Stamboom Chodzynski » Henri III de LIMBOURG (1131-1221)

Persoonlijke gegevens Henri III de LIMBOURG 

• Hij is geboren op 9 juli 1131 in Limbourg, Belgique.Bron 2
• Beroep: Graaf van Arlon van 1165 tot 1221.
• Hij is overleden op 21 juni 1221 in Abbaye de Rolduc (Klosterrath), Kerkrade, Limburg, Pays-Bas, hij was toen 89 jaar oud.Bron 3
• Hij is begraven in het jaar 1221 in Kerkrade, Limburg, Pays-Bas.Bron 4
• Een kind van Henri Ii de LIMBOURG en Mathilde von Saffenberg

Gezin van Henri III de LIMBOURG

Hij is getrouwd met Sophie de SARREBRUCK.Bron 5

Zij zijn getrouwd in het jaar 1170, hij was toen 38 jaar oud.Bron 6

Kind(eren):

1. Waleran III de LIMBOURG  1175-1226 

Notities over Henri III de LIMBOURG

Rond 1140: Geboorte - Kerkrade, Limburg, Nederland.
Bronnen: Dominique PROST (dominique124)
1172: Hij vocht tegen Hendrik IV de Blinde, graaf van Luxemburg, die een bondgenoot was van Boudewijn V, graaf van Henegouwen.
Het gebied rond Arlon werd verwoest en de verslagen hertog van Limburg moest de misdaden die hij tegen de graaf van Luxemburg had begaan, goedmaken.
Bronnen: meledor
---: Hij moest ook vechten met zijn neef, Hendrik I, over het patronaatsrecht van de abdij van Saint-Trond. Hendrik van Brabant beweerde dat het patronaatsrecht deel uitmaakte van de bruidsschat van zijn moeder Margaretha van Limburg.
Bronnen: Jacques KOCHERT (jkochert57950)
1183: Hij steunde de verkiezing van Fulmar van Karden tot bisschop van Trier, maar deze verkiezing werd niet geaccepteerd door keizer FrederikI Barbarossa, wat leidde tot onrust in de stad.
Bronnen: Jacques KOCHERT (jkochert57950)
1189: Hendrik III van Limburg (gestorven in 1221) en zijn zoon Waleran (Walerand III) namen in 1189 deel aan de Derde Kruistocht; in het Heilige Land kwamen ze in opstand en sloten zich aan bij de troepen van Richard Leeuwenhart.
Bronnen: Michele RIBEAUCOURT (mribeaucourt2)
---: Tijdens de dubbele keizerverkiezing van Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk koos hij de kant van Otto en vocht hij bij Bouvines.
Bronnen: Jacques KOCHERT (jkochert57950)
1191: Een overeenkomst maakte een einde aan de oorlog; de hertog van Limburg erkende zichzelf als vazal van de hertog van Brabant, en de twee hertogen werkten samen in de interne aangelegenheden van de regio.
Bronnen: Jacques KOCHERT (jkochert57950)
---: Huwelijk (met Sophie van Saarbrücken)
Gehuwd met Sophie van Saarbrücken 1150-1221 (Ouders: Simon I van Saarbrücken ca. 1120-1183 & Matilda von Sponheim van Karinthië ca. 1125-ca. 1180) (zie noot) wiens zoon was: Waleran III van Limburg 1180-1226 Gehuwd met Cunigunde van Opper-Lotharingen †1214. Waleran III van Limburg 1180-1226 Gehuwd in februari 1214 met Ermesinde van Limburg van Namen 1186-1247. H. Frederik van Limburg 1180-1211 Gehuwd met Gertrude van Chiny

Bronnen: meledor,
21 juni 1221: Dood - Abdij van Rolduc, Noordrijn-
Westfalen, Duitsland.
Bronnen: meledor

Opmerkingen
Individuele aantekeningen
Graaf van Wassenberg (1167-1194), hertog van Limburg (1167-1221) en Luxemburg, markgraaf van Arlon (1165-1221), heer van Herzogenrath (1170).

