Em contraste com a conversão da sua mãe aoCristianismo Ortodoxo, Sviatoslav manteve a sua fé, consideradapagãdurante toda a vida. Devido à sua repentina morte durante um combate, as conquistas de Sviatoslav não se consolidaram num império, e também pelo facto de não ter garantido uma sucessão estável. Rapidamente estalou uma guerra civil entre os seus sucessores.
O nome "Sviatoslav" foi o do primeiro monarca do principado de Kiev, e tem uma origem indiscutivelmenteeslava(a diferencia dos seus antecessores, cujos nomes proviamdonórdico antigo). Este nome não era muito frequente em outros reinoseslavosdaIdade Média, nem sequer no próprio principado de Kiev, onde só o utilizaram membros daDinastia Rurik. Os seus sucessores tomaram o seu exemplo e passaram a tomar nomes eslavos. Assim surgeVladimir,Yaroslav,Mstislav. Alguns estudiosos da matéria asseguram que o nome Sviatoslav (composto pelas raízes eslavas de “sagrado” e “glória”) foi uma criação artificial, derivada da combinação dos nomes dos seus predecessores.OlegeRurik(que significam “sagrado” e “glorioso” emnórdico antigo.
word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Pouco se sabe sobre a infância e juventude de Sviatoslav, que foi vivida emNovgorod. O seu paiIgor de Kiev, foi assassinado porDrevlianosem942, pelo que a sua mãe,Olga de Kiev, reinou como regente até que até à maior idade do seu filho, que aconteceu no ano963. O tutor de Sviatoslav foi umvaregochamado deAsmud, que o educou para que pudesse ascender ao cargo de governante doKiev. Parece que Sviatoslav não tinha grande vocação administrativa, pois passou grande parte da sua vida junto das suas “Druzhina” “tropas em eslavo“ numa luta permanente contra os estados vizinhos, como é relatado naCrónica de Néstor:"Durante as suas expedições não levava utensílios nem agasalhos, não cozinhava alimentos, assava directamente sobre o fogopeças de carne decavalo,gamoseboi, não usavam tendas, deitava-se sobremantas e com um saco debaixo da cabeça. Estava mais habituado a esta rotina do que aos costumes palacianos."
Sviatoslav foi descrito porLeão, o Diáconocomo um homem de altura e corpulência média, fazia a barba e usava umbigodee largaspatilhascomo símbolo de nobreza. Preferia vestir-se de branco e as suasarmadurasestavam muito mais limpas que as dos seus homens, levando um único pendente deourocom umrubie duaspérolas.
, serif; background: #ffffff; white-space: normal; word-spacing: 0px; border-bottom: #aaaaaa 1px solid; text-transform: none; font-weight: normal; color: #000000; font-style: normal; margin: 1em 0px 0.25em; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; line-height: 1.3; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px; padding: 0px;">Religião[editar|editar código-fonte]ormal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">A mãe de Sviatoslav converteu-se aocristianismona corte doimperador bizantinoConstantino VIIno ano de957. No entanto Sviatoslav continuou adorandoPerun,Veles,Svaroge a outros deuses daMitologia Eslava, pelo que foi sempre considerado pagão por toda a vida pelosortodoxos. De acordo com aCrónica de Néstoracreditava que os seus soldados lhe perderiam o respeito se se converte-se ao cristianismo. A fidelidade das suas tropas era-lhe imprescindível para que pudesse conquistar o seu império que acabou por se estender dorio Volgaaorio Danúbio.
hite-space: normal; word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Pouco depois de subir ao trono Sviatoslav começou uma guerra no sentido de expandir os seus territórios até ao vale do Volga e as estepes domar Cáspio. O maior problema que encontrou no seu caminho foi a Cazária,que durante muitos séculos tinha sido uma das grandes potências daEuropa Oriental. Há várias possibilidades nas causas quelevaram ao conflito entre oprincipado de Kieve osJázaros. A primeira é o interesse de Sviatoslav na rota comercial do Volga (que trazia muitos benefícios à Cazária)e a segunda era o facto de o ImperadorRomano Iincentivava Kiev contra os Jázaros.
