Arbre généalogique Foppes » Lumbertus Cornelis Rademaker (1919-1986)

Données personnelles Lumbertus Cornelis Rademaker 

• Il est né le 29 juillet 1919 dans Emmen.
• Il est décédé le 26 novembre 1986 dans Spanje, il avait 67 ans.
• Un enfant de Jan Rademaker et Derkina Branbergen
• Cette information a été mise à jour pour la dernière fois le 10 juin 2022.

Famille de Lumbertus Cornelis Rademaker

Il est marié à (Ne pas publique).

Ils se sont mariés le 22 novembre 1944 à Emmen, il avait 25 ans.

Enfant(s):

1. (Ne pas publique)
2. (Ne pas publique)
3. (Ne pas publique)

Notes par Lumbertus Cornelis Rademaker

1911-1930 De Bioscoop Koh I Noor

Op the plaats waar de familie Rademaker in 1930 een winkelpland bouwde, stond van 1911-1930 een bioscoop.

Vanaf 1900 kwamen af en toe rondreizende "Kinematographen" met bewegende beelden naar Emmen. Het duurde nog tot 1911 voordat Emmen een echte bioscoop kreeg. Koh I Noor betekent letterlijk "berg van licht" maar is tevens de naam van een beroemde Indische diamant die rond het jaar 1300 werd ontdekt en in het bezit is van de Engelse koningin. Koh I Noor werd opgezet door twee ondernemers die wel brood zagen in het medium film.

Eén van deze ondernemers was Jan Naber, vader van de bekende Emmenaar Koos Naber. De andere ondernemer was Jan van Dalen, eigenaar van het hotel Van Dalen, voorheen Hotel Meijer, aan het Noordeind.Aan de Stationsstraat (nu Hoofdstraat) werd een braak liggend stuk grond gekocht, rechts naast het eerste pand van Van Peer.

De bioscoop zelf was een oude kermistent, geheel gebouwd van hout, welke in het westen van ons land op kermissen was gebruikt. Eenmaal herplaatst in Emmen, werden de wanden en het dak bespannen met grote lappen stof. Tussen de planken van de wanden zaten behoorlijke kieren waardoor het vooral in het najaar en in de winter behoorlijk tochtte. De voorgevel was versierd met vele gekleurde lampen, hetgeen mogelijk bepalend is geweest voor de naam. filmzaal zelf was zo'n 15 bij 25 meter groot en waarin de vloer schuin naar beneden liep.

Er waren drie rangen. De derde rang bestond uit banken zonder rugleuning die destijds 25 cent kostte. De tweede rang, die al 40 cent kostte, waren banken die voorzien waren van een rugleuning. De duurste rang was de eerste rang. Voor 50 cent zat het publiek in een klapstoel met rug- én armleuning.Tot 1930 werden louter zwart film gedraaid, vaak niet eens voorzien van geluid. Het was toen vrij gewoon dat in veel gevallen een zogenaamde "explicateur" vertelde wat er gebeurde.

Ook werden in het filmtheater, al ware het een hoorspel, zelf geluiden gemaakt. Achter het filmdoek stond een apparaat wat windgeluiden kon nabootsen, en uiteraard ontbrak ook de grote koperen plaat niet die voor de nodige donderslagen moest zorgen.

Eén van de operateurs was Arend van Peer. Hij was een zoon van Jan van Peer, de grondlegger van de Van Peer speciaalzaken in Emmen. Arend van Peer (1901-1992) huwde te Lonneker met Cornelia Smit. Uit het huwelijk kwamen zes kinderen voort: Jantje Aaltje van Peer, Aaltje van Peer, Jan van Peer, Albert van Peer, Arco van Peer, en Dick Roelof van Peer.

Arend van Peer heeft het volgende over Koh I Noor geschreven: "Hiel lang leden was der nog gien bioscoop in Emmen, tot d'er op 'n goeie dag een verveender oet de buurt hen de stad gunk en doar een film zag, die hem op slag knettergek moakte.Ie koft zuk an de Hoofdstraat een stuk grond, en argens in t'westen een bioscooptheater (op en ploatie) dat e hen Emmen brengen luut en doar opbouwen. Now was dat theater, net as de mieste in die tied, gebruukt om op kermissen en zo opbouwd te wodden, en t'was dus een holten geraamte, net as de kermistenten now nog wal zint, en de veurgevel was net as de olderwetse stoomkarresels en peerdespullen versierd met een hieleboel tierelantijnen en krullerij.

Twie groode holten peerden sprungen halfoet al dat moois hen veurn en dreugen an de veurbienen elk een hiele groode laamp, die een merakelst hoop licht geem kunnen.Doartusken was een briede ingang, met achteran de kassa, doarnoast een gerdien en dan kwam ei in de zaal.

Moei je veurstell'n een hoge ruumte van zo'n vieftien meter bried en viefentwintig meter laank, woarvan de vloor schuun in t' ende luup. Eerst kwammen der dan een stuk of mennig banken zunder rugleunings, dat was de daarde rang, die kostte een kwattie. Dan kwammen der een stel baanken met rugleunings, de twiede rang van 40 cent en dan kwammen der nog een stel klapstoelen, met um t'aander een armleining, en die kosten viefteg cent de man.

Moar de films die ze doar dreiden, die hebt ze nooit meer overtroffen. As ik nog denk an een film as De Lievelingsvrouw Van De Maharadja, of Elmo De Machtige (die zestien week aachter mekaar deurdreide, net een fulliton), of Tarzan Bij De Apen, dan kunt ze tegenswoordeg gien goeie films meer moaken. Tís now ien en al blote konten of geweld, en dat hadden ze doe neet neudig.Als die film zo now en dan is kepot gunk, dan duurde 't altied eem veurdat 't locht anfloepde. Dat was dan veur de jongs en de wichter die eemties 't vrijen in 't duuster underbreek?n mussen. De wichter miestal met rooie koonties, moar dat kun ja ok van de film kommen. Misschien hebbe ei now ok al deur, woarumme der um t?aander een leining an de stoelen was.

