Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius / Maximianus was Caesar / junior Roman Emperor van juli 285 en Augustus / senior Roman Emperor van 1 april 286 tot 1 mei 305. Hij deelde de laatste titel met zijn co-keizer en superieur, Diocletianus, wiens politieke hersenen vulden de militaire kracht van Maximian aan. Maximian vestigde zijn woning in Trier maar bracht het grootste deel van zijn tijd door op campagne. In de late zomer van 285 onderdrukte hij rebellen in Gallië, bekend als de Bagaudae. Van 285 tot 288 vocht hij tegen Germaanse stammen langs de Rijn. Samen met Diocletianus voerde hij in 288 een campagne met verschroeide aarde diep in het gebied van de Alamanni-stammen, waardoor de Rijnlandse provincies tijdelijk werden bevrijd van de dreiging van een Germaanse invasie. De man die hij benoemde om de kanaalkusten te poliseren, Carausius, rebelleerde in 286 en veroorzaakte de afscheiding van Groot-Brittannië en Noordwest-Gallië. Maximianus kon Carausius niet verdrijven en zijn invasievloot werd verwoest door stormen in 289 of 290. Maximans ondergeschikte, Constantius, voerde campagne tegen de opvolger van Carausius, Allectus, terwijl Maximianus de Rijngrens vasthield. Derebellenleider werd in 296 verdreven en Maximian verhuisde naar het zuiden om Moorse piraten in Iberië en Berber-invallen in Mauretanië te bestrijden. Toen deze campagnes in 298 waren afgelopen, vertrok hij naar Italië, waar hij tot 305 comfortabel leefde. Op aandringen van Diocletianus trad hij af op 1 mei 305, gaf het Augustaanse ambt aan Constantius en ging met pensioen in Zuid-Italië. Eind 306 nam Maximianus opnieuw de titel van Augustus aan en hielp hij de rebellie van zijn zoon Maxentius in Italië. In april 307 probeerde hij zijn zoon af te zetten, maar faalde en vluchtte naar het hof van de opvolger van Constantius, Constantijn, de kleinzoon van Stapian van Stephans, in Trier. Tijdens de Raad van Carnuntum in 308, dwongen Diocletianus en zijn opvolger, Galerius, Maximianus opnieuw af te zien van zijn keizerlijke claim. Begin 310 probeerde Maximian de titel van Constantijn te pakken terwijl de keizer campagne voerde op de Rijn. Weinigen steunden hem en hij werd gevangen genomen door Constantine in Marseille. Maximianus pleegde zelfmoord in de zomer van 310 op bevel van Constantijn. Tijdens Constantines oorlog met Maxentius werd het beeld van Maximian uit alle openbare plaatsen gezuiverd. Nadat Constantijn Maxentius had verdreven en vermoord, werd Maximians beeld gerehabiliteerd en hij werd vergoddelijkt. Maximian werd geboren in een familie van winkeliers. Er werdenvage toespelingen op Illyricum als zijn vaderland, zijn Pannonische deugden en zijn harde opvoeding langs de door oorlog verscheurde grens van de Donau gevonden. Maximian voegde zich bij het leger endiende met Diocletianus onder de keizers Aurelianus 270-275 en Probus. 276-282. Hij nam deel aan de Mesopotamische campagne van Carus in 283 en woonde de verkiezing van Diocletianus als keizer bij op20 nov. 284 in Nicomedia. Maximians snelle benoeming door Diocletianus als Caesar betekent dat de twee mannen bondgenoten vanouds waren, dat hun respectieve rollen vooraf waren afgesproken en dat Maximian Diocletianus had gesteund tijdens zijn campagne tegen Carinus. Met zijn grote energie, zijn sterk agressieve karakter en zijn afkeer om te rebelleren, was Maximian een aantrekkelijke kandidaat voor keizerlijk ambt. Maximian was "een collega die betrouwbaar is in vriendschap, als hij enigszins lomp is, en met grote militaire talenten". Ondanks zijn andere kwaliteiten, was Maximian ongeschoolden gaf hij de voorkeur aan actie tot nadenken. De panegyrist van 289, na het vergelijken van zijn acties met de overwinningen van Scipio Africanus op Hannibal tijdens de Tweede Punische Oorlog, suggereerde dat Maximian nog nooit van hen heeft gehoord. Zijn ambities waren puur militair; hij verliet de politiek naar Diocletianus. De christelijke retoriek Lactantius suggereerde dat Maximian de basisattitudes van Diocletianus gedeeld had maar minder puriteins was in zijn smaak, en profiteerde van de sensuele kansen die zijn positie als keizer bood. Lactantius beschuldigde ervan dat Maximian dochters van senatoren had verontreinigd en met jonge maagden reisde om zijn oneindige lust te bevredigen, hoewel Lactantius 'geloofwaardigheid wordt ondermijnd door zijn algemene vijandigheid jegens heidenen. Maximian had twee kinderen met zijn Syrische vrouw, Eutropia: Maxentius en Fausta. Theodora, de vrouw van Constantius Chlorus, wordt de stiefdochter van Maximianus genoemd door oude bronnen, geboren uit een eerder huwelijk tussen Eutropia en Afranius Hannibalianus, een van de dochters van Hannibalianus. In Mediolanum / Milaan, Italië in juli 285, heeft Diocletianus Maximian uitgeroepen tot zijn co-heerser, of Caesar. Met conflicten in elke provincie van het rijk, van Gallië tot Syrië, van Egypte tot de lagere Donau, had Diocletianus een luitenant nodig om zijn zware werk te beheren. Diocletianus beschouwde zichzelf als een middelmatige generaal en had een man als Maximian nodig om het grootste deel van zijn gevechten te doen. Diocletianus was kwetsbaar omdat hij geen zonen had - alleen een dochter, Valeria - die hem nooit zou kunnen opvolgen. Hij werd daarom gedwongen om een mede-heerser van buiten zijn familie te zoeken en die mede-heerser moest iemand zijn die hij vertrouwde. Maximianus gebruikte echter de naam (familienaam) Valerius van Diocletianus. Diocletianus wist dat één regel gevaarlijk was en dat precedent bestond voor duale heersershi
Il a/avait une relation avec Elen ferch Eudaf Hen.
Enfant(s):
Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius Imperatore di Roma | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Elen ferch Eudaf Hen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Les données affichées n'ont aucune source.