rd-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">A política de Sviatoslav com estes territórios começou por uma política de alianças com as tribos sob vassalagem cazar para que se unissem em favor da sua causa. Atacando e forçando a pagar tributo aqueles que não quisessem dar-lhe o seu apoio, como aconteceu com ospovos viáticos. De acordo com uma lenda descrita na Crónica de Néstor, Sviatoslav enviou um mensageiro aos líderes viáticos em que só havia uma frase “Vou ao vosso encontro!” (Eslavo oriental: "Иду на вы!"). Esta frase é uma expressão utilizada habitualmente em (russomoderno) para denotar uma declaração directa das intenções. Passando pelorio Okae outros afluentes do Volga, invadiu aBulgária do Volga e exigiu à população local o pagamento de tributo. Durante esta campanha militar passou o curso alto do rio e usou mercenáriosturcose pechenegues, para fazer frente à magnífica cavalaria Jázara. Atacou a cidade cazar deSarkelem965, e saqueou, sem ocupar, a cidade deKerchnaCrimeia.
Na Criméia estabeleceu um governo próprio sob o seu comando que foi denominadoBelaya Vyezha("a torre branca ou a fortaleza branca, tradução eslava de Sarkel") e destruiu a capital da Cazária,Itil(ouAtil), entre os anos de968e969. (um cronistaque visitou a cidade depois do ataque escreveu:"Sviatoslav atacou, e não deixou uva nem cacho , nem uma folha há no seu ramo". Acronologiaexacta da campanha de Cazária é incerta e muito discutida.Mikhail ArtamonoveDavid Christiangarantem que o saque de Sarkel ocorreu depois da destruição de Itil. O cronistaIbn Haukalfaz refer≖c;ncia ao saque de Sviatoslav à cidade deSamandar(no actualDaguestão), em que diz que a cidade não foi ocupada de forma permanente o que se tivesse acontecido seria uma localização bem no centro dos Territórios de Cazária, aonorte do Cáucaso.
No seu regresso a Kiev, Sviatoslav preferiu atacar de novo os povos ossétios, forçando-os a fazer-lhe vassalagem, pelo que os Jázaros continuaram a sua existência. A destruição do poderimperial de Cazária abriu caminho a Kiev para o controle das rotas comerciais doMar Negro, que eram dominadas havia séculos pelos Jázaros, e permitiu a criação de assentamentoseslavosna região deSaltovo-Mayaki, o que originou grandes trocas culturais e demográficas.
weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">A aniquilação da Cazária debilitou muito a Aliança Russo–Bizantina, que tinha posto fim a confrontos entre ambas as parte no ano941. Graças a este tratado aKieve oImpério Bizantinotinham colaborado em campanhas militares como foi o caso da expedição aCretado ImperadorNicéfoto II.
; word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">No ano de967ou968, o omperador mandouCaloquirosa Kiev para que este convencesse Sviatioslav a juntar-se a ele numa guerra contra oImpério Búlgaro. Foi pago 15 000 moedas deouro a Sviatoslav para compensar os gastos da viagem e organização do seu exército de 6 000 homens, a maioria mercenários pechenegues. Svatioslav venceu o imperador búlgaro,Bórise ocupou todo o norte da Bulgária. Entretanto os bizantinosincentivaram os pechenegues contra Kiev, chegando a sitiar a cidade (onde se encontravam a mãe de Svatioslav, Olga e o seu filho Vladimir) no ano de968, perante os factos imediatamente, Sviatoslav regressou com o seu exército e livrou a cidade do assédio que lhe estava a ser imposto.
