Adres: , Borger
Hij is getrouwd met Marianne Schummelketel.
Zij zijn getrouwd op 14 oktober 1830 te Borger (Dr), hij was toen 25 jaar oud.Bron 1
Marianne gaat trouwen
Marianne duikt weer voor me op, als ze (in 1829) wil trouwen. Ze woont dan in Borger en is arbeidster van beroep. Een burgemeestersdochter die arbeidster is; wat is er aan de hand? Is ze verstoten uit het zo voorname gezin? En waarom leeft zij in behoeftige omstandigheden? Allemaal vragen die we niet weten, maar feit is dat ze niet meer in het gezin van de burgemeester verblijft en haar werk, en haar geluk gevonden heeft in Borger.
Ze wil trouwen met de arbeider Hindrik Kort, de 25-jarige zoon van Jacob Kort en Hinderkien Schuiling met wie ze samenwoont en die haar al twee kinderen heeft geschonken.
Maar dan rijzen er problemen. Ze kan niet bewijzen wie ze is, de papieren daarvoor ontbreken; in Bentheim zijn ze niet te vinden. En haar ouders zijn haar ook niet erg behulpzaam, zoals zal blijken.
De notaris moet haar helpen. Hij doet dat door op 9 juni 1829 een "akte van notoriteit" (=bekendheid) op te maken.
Die kan haar geboorteakte vervangen, als de rechtbank die akte tenminste homologeert. Er worden zeven getuigen opgeroepen; waarschijnlijk allemaal vrienden van Marianne en vrijwel allemaal -net als zij- gewone arbeiders. Het zijn:
1. Jacob Hendriks, arbeider te Bonnen, 46 jaar
2. Jantien Harms, arbeider te Gieten, 54 jaar
3. Albert Barelds, arbeider te Bonnen, 36 jaar
4. Harm Bruins, wever te Bonnen, 34 jaar
5. Jan Spoelman, timmerman te Gieten, 32 jaar
6. Geert Doris, arbeider te Bonnen, 28 jaar
7. Aaltien Jacobs, arbeidster te Bonnen, 26 jaar
Zij verklaren dat Marianne is wie ze zegt te zijn, dochter van Willem Schummelketel gep. luitenant kolonel en burgemeester te Gieten en van Maria Lidia Sophia Theresia Riccius, zonder speciaal beroep te Gieten; dat ze geboren is te Bentheim in het graafschap Hannover in 1805 en dat ze ongeveer 24 jaar is. Ze weten dat, omdat de ouders met hun kinderen sedert 17 jaar in de gemeente Gieten hebben gewoond en door de getuigen gekend zijn.
De akte wordt ondertekend en ze hebben er een goed gevoel over, maar het wordt nog erger voor Marianne.
Haar ouders weigeren hun toestemming voor het huwelijk!
De notaris doet wel zijn best. Hij stelt namens Marianne "akten van eerbied" op waarin haar ouders worden gevraagd toch in te stemmen met het huwelijk. Hij biedt die in tegenwoordigheid van oud-Schout Jan Braams en de Wethouder-Schoemaker Thekke Klaasens, beiden uit Gieten, aan de burgemeester en diens echtgenote ter ondertekening aan. Maar ondanks de toch wel gewichtige vertegenwoordiging van het drietal, blijven de ouders weigeren. Ze zeggen "bijzondere redenen" te hebben om de huwelijkstoestemming niet te geven.
Wat die redenen zijn, wordt ons helaas onthouden.
Er rest dan niets anders dan de gang naar de Rechtbank. En gelukkig, er is inderdaad gerechtigheid en bij vonnis van 28 juli 1829 wordt de akte van bekendheid door het rechterlijk college te Assen gehomologeerd. De geliefden kunnen trouwen. Nee, dat doen ze niet in Gieten, het domein van de halsstarrige vader en moeder, maar in het hun vertrouwde Borger op een (voor hen: mooie) donderdag midden oktober van 1830.
Het is dan wel, zoals men zegt: onder behoeftige omstandigheden, dat ze trouwen. Ze kunnen niet eens de kosten van de op zegel gestelde huwelijksstukken betalen, maar hun geluk is er vast niet minder om.
En wat ze vast ook mooi vinden, is dat ze op dezelfde dag hun al geboren kinderen, Hinderkien van drie jaar en Jakob van één jaar, officieel kunnen erkennen.
Eind goed al goed
De verhouding met Marianne's familie is wel hersteld lijkt me, want bij de verdeling van de erfenis in 1849 van haar vader Hendrik Willem Schummelketel (en later van Maria Riccius) telt Marianne gewoon mee. Zij en haar echtgenoot zijn ook aanwezig bij de verdeling; dus de breuk in de familie is niet definitief geweest anders hadden ze wel schriftelijk de zaken afgehandeld zoals verderaf wonende broers en zusters deden.
Het is dus best goed gekomen met Marianne en haar Hindrik. Ze kregen tien kinderen, die het maatschappelijk heel goed deden. Een aantal van de kinderen werd- of trouwde met een landbouwer en de naam Kort is zeker niet meer synoniem met het woord "behoeftig".
Kind(eren):
Hij was ingeloot voor militaire dienst onder nummer 3 en diende 5 jaar bij de 7e afd. Infanterie.
Hij is getuige bij het huwelijk van zijn broer Jan met Wilmina Kolthof; ook bij het huwelijk van zijn zus Aaltien met Jan Ensing was hij in die kwaliteit aanwezig(welk huwelijk door zijn schoonvader Schummelketel werd voltrokken).
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Hindrik Jacobs Kort | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1830 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Marianne Schummelketel | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||