Hendrik III von Wassemberg)
(Henri, Henricus de Limbourg)
(Hendrik III de Limbourg)

Huis van Ardenner, Graaf van Arlon (1165-1221), Hertog van Limburg (Duitsland).
Hendrik III van Limburg, geboren rond 1140, overleden in Klosterrath op21 juni 1221, was hertog van Limburg en graaf van Arlon van 1165 tot 1221. Hij was de zoon van Hendrik II, hertog van Limburg, en Matilda vanSaffenberg.
In 1172 vocht hij tegen Hendrik IV de Blinde, graaf van Luxemburg, die een bondgenoot was van Boudewijn V, graaf van Henegouwen. Het gebied rond Arlon werd verwoest en de verslagen hertog van Limburg moest de misdaden die hij tegen de graaf van Luxemburg had begaan, goedmaken.
In 1183 steunde hij de verkiezing van Fulmar van Karden tot bisschop van Trier, maar deze verkiezing werd niet geaccepteerd door keizer Frederik I Barbarossa, wat leidde tot onrust in de stad. Hij moest ook afrekenen met zijn neef, Hendrik I, hertog van Brabant, over het patronaatsrecht van de abdij van Saint-Trond. Hendrik van Brabant beweerde namelijkdat het patronaatsrecht deel uitmaakte van de bruidsschat van zijn moeder Margaretha van Limburg. Een overeenkomst maakte in 1191 een einde aan de oorlog; de hertog van Limburg erkende zichzelf als vazal van de hertog van Brabant, en de twee hertogen werkten samen in de interne aangelegenheden van de regio. Tijdens de dubbele keizerverkiezingen van Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk koos hij de kant van Otto en vochthij mee in de Slag bij Bouvines.

Hendrik III "de Oude" van Limburg
Sosa: 27.272.742
Nooit vóór 1140 - Limburg an der Lahn, district Gießen, HE, Duitsland
Overleden rond 21 juni 1223 - Limburg, Nederland, op ongeveer 83-jarigeleeftijd
Hertog van Luxemburg, Graaf van Arlon

Hendrik III van Limburg ° ~1140 + 21/06/1221 (Klosterrath) hertog van Limburg (1167-1221) en graaf van Aarlen

Afl. Sofie (Sophie) (? von Saarbrücken) ° 1150 + 1221 (dochter van Simon 1e, graaf van Saarbrücken, en Mechtild)

-----------------------------------------------------------------

Hendrik III van Limburg, geboren rond 1140, stierf in Rolduc (in het Duits: Klosterrath) op 21 juni 1221. Hij was hertog van Limburg en graaf van Arlon van 1165 tot 1221. Hij was de zoon van Hendrik II, hertog vanLimburg, en Matilda van Saffenberg.

In 1172 vocht hij tegen graaf Hendrik IV de Blinde van Luxemburg, die een bondgenoot was van graaf Boudewijn V van Henegouwen. Het gebied rondArlon werd verwoest en de verslagen hertog van Limburg moest de misdaden die hij tegen de graaf van Luxemburg had begaan, goedmaken.

In 1183 steunde hij de verkiezing van Fulmar van Karden tot bisschop van Trier, maar deze verkiezing werd niet geaccepteerd door keizer Frederik I Barbarossa, wat leidde tot onrust in de stad. Hij moest ook de strijd aangaan met zijn neef, Hendrik I, hertog van Brabant, over het patronaatsrecht van de abdij van Saint-Trond. Hendrik van Brabant beweerde namelijk dat het patronaatsrecht deel uitmaakte van de bruidsschat van zijn moeder Margaretha van Limburg. Een overeenkomst maakte in 1191 eeneinde aan de oorlog; de hertog van Limburg erkende zichzelf als vazal van de hertog van Brabant, en de twee hertogen werkten samen in de interne aangelegenheden van de regio. Tijdens de dubbele keizerverkiezingenvan Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk koos hij de kant van Otto en vocht hij mee in de Slag bij Bouvines.