erif; white-space: normal; word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Sviatoslav negou-se a dar as suas conquistas nosBalcãsao Império Bizantino, pelo que se iniciou um conflito aberto. Apesar da oposição dosboiardose da sua mãe, Sviatoslav decidiu mudar a sua capital de Kiev paraPereyaslavets, perto das fontes dorio Danúbio, devido à sua posição estratégica e à ameaça contínua dos pechenegues à sua antiga capital. NaCrónica de Nestor, do ano de969, Svatioslav explica-se descrevendo a sua nova cidade ao centro das suas terras,"abundam todas as riquezas: ouro, sedas, vinho, vários frutos daGrécia, prata,cavalosdaHungriae daBoémia, cera, mel e eslavos compatriotas".
lid; padding: 3px;">x;">#a55858;" title="Boris Chorikov (página não existe)" href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Boris_Chorikov&action=edit&redlink=1">Boris Chorikov.Sviatoslav durante a campanha da Bulgária.
text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">No verão de969, Svatioslav abandonou a sua terra de novo, dividindo os seus domínios em três regiões, cada qual debaixo da regência de um dos seus filhos. Comandou um exército que incluía mercenáriospecheneguesemagiares, e invadiu aBulgárianovamente, devastando aTráciae capturando a cidade deFilipópolis.Nicéforo II Focasrespondeu fortificando as defesas deConstantinoplae preparando novos regimentos decavalaria, no entanto durante este processo foi assassinado e destronado porJoão I Tzimisces, que se proclamou imperador. João Tzimisces tentou primeiro persuadir Sviatoslav a abandonar a Bulgária ao que este respondeu com um assédio aAdrianópolisem970.
Nesse mesmo ano, o Imperador preparou uma contra ofensiva, cuja liderança deu ao seupaladinoBardas Esclero, pois tinha que se opor a uma revolta naAnatólia. A coligação derus', pechenegues, magiares e búlgaros foi derrotada naBatalha de Arcadiópolisem 970. Quando o imperador venceu com a revolta da Anatólia, deslocou-se à cabeça de um exército que libertou a Bulgária da posse de Sviatoslav, capturando a cidade deMarcianópolis, onde estavam aprisionados vários príncipes búlgaros. Sviatoslav retirou-se paraDorostoloque as tropas bizantinassitiaram por 65 dias. Vencido e cercado, o Príncipe foi obrigado a assinar um acordo com o Imperador Bizantino, em que prometeu abandonar osBalcãs, renunciar aos seus direitos sobre a Crimeia e voltar ao Oeste dorio Dnieper. Para o seu regresso João Tzimisces proporcionou-lhe viveres e uma passagem segura. Desembarcou na ilha deBerezan, junto das fontes do Dnieper.
O exército acampou ali durante todo oInvernoe alguns meses depois a fome devastou o exército. Para Kiev a campanha não trouxe resultados tangíveis, mas deixou a Bulgária à mercê dosataques de Basílio II.
ord-spacing: 0px; text-transform: none; float: left; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; clear: left; margin: 0.5em 1.4em 0.8em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal;background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">3px; width: 202px; text-align: center; background-color: #f8f9fa; border: #c8ccd1 1px solid; padding: 3px;">tion">oslav de Boris ChorikovdeBoris Chorikov-bottom: #aaaaaa 1px solid; text-transform: none; font-weight: normal; color: #000000; font-style: normal; margin: 1em 0px 0.25em; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; line-height: 1.3; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px; padding: 0px;">Morte[editar|editar código-fonte]d-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent:0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Temendo que a paz com Sviatoslav não durasse muito, o Imperador indicou aJan Kuryaque matasse o Príncipe de Kiev, antes que este chegasse à sua cidade.
Esta acção seguia a política descrita porConstantino VIIno seu livro “De Administrado Império”, que fomentava o confronto entre os Russos e os Pechenegues.
