Hij is getrouwd met Efina Jacoba Hefting.
Zij zijn getrouwd op 28 juni 1901 te Uithuizermeeden ,Gr, hij was toen 24 jaar oud.
Kind(eren):
Hij legde beslag op een pand aan de noordzijde van de Hoofdstraat Oost
en was zo de grondlegger van Eckhardt's Bazar. Het pand onderging later
verschillende verbouwingen en vergrotingen.
Onderstaande Groningse verhaaltjes komen uit de bundel "Van dei van
dou", Schetsen en verhaolen van vrouger, door Gerrit Groaver (Uitg.
Niemeijer, Groningen, 1980). Eckhardt heette in de volksmond gewoon
Ekkard en de muziekvereniging Crescendo Kresendo.
Bosschop
Zai keek wat verlegen en dat waas ook gain wonder. Moeke haar heur wel
mit 'n mooie bosschop op loop stuurd. Winkel waas vol en doar haar ze 't
nait laiver om. Moar zukswat zol je aaltied zain. 't Waas der toch
altied vol : Ekkard laip nait best mor zien zoak wel.
'Wat mos hemmen, mien wicht?'
't Waas ol Ekkard zulf dai heur hilp. Zai flusterde wat, mit 'n dikke
rooie kop. Ekkard verston 't nait, messchain dee e allain mor of e 't
nait verston. 't Wicht zee 't nog ainmoal, wel wat haarder, mor nog nait
slim haard. Mor nou heurde ol boas tenminste wat ze zegd haar.
'O, natuurlek, mien wicht. Wie hemmen hier alles. Hou veul man bennen ie
thoes?'
Zai begreep nait goud wat dat der mit te moaken haar, mor ze wol 't wel
zeggen, blied dat ze nou gewoon haard op proaten kon: 'Pa en Moeke en
wie vief wichter.'
'Mooi,' zee Ekkard, en mit 'n stem, dat ze 't ien aalle houken van
winkel heuren konnen : 'Och Geert, wils even 'n pot van boven hoalen
veur 't wichtje van visbakker Bol. 'n Grote heur, 't mout 'n
zeuvenmiegsel wezen.'
Geert ging noar boven, 't volk ien winkel gloeplachte en 't wicht keek
mit dikke kop noar grond.
Ekkard
Ons dÂrp waas van olds 'n winkelcentrum veur wiede omgeven.
Doar bennen wie bie tieden 'n beetje groots op. Ien haarfst en veurjoar,
aans 't baistemaarkt waas, kwam 't volk tot van Spiek en Roodschoul tou
noar ons dÂrp om ienkopen te doun bie Poapen, Korres, Ruben, Bekker en
andere grode winkels. Wie hemmen allerdeegs 'n bazaar, zo'n Winkel van
Sinkel, woar alles te koop is. Dat is winkel van Ekkard.
Dei veurigen dei ik neumde, dat bennen allemoal roomsen en van Duutse
ofkomst, heur veurollen bennen 'n dikke honderdjoar leden vanoet 't
Munsterse hierhen kommen. Mor Ekkard is aigenteelt, aans ik 't zo zeggen
maag.
Wat hemmen wie, dou wie nog kiener wazzen, mit neuzen plat tegen roeten
aandrukt, genoten van ale moois dat der ien oetstaalkaast laag. Veuraal
aans 't tegen Sunnerkloas laip. Moeke haar ons aal verteld dat de boas
zien ienkopen doar veuroal dee. Net zo aans wiezulf aans wie wat veur
moeke kopen moggen op heur verjoardag. Dat waas wat, den moggen wie ja
tussen aal dat moois deurlopen en 't veurzichteg ien hannen pakken.
Sums kwam Ekkard joe zulf helpen. Nait altied, ien zo'n grode winkel is
ja veul meer personail; mor ol boas laip der zulf altied tussendeur om
'n oogje ien 't zail te hollen en zo nou en den even bie te springen.
Hai kreupelde 'n beetje, hai haar 'n haile dikke zool onder aine vout,
mor hai laip goud permantig. En hai toeterde altied tussen proaten deur
ain of annner mars van Kresendo, dat waas muziekkorps woar e directeur
van waas. Dat ging den zo :
'TÂ-te-te, tÂ-tete, tÂ-te-te. Wat mos hemmen mien jong? 'n Kedooke veur
Moeke? Is dei aal weer joarig? Kom moar ains mit, tÂ-te-te,
tÂ-te-te-tÂ-tÂ-tÂ'. En doar meschaierde ol boas hen, op moat van zien
mars, mit anderhalf bain, mor altied even monter en behulpzoam, ook veur
kiener dei 'n ding van twei dubbeltjes kochten.
Hai waas 'n steunpiloar veur economie en kultuur van ons dÂrp. Doarom,
hulde: tÂ-te-te, tÂ-te-te, tÂ!
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Frederik Eckhardt | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1901 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efina Jacoba Hefting | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.