Hans Strik » Odo "Udo" van Orléans (????-834)

Persoonlijke gegevens Odo "Udo" van Orléans 

• Roepnaam is Udo.
• Titel: Graaf van OrléansBron 1
• Hij is overleden juni 834.Bron 1
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 17 augustus 2014.

Gezin van Odo "Udo" van Orléans

(1) Hij is getrouwd met Engeltrudis.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Ermentrudis van Orléans  ± 830-869 

Kind(eren):

1. Gebhard van Lahngouw  ± 800-879 

Notities over Odo "Udo" van Orléans

EUDES ([770/80]-killed in battle [Touraine] Jun 834). His birth date is estimated on the assumption that he was already mature when named for the first time in 810/11, but bearing in mind his active participation in the 834 battle in which he was killed. The Annales Fuldenses record that "Odo legatus imperatoris…orientalium Saxonum præsidium" was captured by "Wilzis" in 810[125]. Einhard's Annales record "Uodo comes" as one of the signatories of peace with the Vikings in 811[126]. He became Comte d'Orléans after the territory was forfeited by Matfried[127]: the Miracula Sancti Bernardi records that "Matfrido, comite quondam Aurelianensi" was deprived of his honours "culpam inertiæ" and "Odo" appointed in his place[128], presumably dated to [828]. From that time, Eudes and his brother Guillaume were the most powerful supporters of Emperor Louis "le Pieux" against his son Lothaire, whose rebellion was supported by Matfried. The Vita Hludowici Imperatoris records that "Aurelianensem urbem" was taken from "Hodone" and restored to "Mathfrido" [in 830][129]. The Annales Bertiniani record that "Odo et Willelmus frater eius" were among those killed fighting "Lantbertum et Matfridem" in 834[130]. Merlet suggests that the battle took place in Touraine[131]. The Annales Xantenses record that "Uodo comes et Theodo abbas" were killed in 834[132]. The Annales Fuldenses record the rebellion of "Mahtfredo et Lantberto" in 834 and the battle in which "Udo comes Aurelianensium et Theodo abbas sancti Martini Turonensis" were killed[133]. The Chronicle of Adémar de Chabannes records that "Odo Aurelianorum comes" was killed fighting "Lamberto Nannetensi comite"[134]. The Miracula Sancti Bernardi names "Odonem fratremque illius Guillelmum, comitem Blesensium, Teutonem denique abbatem Sancti Martini, Guidonem comitem Cenomanensem" among those killed in battle against Lambert Comte de Nantes[135]. The Chronica Rainaldi records that "Odo comes Aurelianensium, Willelmus frater eius comes Blesensium, Guido comes Cenomanensium" died in battle fighting "Lambertum" in 835[136]. It is more likely that this battle took place in 834, assuming that it is correct that Count Lantbert was established in Italy later that year. [m firstly ---. The charter quoted below, which records the confirmation of a donation to Tours Saint-Martin made by Comte Eudes and his son Guillaume, suggests that Guillaume must have been considerably older than his sister Ermentrudis (whose birth is estimated to [830], see below). If this is correct, it is possible that Guillaume was born from an earlier marriage of his father. The possibility of such an earlier marriage is also indicated by Eudes’s estimated birth date as shown above.] m [secondly] ENGELTRUDIS, sister of ADALHARD [IV], daughter of [LIUTHARD Comte de Fézensac & his wife Grimhild ---]. The wife of Eudes is named by Nithard who records "Hirmentrude, daughter of Odo and Ingiltrud" as the wife of Charles[137]. The primary source which establishes that she was the daughter of Adalhard [III] has not yet been identified. However, the Annales Bertiniani suggest that she was the sister of Adalhard [IV] when they record that "Carlomannus, Hlodowici regis Germaniæ" sought refuge with "Adalardo, Yrmintrudis reginæ avunculo, suo autem propinquo" after he was banished by his father following his rebellion in 861[138].