De acordo com asCrónicas eslavas, Sviatoslav foi avisado do que se passava, mas não se importou e atravessou a região dos Pechenegues, onde foi assassinado em972. O seu crânio foi colocado noceptrodeJan Pechenego, Kurya.
al; word-spacing: 0px; text-transform: none; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Depois da morte de Sviatoslav, surgiram fortes tensões entre os seus filhos, o que rapidamente degenerou numa guerra civil entreOlegeYaropolkem976, em que Oleg foi assassinado. No ano de977,Vladimirpríncipe deNóvgorode daEscandinávia, para evitar a sorte de Oleg, deslocou-se à cabeça de um exército e matou o seu irmão, convertendo-se assim no Príncipe de Kiev.
family: sans-serif; width: auto; white-space: normal; word-spacing: 0px; text-transform: none; float: right; font-weight: normal; color: #252525; font-style: normal; clear: right; margin: 0.5em 0px 0.8em 1.4em; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">class="thumbinner">org/w/index.php?title=Ivan_Akimov&action=edit&redlink=1">Ivan Akimov,Regreso Regresso de Sviatoslav da sua campanha noDanúbio(1773): normal; color: #252525; font-style: normal; margin: 0.5em 0px; orphans: 2; widows: 2; letter-spacing: normal; background-color: #ffffff; text-indent: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px;">Sviatoslav foi um herói para os povosRussos,UcranianoseBielorrussos, graças ao êxito militar e às suas conquistas.
A sua figura atraiu pela primeira vez os artistas russos durante a Guerra entre aRússiae aTurquiade1768a1774, em que as suas campanhas foram comparadas à luta do príncipe russo contra oImpério Bizantinocom as ambições imperialistas nos Balcãs deCatarina, a Grande.
Um dos melhores trabalhos que se realizaram durante a guerra foi atragédia Olga de Yakov Knyazhnin(1772), que introduz Sviatoslav como protagonista da obra, mas a sua activa participação nos factos que acontecem depois da morte de seu pai, Igor de Kiev, abandona a cronologia tradicional.
O rival de Knyazhnin,Nikolai Nikolevtambém escreveuuma obra cujo tema principal era a vida e os feitos do príncipe de Kiev.
O quadro de Ivan Akimov “Regresso de Stiatoslav da campanha do Danúbio” (1773) representa o conflito entre a honra militar e a união emocional com a família, vivos exemplos da mentalidade medieval.
Noséculo XIX, o interesse na biografia de Sviatoslav aumentou,Klavdiy Lebedevrepresentou o seu encontro com o Imperador João numa famosa pintura, que foi depois esculpida porEugene Lanceray, numa escultura equestre.
Também é protagonista na novela de Samuel Gordon, “O Reino Perdido, ou o andamento dos Jázaros” que representa uma história fictícia sobre a destruição de Cazá;ria por Sviatoslav. O guerreiro eslavo figura, num contexto mais positivo, na história “Chernye Strely Vyaticha” deVadim Viktorovich Kargalov.
Wilt u bij het overnemen van gegevens uit deze stamboom alstublieft een verwijzing naar de herkomst opnemen: Bruna Karoline Zwirtes, "antepassados", database, Genealogie Online (https://www.genealogieonline.nl/antepassados/I627.php : benaderd 16 januari 2026), "Sviatoslav I de Kiev, (grão-duque) (942-972)".
Kopieerwaarschuwing
Genealogische publicaties zijn auteursrechtelijk beschermd. Alhoewel gegevens veelal uit openbare archieven afkomstig zijn, levert het opzoeken, interpreteren, verzamelen, selecteren en ordenen van die gegevens een uniek werk op. Auteursrechtelijk beschermd werk mag niet zondermeer gekopieerd of herpubliceerd worden.
Houdt u aan de volgende regels
Vraag toestemming voor het overnemen van gegevens of licht de auteur op z'n minst in, de kans is groot dat de auteur toestemming geeft, vaak leidt het contact ook weer tot meer uitwisseling van gegevens.
Gebruik de gegevens pas nadat u deze heeft gecontroleerd, het liefst bij de bron (het archief).
Vermeld van wie u de gegevens heeft overgenomen, idealiter ook zijn/haar originele bron.