Hans Strik » Hugo Capet (± 940-996)

Persoonlijke gegevens Hugo Capet 

• Hij is geboren rond 940.Bron 1
• Titel: Koning van FrankrijkBron 1
• Hij is overleden op 24 oktober 996 in Les Juifs bij Chartres.Bron 1
• Hij is begraven in Koninklijke Abdijkerk van Saint Denis.Bron 1
• Een kind van Hugo de Grote en Hedwig van Saksen
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 20 augustus 2014.

Gezin van Hugo Capet

Hij is getrouwd met Adelheid van Poitiers.

Zij zijn getrouwd rond 968.Bron 1

Kind(eren):

1. Hedwig Capet   
2. Robert II de Vrome van Frankrijk  972-1031 

Notities over Hugo Capet

HUGUES, son of HUGUES “le Grand” Duc des Francs & his third wife Hedwig of Germany ([940]-villa "Les Juifs", near Prasville, Eure-et-Loire 24 Oct 996, bur église de l'Abbaye royale de Saint-Denis). The Historia Francorum Senonensis names (in order) "Hugo, Otto et Heinricus" as the three sons of "Hugo Magnus dux Francorum…ex filia Odonis regis"[141]. Flodoard names "Hugonem et Oddonem clericum" as brothers of "Otto filius Hugonis", when he records that the rectores of Burgundy named them as his successors[142]. Rodulfus Glauber names "Hugoni, Parisiensis ducis filio…illius Magni Hugonis", specifying that his mother was "Ottone…sorore"[143]. His father named Richard Comte [de Normandie] as Hugues's guardian in 956, the arrangement being confirmed by Richard's betrothal to the sister of Hugues. The Annales Nivernenses record in 958 that "rex et mater sua et Ugo filius Ugonis et mater sua" attended a hearing "apud Marziacum vicum iuxta Nevernis…contra Guillelmum comitem Aquitaniæ post missa sancti Martini"[144]. He was installed as Duc des Francs/dux Francorum by Lothaire King of the West Franks in 960. By 974, Hugues had become effective leader of France under King Lothaire, and headed the army which retook the kingdom of Lotharingia from Otto II King of Germany in 978[145]. He was elected HUGUES "Capet" King of France by an assembly of nobles at Senlis 29 May 987, after the death of Louis V King of France. He was consecrated at Noyon 1 Jun 987. Charles Duke of Lotharingia, the late king's uncle, opposed the accession of King Hugues. He captured Laon in [May] 988, and Reims in [Aug/Sep] 989, with the help of his nephew Arnoul Archbishop of Reims, but was finally captured at Laon in 991[146]. The Historia Francorum Senonensis records the death in 998 of "Hugo rex" and his burial "in basilica beati Dyonisii martiris Parisius"[147]. The necrology of the abbey of Saint-Denis records the death "IX Kal Nov" of "Hugo rex"[148].

m ([968]) ADELAIS [de Poitou, daughter of GUILLAUME III “Tête d'Etoupes” Duke of Aquitaine [GUILLAUME I Comte de Poitou] & his wife Adela [Gerloc] de Normandie] ([950/55]-15 Jun [1004]). There is some doubt about Adelais’s ancestry. The 11th century Translatio S. Maglorii et aliorum names "Adelaide…filia Pictavorum comitis, de progenie Caroli Magni" as the wife of "Hugone, Francorum duce", clarifying that the latter refers to Hugues "Capet" King of France when it names "Roberto…rege, memorati ducis filio"[149]. This Poitevin origin is also suggested by Richer when he records that King Robert "ob nepotem suum Wilelmum" besieged "in Aquitania…Hildebertum"[150]. It is assumed that such a relationship between King Robert and Duke Guillaume would be through the king's mother as no family connection through his father has been established. Some doubt about this supposed Poitevin ancestry is introduced by the Chronicle of Ademar de Chabannes which, on the other hand, recounts the dispute between "Dux Aquitanorum Willelmus" and King Hugues, as well as the subsequent peace agreed between the parties in 990, without mentioning that the duke was the king's brother-in-law[151], all the more surprising if the Poitevin origin is correct as Ademar concentrates on Poitevin affairs and also includes genealogical details in his narrative. Another possible ancestry is suggested by Helgaud's Vita Roberti Regis which names "Rex Francorum Rotbertus…patre Hugone, matre Adhelaide", specifying that "ab Ausonis partibus descenderat"[152]. Settipani equates "Ausonia" with Rome or Italy[153], although no other reference to an Italian origin for Adelais has yet been identified. The Chronicle of Alberic de Trois-Fontaines refers to the mother of "rex Francorum Robertus" as "superiorem regum Anglie soror"[154] but it is difficult to see to whom this could refer or how it could be correct. The paucity of references in contemporary sources to the wife of Hugues Capet and her origin contrasts sharply with the frequent references to his mother and to the wives of his son King Robert II. This suggests that the background of Queen Adelais may have been obscure and that her family had little political influence at the time, although this would be surprising as her husband was already enjoying a position of some power at the Carolingian court at the time of his marriage. Maybe her family was prominent when the couple married but suffered a subsequent decline by the time her husband was elected king. Nevertheless, an Aquitainian marriage would have fitted the political circumstances of the time. After several decades of dispute between the Capet and Poitou families, a permanent peace appears to have been established from about the time the marriage took place[155]. The necrology of the abbey of Saint-Denis records the death "XVII Kal Jul" of "Adelaidis regina"[156].