Geluudsfilms bestinnen der doe nog neet, moar doarveur was d?er dan een explicateur die underwiel vertelde war er gebeurde en wat d?er al nog kommen zul.D?er wassen wal films woar geluud bei was. As der hier of doar wat veul wind weezn mus, stun d?er aachter t?doek een windmesien; as 't ies dunnerde weur dér met een stuk holt op een groode blikken ploat rammeid. En bij al dat geweld luupen je de griezels oaver de grauwels en kreupen de wichter waat dichter teeg?n de jongs an.D?hiele zaal was bespand met een soort gedienestof, ook an 't dak. Stel je dat now es veur: de braandweer zul 't nooit goodvinnen. Der mug dan ook neet rokt wodden en dat deed?n ze dan ook neet. Moei now is um kommen. Wat die oale films betreft, ei zult zeen , die komt er weer. Zo now en dan ku?j der op oeze moderne kiekkassies al is een stukkien van zeen.

De meinsen wod mettertied al dat bloot gedoe en geweld zat en wilt wal wat aans. En veur de kwajongs bint die geweldfilms hielendal neet good. Zie denkt dat z?aalmoal schieten kunt, maar dat ?n aander hem niet roakt".

Noot: Arend van Peer heeft z'n leven lang verhalen en gedichten geschreven. Na zijn overlijden heeft de familie getracht zo veel mogelijk hiervan terug te vinden en te verzamelen. Er zijn ongeveer 150 gedichten en "verhoalties" teruggevonden. Hiervan zijn 104 bijeengebracht in een bundeling waarover alleen de familie beschikt. Verder is in kleine kring de verzameling "Op zien Drents" verspreid met 13 verhalen, waaronder het verhaal over de eerste bioscoop KOH-I-NOOR. Door de firma van Peer is ook een cadeauboekje uitgegeven met 12 verhalen. Tenslotte zijn in het boek "Midwinter in de olde landschap" (ISBN 90.6509.807.0) twee verhalen gepubliceerd.

Bron: http://www.historisch-emmen.nl/centrum/hoofdstraat/hs02-c.htm

De Emmer Courant in juni 1927: "De firma J.Rademaker te Emmer Compascuum heeft van den heer Hk.Oosting te Nieuw Weerdinge aangekocht het perceel aan de Stationsstraat alhier, waarop vroeger de bioscoop stond. Hierop zal een winkelhuis verrijzen, waarin een manufacturenzaak zal worden geopend."

Kennelijk zou het nog tot 27 oktober 1931 duren alvorens de zaak werd geopend. De Emmer Courant: "Het mag een gelukkig verschijnsel heten, dat de slechte tijden ten spijt, zakenmenschen in dezen streek den moed hebben om aan hun bedrijf niet alleen uitbreiding te geven maar het zelfs aandurven een geheel nieuwe zaak te openen."

Deze ondernemer was Jan Rademaker (1882-1952), geboren te Valthermond. Hij was een zoon van Klaas Rademaker die een winkel dreef waar de veenarbeiders destijds verplicht waren hun inkopen te doen.

Jan Rademaker huwde in 1905, op de dag dat hij zelf zijn eerste winkel te Emmer Compascuum opende, met Derkina Branbergen (xxxx-1969) uit Musselkanaal. Uit dit huwelijk kwamen drie kinderen voort:
Klaas (*1906)
Jan Lumbertus Derk (*1914)
Lumbertus Cornelis (*1919)

De oudste twee kinderen - Jan en Lum - zetten in 1940 de zaak in Emmen voort. Jan huwde met Marchiena Pott. Zij woonden boven de zaak. Lum huwde met Jacoba Kliphuis.

De firma Rademaker bood de klanten een ruimt assortiment aan. Hun slogan luidde niet voor niets: "U slaagt vaker bij Rademaker".

Beide broers kregen in de jaren zeventig problemen met hun gezondheid. Het zou de inleiding vormen tot verregaande specialisatie. Eerst werd de afdeling woninginrichting gesloten, later gevolgd door de afdeling bedden. In 1976 trad Jan Rademaker jr terug uit de zaak. Zijn broer Lum zou samen met zijn Jan Hendrik (*1945) de zaak voortzetten. Ook diens vrouw Lydia Hoogland werd bij de zaak betrokken en deed de inkoop. In deze tijd werd de specialisatie nog verder doorgevoerd; ook de afdelingen heren en kinderkleding zouden verdwijnen. Rademaker specialiseerde zich in dames mode, corsetterie en lingerie.

Begin jaren tachtig steeg de rentestand tot grote hoogte, een bedrijfskrediet bracht hoge lasten met zich mee. En omdat ook broer Jan uit de zaak werd gekocht stegen de lasten boven de inkomsten uit. In augustus 1982 werd het faillissement uitgesproken.

Bron: http://www.historisch-emmen.nl/centrum/hoofdstraat/hs02-c.htm

Avez-vous des renseignements supplémentaires, des corrections ou des questions concernant Lumbertus Cornelis Rademaker?
L'auteur de cette publication aimerait avoir de vos nouvelles!

Barre chronologique Lumbertus Cornelis Rademaker

Cliquez sur le nom pour plus d'information. Symboles utilisés:  grand-parents    parents    frères/soeurs    enfants