologen en kerkelijke leiders, Godschalk van Orbais, Hrabanus Maurus en Hincmar van Reims. In 854 bracht hij het gebeente van de heilige Calixtus van Rome over naar Cysoing en stichtte daar samen met zijn vrouw een abdij die aan de heilige was gewijd. Van Eberhard was bekend dat hij graag meezong in het koor. Eberhard en Gisela waren beroemd om hun vrome leven en hun goedheid. Eberhard heeft een groot aantal horigen hun vrijheid gegeven. Eberhard is heilig verklaard, hij werd begraven in de Sint-Calixtusabdij te Cysoing.

Gisela werd na de dood van Eberhard abdis van San Salvatore te Brescia. Zij heeft mozaïeken geschonken aan basiliek van Aquileia, waar ze ook zelf op voorkomt.

Eberhard was zoon van Unruoch II van Ternois en Engeltrude van Parijs, dochter van Bego van Toulouse. Hij was getrouwd met Gisela (ca. 820 - na 874), dochter van Lodewijk de Vrome en Judith van Beieren. Zij kregen de volgende kinderen:

Eberhard, jong overleden
Ingeltrude, vermoedelijk vrouw van Hendrik van Babenberg
Unruoch III van Friuli, volgt in 866 zijn vader op als hertog van Friuli, gehuwd met Ava van Monza
Rudolf (ovl. 1 mei 892), lekenabt van Sint-Calixtus te Cysoign en Sint-Vaast te Arras, graaf van Artois en Ternois.
Berengarius I van Friuli, koning van Italië
Adelhard, abt van Sint-Calixtus te Cysoign
Alpais, jong overleden, begraven in de Sint-Calixtusabdij te Cysoing
Heilwig, (ovl. na 895), in eerste huwelijk getrouwd met Hucbold van Ostrevant, in tweede huwelijk met Rogier van Laon
Gisela, (ovl. april 863), non in San Salvatore te Brescia
Judith, gehuwd met Koenraad II van Auxerre

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Eberhard van Friuli?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!