-----------------------------------------------------------------

HENDRIK van Limburg (-Klosterrath 21 juni 1221, bur abdij de Rolduc [Rode]). Zijn afstamming wordt bevestigd door het charter van 1151 waarmeeHenri, bisschop van Luik, de schenkingen bevestigde van "domina Jutta,nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg" aan de abdij van Rolduc [Rhodos], waarin de aanwezigheid wordt vermeld van Rolduc's zoon begraven in Rolduc [Rhodos] Henricus et Gerardus et filiolus Domini Heinrici… »[104]. Hij volgde zijn vader in 1167 op als HENDRIK III, hertog van Limburg, graaf van Aarlen. "Henricus filius domini Henrici filii ducis Walerami de Lymburg" heeft het eigendom, geërfd door hem en door "sorore nostra domina Margareta ducissa de Lovanio...atque domino Godefrido marito eius duce de Lovanio", geschonken aan de abdij van Rolduc [Rodeo uit 1711] onder de naam "Domino" Herimanno, avunculo nostro, Saphinberg-comité"[105]. Aartsbisschop Filips van Keulen bevestigde de rechten van de abdij van Rolduc, op verzoek van "Dominus Henricus de Lymburg filius Domini Henrici et nepos ducis Walerami... quam uxor eius Domina Sophia et filii eius Henricus et Walerami" bij charter gedateerd 1018. "Henricus de Lemborc" stichtte de abdij van "Vallis Sancti Lamberti", met toestemming van "filiorum meorum Henrici, Waleranni, Frederici et Gerardi", bij oorkonde van 1196 [107]. Herr von Wassenberg: Dietrich Provost van Heinsberg St. Maria verkocht "prediolum... in Geuestorp" aan het Dunwald-klooster bij oorkonde gedateerd 1202, bevestigd door "Henricus de Wassenberg et uxor eius domina Sophya..."[108]. "Henricus filius Henrici filii Walerami Ducis de Limburg" heeft een schenking van eigendommen gedaan aan de abdij van Rolduc [Rhodos], met toestemming van "filiis meis Henrico, Waleramo, Friderico, Gerardo, ac filiabus meis Jutta de Valkenburg et Mathilde", in aanwezigheid van de pastoor "genero" charter gedateerd 1202. Vogt het klooster Rath. De kroniek van Alberic de Trois-Fontaines noemt "de oudste Henricus van Lemborc" als vader van "Walerannus de Ardenna dux" en meldt de begrafenis van de twee "in de kerkvan Rhodos ordinis sancti Augustini", hoewel de datering in de kroniekonnauwkeurig is omdat er wordt gemeld dat hij stierf na de dood van Walerannus, zijn vader[110].

m SOPHIE, dochter van --- (-après 1202). Philipp archevêque de Keulen bevestigde de rechten van de Rolduc-abdij, à la demande van "Lord Henry de Lymburg, zoon van Lord Henry en kleinzoon van hertog Waleram ... danzijn vrouw Lady Sophia en zijn kinderen Henry en Waleramnus" per charter gedateerd 1178 [111]. De afstamming van Sophie gaat niet door. Ernstsuggereert dat zij Sophie von Saarbrücken was, gevuld met Simon [I] Graf von Saarbrücken en de zoon van Mechtild ---, en zich baseerde op de introductie van de namen Simon en Friedrich in de familie van de hertogen van Limburg[112]. Een nauwe band tussen de twee families blijkt uit de oorkonde uit 1223 waarbij "Simon come Sarepont et...mater mea Lucardis comitissa in Wide" een deel van de kerk van Litorf schonk aan het Kloster Wadegozingen, met advies van "ducis cognati mei Walrami et filiorum suorum Henrici et Walrami et Henrici Gemini Pontis comitis patrui mei et...cognati mei Henrici comitis de Castello et... Lutheri comitis deWide"[113]. "Sophia ducissa de Lenburch" stichtte een jubileum in de kathedraal van Luik, voor de ziel van "filii mei Simonis", bij ongedateerde oorkonde[114]. Dietrich Provost van Heinsberg St. Maria verkocht "prediolum…in Geuestorp" aan het klooster van Dunwald middels een oorkonde uit 1202, ondertekend door "Henricus de Wassenberg et uxor eius domina Sophya…"[115].