[125] Annales Fuldenses 810, MGH SS I, p. 355.
[126] Einhardi Annales 811, MGH SS I, p. 198.
[127] Jackman (1997), p. 134.
[128] Certain, E. de (ed.) (1858) Miracula Sancti Benedicti (Paris), auctore Adrevaldo Monacho Floriacensi, Liber I, XX, p. 47.
[129] Vita Hludowici Imperatoris 44 and 45, MGH SS II, p. 633.
[130] Annales Bertiniani I 834.
[131] Merlet, R. ‘Les comtes de Chartres, de Châteaudun et de Blois aux IX et X siècles’, Mémoires de la Société archéologique d’Eure-et-Loir, Tome XII, 1895-1900 (Chartres, 1901), p. 24.
[132] Annales Xantenses 834, MGH SS II, p. 226.
[133] Annales Fuldenses 834, MGH SS I, p. 360.
[134] Chavanon, J. (ed.) (1897) Adémar de Chabannes, Chronique (Paris), III, 16, p. 131.
[135] Miracula Sancti Benedicti, auctore Adrevaldo Monacho Floriacensi, Liber I, XXI, p. 51.
[136] Marchegay, P. and Mabille, E. (eds.) (1869) Chroniques des Eglises d'Anjou (Paris), Chronica domni Rainaldi archidiaconi sancti Mauricii Andegavensis, p. 5.
[137] Nithard IV.6, p. 173.
[138] Annales Bertiniani III 861.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/FRANKISH%20NOBILITY.htm#EudesOrleansMEngeltrudis

Odo van Orléans, ook Udo, (ca. 780 - juni 834) was een vooraanstaande hoveling van Karel de Grote en Lodewijk de Vrome. Odo was zoon van Hadrianus van Orléans (zoon van Gerold van de Vinzgau) en Waldrada van Hornbach. Zijn vader was zwager van Karel en daardoor was Odo een volle neef van Lodewijk, via diens moeder. Hij had dus uitstekende connecties en was daarbij ongevaarlijk omdat hij geen aanspraken op de troon had, de ideale combinatie voor een carrière aan het hof. Hij was een trouwe aanhanger van Lodewijk de Vrome en een gunsteling van diens tweede vrouw Judith van Beieren.

In 810 was hij keizerlijk gezant naar Oost-Saksen en werd gevangengenomen door de Wilzen (een Slavische stam). Een jaar later maakte hij deel uit van delegatie die vrede sloot met de Denen. In 821 werd hij benoemd tot graaf van de Lahngouw. In 826 werd hij opperschenker van de palts te Ingelheim. Een jaar later werd hij graaf van Orléans als opvolger van Matfried, die samen met Hugo van Tours was afgezet wegens lafheid. Odo werd een bondgenoot van Bernhard van Septimanië.

In mei 830 werd Odo verslagen door de opstandige Pepijn I van Aquitanië. Door Lotharius I werd hij verbannen naar Italië. Matfried werd hersteld als graaf van Orléans. In oktober van datzelfde jaar wist Lodewijk de Vrome de macht terug te winnen en herstelde hij Odo in zijn ambt. In zijn poging om zijn macht te doen gelden krijgt hij te maken met veel verzet over zijn politiek ten aanzien van kerkelijke bezittingen. In 834 gaf Odo leiding aan een veldtocht van de strijdkrachten uit Neustrië die trouw waren aan Lodewijk, tegen de aanhangers van Lotharies: Matfried en Lambert van Nantes. Bij de grens met Bretagne wordt Odo bij een verrassingsaanval verslagen. Zelf komt hij om het leven en met hem sneuvelen zijn broer Willem, Wido van Maine en Theodo, abt van St Martin te Tours en keizerlijk kanselier. Odo wordt als schuldige aan deze nederlaag beschouwd.

Odo was getrouwd met Engeltrude, dochter van Leuthard I van Parijs en Grimhilde. Zij kregen de volgende kinderen:

Irmintrudis, eerste vrouw van Karel de Kale
Willem, in 866 gedood in Bourgondië
Gebhard

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Odo "Udo" van Orléans?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!