[Mistress (1): ---. The name of King Hugues's possible mistress is not known.]

[141] Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 366.
[142] Flodoard 965, MGH SS III, p. 406.
[143] Rodulfi Glabri, Historiarum II.1, p. 51.
[144] Annales Nivernenses, MGH SS XIII, p. 89.
[145] Kerrebrouck (2000), p. 47.
[146] Settipani (1993), pp. 336-7, and Kerrebrouck (2000), p. 48.
[147] Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 368.
[148] Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 329.
[149] Acta Sanctorum, October, Tome X, Translatio S. Maglorii et aliorum, 4 and 5, p. 792, quoting Mabillon Annales Ordini Sancti Benedicti, Tome III, p. 666.
[150] Guadet, J. (ed.) (1840) Richeri Historiarum (Paris) ("Richer") IV, supplementary notes following CVII, p. 308.
[151] Chronico Ademari Cabanensis, RHGF X, p. 145.
[152] Vita Roberti Regis, RHGF X, p. 99.
[153] Settipani (1993), p. 417.
[154] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 1031, MGH SS XXIII, p. 783.
[155] Richard (1903) Tome I, p. 141.
[156] Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 319.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#HuguesCapetdied996B

Hugo Capet (Frans: Hugues Capet) (Parijs, ca. 940 - Les Juifs bij Chartres, 24 oktober 996) was koning van Frankrijk van 987 tot 996.
Zijn bijnaam Capet betekent "een mantel dragend" en werd hem waarschijnlijk gegeven ter onderscheid van zijn vader Hugo de Grote.

Hugo de Grote was in zijn tijd de machtigste man van Frankrijk, zelfs machtiger dan de koning. Bij de dood van zijn vader erfde Hugo Capet de meeste van zijn bezittingen en titels: Hugo werd hertog van de Franken (Neustrië), graaf van Parijs, Orléans, Poitou, Tours, etc., en lekenabt van o.a. Saint-Martin te Tours, Saint-Germain te Auxerre, St. Aignan te Orléans, Saint-Quentin en Sint-Vaast. Zijn broer Otto werd bovendien hertog van Bourgondië. De paus noemde hem de “glorierijke prins van de Franken”. Omdat Hugo nog minderjarig was traden zijn moeder Hedwig van Saksen en zijn oom Bruno, aartsbisschop van Keulen, op als regent. Zij waren zuster en broer van keizer Otto I de Grote.

De machtige Franse edelen maakten gebruik van Hugo's minderjarigheid door hun positie ten koste van hem te versterken, bv: Willem III van Aquitanië die de Poitou tegen Hugo wist te behouden, Theobald I van Blois die Chartres en Châteaudun verwierf, en Fulco II van Anjou die de omgeving van Nantes in handen kreeg.

Als hertog voerde Hugo een voorzichtig beleid waarbij hij twee doelen nastreefde:

het behoud van zijn eigen dominante positie binnen Frankrijk, waarbij hij gebruik maakte van de steun van de verwante Duitse keizers
het behoud van de onafhankelijkheid van Frankrijk ten opzichte van Duitsland.

Hierbij was Hugo een bondgenoot van aartsbisschop Adalbero van Reims, die bang was dat Frankrijk een vazalstaat van Duitsland zou worden.

Ca. 968 verbeterde Hugo zijn betrekkingen met Willem IV van Aquitanië door met diens zuster te trouwen. In 978 beschermde Hugo koning Lotharius van Frankrijk in Étampes en verdedigde Parijs tegen Otto II, nadat Lotharius een riskante plundertocht naar Aken had ondernomen. In 981 veroverde Hugo Montrieul, ook bezocht hij in dat jaar Otto II in Rome. In 986 klaagde Lotharius Adalbero aan wegens hoogverraad. Hugo bestormde de rechtszitting en de koning kwam daarbij om het leven. Dit bleef zonder gevolgen voor Hugo.