Hertog Hendrik III en zijn vrouw hadden acht kinderen:

https://fmg.ac/Projects/MedLands/LIMBURG.htm#MathildeDurbuyMBaudouinHenin

Sterfgeval
in Rolduc (in het Duits: Klosterrath)
Begrafenis
in de abdij van Rolduc

------------------------------------------------------------------

Abdij Rolduc (Latijn: Roda Ducis; Nederlands: Abdij Rolduc, plaatselijkook bekend als Closterroda, Roda, Kloosterrade en Hertogenrode; Duits:Abtei Klosterrath) is een voormalig Augustijner klooster uit de 12e eeuw, gelegen in Kerkrade, Nederlands Limburg (nabij de Duitse grens). Deabdij werd in 1796 gesloten door de Franse revolutionaire autoriteitenen huisvestte bijna een eeuw lang het kleinseminarie van het bisdom Luik, en later dat van het bisdom Roermond. De gebouwen worden momenteel (2016) gebruikt als vergader- en congrescentrum. Rolduc is het grootstebewaard gebleven kloostercomplex in Nederland.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Abbaye_de_Rolduc

Notities betreffende de unie

Huwelijk en kinderen

Hij trouwde met Sophie van Saarbrücken (1150-1221), dochter van Simon I, graaf van Saarbrücken, en Matilda van Sponheim. Hun kinderen waren:

Hendrik († 1214), heer van Wassenberg;

Simon (1178 † 1195), kardinaal en bisschop van Luik (1193–1195);

Waléran III (1180 † 1226), hertog van Limburg en graaf van Luxemburg;

Frederik († 1211), heer van Lummen;

Gerard († 1225), graaf van Wassenberg;

Macharius, geciteerd in 1214;

Judith[1] († 1202), getrouwd met Goswin van Falkenbourg (nl) († 1217);

Isabelle († 1221), getrouwd met Thierry van Heinsberg en Valkenburg (1192 † 1227).

Bronnen:
Persoon, familie, overlijden: Racineshistoire.free en Wikipedia;
Geboorte: Racineshistoire.free, Wikipedia en Roglo;
Begrafenis: Projecten/MedLands

Hendrik III van Limburg, geboren rond 1140, stierf in Rolduc (in het Duits: Klosterrath) op 21 juni 1221. Hij was hertog van Limburg en graaf van Arlon van 1165 tot 1221. Hij was de zoon van Hendrik II, hertog vanLimburg, en Matilda van Saffenberg.

In 1172 vocht hij tegen graaf Hendrik IV de Blinde van Luxemburg, die een bondgenoot was van graaf Boudewijn V van Henegouwen. Het gebied rondArlon werd verwoest en de verslagen hertog van Limburg moest de schadedie hij de graaf van Luxemburg had berokkend, herstellen.

In 1183 steunde hij de verkiezing van Fulmar van Karden tot bisschop van Trier, maar deze verkiezing werd niet geaccepteerd door keizer Frederik I Barbarossa, wat leidde tot onrust in de stad. Hij moest ook de strijd aangaan met zijn neef, Hendrik I, hertog van Brabant, over het patronaatsrecht van de abdij van Saint-Trond. Hendrik van Brabant beweerde namelijk dat het patronaatsrecht deel uitmaakte van de bruidsschat van zijn moeder Margaretha van Limburg. Een overeenkomst maakte in 1191 eeneinde aan het conflict; de hertog van Limburg erkende zichzelf als vazal van de hertog van Brabant en de twee hertogen werkten samen in de interne aangelegenheden van de regio. Tijdens de dubbele keizerverkiezingen van Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk koos hij de kant van Otto en vocht hij mee in de Slag bij Bouvines.

Hij trouwde met Sophie van Saarbrücken (1150-1221), dochter van Simon I, graaf van Saarbrücken, en Matilda van Sponheim. Hun kinderen waren:

Hendrik († 1214), heer van Wassenberg; Simon (1178 † 1195), kardinaal en bisschop van Luik (1193–1195); Waleran III (1180 † 1226), hertog van Limburg en graaf van Luxemburg; Frederik († 1211), heer van Lummen; Gerard († 1225), graaf van Wassenberg; Macharius, genoemd in 1214; Judith († 1202), gehuwd met Goswin van Falkenburg (nl) († 1217); Isabelle († 1221), gehuwd met Thierry van Heinsberg en Valkenburg (1192 † 1227).

In 1172 vocht hij tegen graaf Hendrik IV de Blinde van Luxemburg, die een bondgenoot was van graaf Boudewijn V van Henegouwen. Het gebied rondArlon werd verwoest en de verslagen hertog van Limburg moest de schadedie hij de graaf van Luxemburg had berokkend, herstellen.

In 1183 steunde hij de verkiezing van Fulmar van Karden tot bisschop van Trier, maar deze verkiezing werd niet geaccepteerd door keizer Frederik I Barbarossa, wat leidde tot onrust in de stad. Hij moest ook de strijd aangaan met zijn neef, Hendrik I, hertog van Brabant, over het patronaatsrecht van de abdij van Saint-Trond. Hendrik van Brabant beweerde namelijk dat het patronaatsrecht deel uitmaakte van de bruidsschat van zijn moeder Margaretha van Limburg. Een overeenkomst maakte in 1191 eeneinde aan het conflict; de hertog van Limburg erkende zichzelf als vazal van de hertog van Brabant en de twee hertogen werkten samen in de interne aangelegenheden van de regio. Tijdens de dubbele keizerverkiezingen van Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk koos hij de kant van Otto en vocht hij mee in de Slag bij Bouvines.

Hendrik III de Oudere (ca. 1145–1221, regeerde 1167–1221) regeerde 54 jaar, vandaar zijn bijnaam. Hendrik III was getrouwd met Sophie van Saarbrücken. Tijdens de conflicten tussen de Welfen en de Ghibellijnen (1197) koos hij de kant van de Welf Otto van Brunswijk. Hij steunde graaf Lodewijk van Looz in diens aanspraken op het graafschap Holland. HendrikIII wilde zijn expansiebeleid voortzetten, ondanks het feit dat zijn oostelijke buur, Keulen, hetzelfde beleid voerde. In die tijd breidde dehandelsroute Vlaanderen-Keulen zich snel uit, wat leidde tot enige ontwikkeling in Brabant, dat concurreerde met Henegouwen, Namen en Keulen.Limburg wist de controle over de Maas te behouden, maar de aartsbisschop van Keulen liet ook van zich horen en verwierf rond 1170 zelfs de heerlijkheid Diest. Hendrik III noemde zichzelf markgraaf van Arlon, in een poging zijn macht te vergroten. Een markgraaf "kan" meer dan een graaf. Bovendien lanceerde Hendrik de Blinde van Luxemburg een dreigende aanval op Arlon. In 1172 brak er oorlog uit, waarschijnlijk uitgelokt door Hendrik de Blinde van Luxemburg, tegen Boudewijn van Henegouwen, wiens troepen Arlon hadden verwoest. Arlon, waar de graaf van Limburg zichhad verschanst, werd gedwongen te capituleren. Na het sluiten van de vrede gaf Hendrik de Blinde Arlon over. Na zijn dood werd een bondgenootschap gesmeed tussen Limburg en Luxemburg. Hendrik III wilde goede betrekkingen onderhouden met de aartsbisschop van Keulen. Rond 1180 beloofde hij hem zelfs talrijke alloden (landschenkingen), met uitzondering van Arlon en Limburg. In deze periode steunde hij de keizer in zijn strijd tegen Hendrik de Leeuw. De groeiende invloed van Frankrijk en Keulen in Lotharingen was in deze periode opmerkelijk. Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen, gesteund door de keizer, stelde een bondgenootschapvoor met Keulen, Brabant, Limburg en Luxemburg tegen Henegouwen, dat dreigde te machtig te worden. Er ontstond ook een conflict tussen de keizer en de aartsbisschop. Filips van de Elzas viel Henegouwen binnen (1184) tegen Boudewijn V vanwege de mogelijke opvolging van Luxemburg-Namen. Hij beschuldigde Henegouwen en Frankrijk, maar keizer Frederik Barbarossa voorkwam een ​​open conflict met Frankrijk. Ondertussen brak er een felle schisma uit in Trier (1183), waar twee bisschoppen werden benoemd. De kandidaat van de keizer werd verslagen. De meeste vorsten steunden Folmar, maar gaven zich enkele jaren later over aan de keizer. De aartsbisschop van Keulen kreeg geen kans, maar bleef desondanks een machtige figuur. In Sint-Truiden woedde het conflict over de opvolging van Namen-Luxemburg. Aegis van Duras stond zijn graafschap af aan zijn broer Künon, inclusief het voogdijschap over de abdij van Saint-Trond. Künon moest zich verdedigen tegen Hendrik III van Limburg, die zijn voogdijschap introk en overdroeg aan graaf Gerard van Looz. Maar Künon gaf alles aan Brabant, die vervolgens Looz verwoestte (1190) en het kasteel van Duras herbouwde.Hendrik van Brabant belegerde vervolgens Saint-Trond,waar de graven van Limburg en Looz zich schuilhielden. Henegouwen plunderde Brabant, waarop Hendrik zich terugtrok. Er werd een verzoening envrede gesloten, waarbij het voogdijschap over de abdij terugkeerde naar de rechtmatige eigenaar, de bisschop van Metz. Dit was een verlies voor Limburg. Godfried III van Brabant had het voogdijschap sinds het huwelijk van Margaretha van Limburg in 1155 in handen gehad. In 1191 vonden verdere onderhandelingen plaats, waarbij het voogdijschap terugkeerdenaar Limburg, Rolduc en Arlon zich overgaven aan Brabant en een verdrag van wederzijdse bijstand werd gesloten. Het Tweede Schisma van Luik vond plaats toen bisschop Rudolf van Zähringen in 1191 stierf. De broer van de hertog van Brabant, Albert, raakte in conflict met Albert van Rethel, een kandidaat van Boudewijn V van Henegouwen. Na arbitrage besloot de keizer Lotharius van Hauteville te benoemen, een besluit waartegenLimburg en Brabant zich verzetten. Het jaar daarop werd Albert van Leuven in Reims vermoord, waarschijnlijk door Duitse handlangers. Lotharingen was nu vijandig gezind tegenover de keizer, die naar Luik was gekomen om de regio te verdedigen en vrede te sluiten tussen Brabant en Henegouwen. De inwoners van Luik zetten bisschop Lotharius af vanwege zijn wanbestuur (1193). Simon, de zestienjarige zoon van de hertog van Limburg, werd benoemd, maar de kanunniken weigerden hem te erkennen. Het jaar daarop werd Albert van Cuyck, na veel discussie en ruzie, benoemd en door de paus bevestigd. Als compensatie werd Simon verheven tot kardinaal, maar hij stierf kort daarna. Limburg bleef weigeren de benoeming teaccepteren, zelfs na Simons dood, wat leidde tot een nieuwe burgeroorlog. Hendrik III van Limburg gaf uiteindelijk toe (1196). Tijdens dit schisma, en in afwezigheid van Boudewijn van Henegouwen, streed Hendrik de Blinde voor de erkenning van zijn dochter Ermesinde. Hij steunde Simon van Limburg en kocht veel mensen om om tegen Henegouwen op te treden.Een coalitie bestaande uit Simon, Hendrik III en zijn zoon Walram van Limburg viel Namen, destijds onderdeel van Henegouwen, binnen en veroverde Noville. Boudewijn V keerde terug met een leger. De Slag bij Noville-sur-Mehaigne (1 augustus 1191) werd gewonnen door Boudewijn V, waarbij de Limburgers gevangen werden genomen. Boudewijn liet zich door hen erkennen als markgraaf van Namen. Vervolgens bemiddelde Brabant een compromis tussen Limburg en Boudewijn V, waarna zij werden vrijgelaten. Hendrik III, zijn vader, zijn zoon Hendrik IV en Walram reisden in 1189 samen met Frederik Barbarossa naar Palestina. Met uitzondering van Walramkeerden ze allen terug na de verdrinking van de keizer (1190). Crisis in het Oost-Romeinse Rijk De dood van de opvolger-keizer Hendrik VI (1197) stortte het Oost-Romeinse Rijk in een crisis, gekenmerkt door conflicten tussen de Welfen, die Otto van Brunswijk tot keizer uitriepen, ende Ghibellijnen, die Filips van Zwaben tot keizer uitriepen.Het was vervolgens de aartsbisschop van Keulen die de beslissingen nam. Zijn zoonWalram kon zich afzijdig houden als heer van Mondschau. Hij steunde aanvankelijk Filips van Zwaben, maar later Otto. De aartsbisschop van Keulen liet echter Walrams bezittingen vernietigen, waarna deze terugvielen aan Filips van Zwaben. Er woedde vrijwel overal in het Oost-Romeinse Rijk een burgeroorlog. Later steunde hij opnieuw Otto. De Nederlandse Successieoorlog (1203-1205), na de dood van Dirk VII, tussen Willem en graaf Lodewijk van Looz, leidde tot een regelrechte opstand in Lotharingen. In 1204 voerde Filips van Zwaben onderhandelingen in Keulen tussen aartsbisschop Adolf van Altena en Brabant, maar Otto wist Westfalen voor zich te winnen. In 1204 ontving Brabant verschillende gebieden als beloning voor zijn erkenning, waaronder keizerlijke landen aan de linkeroever van de Maas (Nivelles, Maastricht, inclusief Saint-Servais), Duisburg, Tiel en 's-Hertogenbosch. De conclusie is dat zowel Brabant als deaartsbisschop van Keulen sleutelrollen speelden. Filips van Zwaben werd in 1205 in Aken gekroond. Limburg was het hier niet mee eens, net alsde inwoners van Keulen, die hun aartsbisschop niet konden overtuigen. De paus excommuniceerde aartsbisschop Adolf, maar hij negeerde het besluit en blokkeerde de Rijn. Otto, Hendrik van Limburg en de inwoners vanKeulen trokken op tegen de aartsbisschop en veroverden kasteel Hochstaden. Op 19 juli 1205 werd Bruno van Sayn benoemd tot nieuwe bisschop, wat het begin van een schisma inluidde. De partij van Adolf, graaf van Hochstaden en Jülich, veroverde kasteel Rolduc, en Filips van Zwaben belegerde Keulen tevergeefs. Op 23 juli 1206 wonnen Adolf en Filips van Zwaben de Slag bij Wassenberg van Otto en zijn bondgenoten. Bruno van Sayn werd gevangengenomen. Als gevolg hiervan had Otto geen macht meer binnen het rijk. Brabant wist diverse voordelen te behalen dankzij Filips van Zwaben. Het huwelijk tussen Hendrik II, zoon van Hendrik I van Brabant, en Maria van Zwaben, dochter van Filips van Zwaben, werd eveneens begin 1207 voltrokken. Wat een bondgenootschap! Brabant slaagde er ook in de opdeling van Limburg te voorkomen en zo de wraak van de aartsbisschop af te wenden. Deze wilde Limburg annexeren, voornamelijk om zijn invloed daar te verminderen. In het Oost-Romeinse Rijk werd keizer Frederik II eind 1212 vrijwel overal erkend en stond hij tegenover Otto IV, die de hulp zocht van Jan zonderland, koning van Engeland. Bij Nivelleswerd een overeenkomst gesloten met Brabant, Hendrik van Limburg, Henegouwen, Vlaanderen en Boulogne tegen de bisschop van Luik. Luik en Frankrijk slaagden erin Walram om te kopen om neutraal te blijven. Hugo van Pierrepont slaagde er ook in verschillende vorsten te overtuigen zich bij dit bondgenootschap aan te sluiten. In de strijd om de Duitse troon koos hij de kant van Filips van Zwaben. Maar in 1212,Hij steunde Otto IV tot diens nederlaag in 1214 bij de Slag bij Bouvines, waar de Frans-Ghibellijnse zijde de Anglo-Welshe zijde verpletterde. Dit leidde tot dealgemene erkenning van Frederik II in het Oost-Romeinse Rijk. Er ontstond een conflict over de abdij van Altenberg, waarvan hij ten onrechte beweerde dat deze door de aartsbisschop was gesticht. In 1218 ontving hij van de paltsgraaf de lening van Ober- en Niederbreisig, nabij Remagen, op voorwaarde dat deze afstand deed van zijn aanspraak op het landgoed Berg. In Limburg trok Hendrik III zich terug uit de politiek (1214).Zijn zoon Walram volgde hem op. Tijdens zijn regering schonk hij talrijke landgoederen aan de abdijen van Val-Saint-Lambert en Rolduc. Hij stierf in 1221. Van zijn drie zonen was Hendrik van Wassenberg al in 1215overleden.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Henri III de LIMBOURG?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Henri III de LIMBOURG

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen