Elle avait une relation avec ??.
Een gezin dat melkkoeien had en het melk vervoerde met emmers aan de juk. Ook hadde ze altijd vele honden, Duitse Doggen, zoals "Frido"en "Bianca von Neustadt" bij Marie beter bekend als "Jankaaaaa".
Ze begonnen hun boerderij met 2 paarden, een ploeg en een vaste knecht.
Tijdens de oorlog kwam vanuit de kerk een oproep tot opvang om kinderen uit het westen van het land te helpen, hieraan werd gehoor gegeven. In de herfst van ’44 werd hier een aantal kinderen geplaatst en verdeeld over de gezinnen. Deze zgn "Hongerkinderen" Dik, Hans en Wim van Baalen werden in hun gezin opgenomen.Hun dochters Sisca en Greet met de beide Jannen trouwden op dezelfde dag voor de wet.
Zoon Harm ontmoette bij zus Sisca zijn toekomstige echtgenote Annie. Annie was 'in dienst' bij haar zus Sienie op Laudermarke.Sienie en Sisca waren buren
In 1963 werd Knelis ernstig ziek. Slokdarmkanker. Gelukkig overleefde hij het kantjeboord. Hij is destijds behandeld in het Academisch Ziekenhuis te Groningen.
In 1980 was Knelis nog altijd te vinden op zijn oude bedrijf waar inmiddels Harm de melkkoeien had verruild voor de mestvarkens.
Kinderuitzendingen in de Hongerwinter
white-space: normal; word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #333333; font-style: normal; orphans: 2; widows: 2; margin: 0px 0px 10px; letter-spacing: 0px; background-color: #e0e0e2; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">In de hongerwinter van ’44-‘45 zijn 40.000-50.000 kinderen vanuitde hongerende steden van het westen uitgezonden naar het platteland van voornamelijk Friesland, Groningen, Drenthe en Overijssel. Die uitzending in de laatste oorlogsmaanden, met gebrek aan alles, was een geweldige prestatie die zwaar onderbelicht is gebleven.
Dit boek beschrijft er alle indrukwekkende details van: de uit de grond gestampte organisatie, de heenreis onder erbarmelijke omstandigheden, het verblijf van de stadskinderen op het platteland, de bevrijding en de terugreis. Het is mede gebaseerd op persoonlijke herinneringen van tweehonderd destijds uitgezonden kinderen – die nu allen boven de zeventig zijn - en bevat veel aangrijpende citaten.
Tegelijkertijd is het een eerbetoon aan allen die die kinderuitzending mogelijk maakten: de pleeggezinnen, de vele organisatoren, de scheepskapiteins en vrachtwagenchauffeurs en de duizenden reisbegeleiders en helpers onderweg. Een eerbetoon ook aan de ouders die met de moed der wanhoop hun kinderen met onbekende bestemming lieten vertrekken.
‘Naar de boeren’ mag dan in opzet geen wetenschappelijk werk zijn, prof.dr. Doeko Bosscher, hoogleraar Eigentijdse Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, acht het zeer boeiend, informatief en heel goed leesbaar en het achterliggende researchwerk zeker van wetenschappelijk niveau.
De schrijver, Frans (dr.ir. F.J.M.) Nieuwenhuis, werd zelf als jochie van elf jaar uitgezonden naar Friesland. Hij schreef eerder ‘Monseigneurs en Managers – de kerk van Rome en de Shell vergeleken’. (Ad.Donker, 1995)
Enfant(s):
Les données affichées n'ont aucune source.