Na de onverwachte dood van Lotharius' zoon Lodewijk de Doeniet in 987, hij stierf kinderloos na een jachtongeval, werd Hugo op 3 juli 987 te Senlis tot koning gekozen. Adalbero steunde hem met de volgende argumentatie: Het koningschap krijgt men niet op grond van erfrecht; men moet slechts hem op de troon verheffen, die zich zowel door zijn lichamelijke welgeschapenheid als door zijn geestelijke wijsheid onderscheidt, die door het geloof gesterkt en door grootmoedigheid gesteund wordt. Hugo werd in Noyon of Reims gekroond en liet nog op 30 december 987 zijn zoon Robert II tot medekoning kronen, een poging om zijn opvolging te verzekeren.

Hoewel het eigenlijke grondbezit van Hugo veel kleiner was dan van zijn vader of van zijn belangrijke vazallen, had hij wel controle over Parijs, Orléans en een handvol kleinere steden, en over een aantal belangrijke abdijen en bisschopsbenoemingen in het noorden van Frankrijk. Zijn macht en rijkdom waren zo veel groter dan zijn grondbezit. Hij gebruikte de kerkelijke hervormingen, vooral de godsvredebeweging, om zijn gezag te vestigen en was goed bevriend met de abt van Cluny.

In 988 probeerde Karel van Neder-Lotharingen, een Karolinger en neef van Hugo, de troon te verwerven ten koste van Hugo. Karel veroverde Laon en liet zich tot koning kronen. Hugo belegerde de stad twee keer zonder resultaat. Hugo verbond zich met Odo I van Blois, in ruil voor het graafschap Dreux. In 991 kon Hugo Karel gevangennemen door verraad van de bisschop Arnulf van Laon (een neef van Karel maar benoemd door Hugo). Dit gaf overigens nog aanleiding tot heftige conflicten over diens positie, vooral binnen de kerk waarbij de bondgenoten van Hugo natuurlijk bisschop Arnulf steunen. Karel werd met zijn gezin gevangengezet in Orléans en zou daar overlijden.

Hugo verbond zich vervolgens met de graven van Normandië en Anjou, tegen Odo van Blois die Melun had geannexeerd. Melun werd heroverd maar Odo veroverde Nantes, dat weer werd terugveroverd. Toen Anjou weer te veel macht kreeg, viel dit bondgenootschap weer uiteen. De graaf van Barcelona (formeel deel van Frankrijk maar feitelijk al bijna 100 jaar onafhankelijk) deed een beroep op Hugo om steun tegen de Moren. Hugo wilde die verlenen in ruil voor erkenning als leenheer, maar uiteindelijk gebeurde er niets. In 993 werd een complot van Odo van Blois en de bisschop van Laon ontdekt, om Hugo te ontvoeren en over te dragen aan keizer Otto III. Dit bleef zonder gevolgen voor de betrokkenen. Na de dood van Odo in 996 weigerde Hugo een huwelijk van zijn zoon Robert met Odo's weduwe Bertha van Bourgondië. Hoewel Robert en Bertha oprecht van elkaar hielden (een bijzonderheid voor een koninklijk huwelijk in die tijd) en ondanks de grote voordelen (o.a. Bourgondië), gaf Hugo geen toestemming wegens bloedverwantschap. Hugo overleed aan de pokken en werd in Saint Denis begraven, voor het altaar van de heilige drie-eenheid naast zijn voorvader Odo I van Frankrijk. Robert verstootte prompt zijn vrouw en maakte Bertha zijn minnares en later ook zijn vrouw - en kreeg daarop grote problemen met de paus vanwege hun bloedverwantschap.

Hij was gehuwd met Adelheid van Aquitanië (945/952-1004), dochter van Adelheid van Normandië en van Willem III van Aquitanië graaf van Poitiers van 934 tot 963, en hertog van Aquitanië van 928 tot 963. Zij hadden vier kinderen:

Gisela (ca. 969), gehuwd met Hugo, zoon van Hilduinus III van Montreuil. Hugo Capet gaf het echtpaar Abbeville (Somme), Ancre en Domart, uit het bezit van de abdij van Saint-Riquier en maakte Hugo lekenabt van die abdij. Deze bezittingen vormden later het graafschap Ponthieu en Hugo werd bekend als Hugo I van Ponthieu
Hedwig (ca. 970 - na 1013), gehuwd met Reinier IV van Henegouwen,
Robert II (972 - 1031), die hem opvolgt,
Adelheid (ca. 973 - na 1063)

Mogelijk had Hugo nog een buitenechtelijke zoon Gauzelin (ovl. 1030), abt van de abdij van Fleury en door Robert II benoemd tot aartsbisschop van Bourges.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Hugo Capet?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Hugo Capet

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen