Stamboom Chodzynski » Battaire (Bartherius) des SICAMBRES (± 205-272)

Persoonlijke gegevens Battaire (Bartherius) des SICAMBRES 

• Hij is geboren rond 205 in Parijs, Ile-de-France, Frankrijk.Bron 2
• Beroep: Koning van de Sicambri (Kelto-Germaans), Koning van de Ripuarische Franken, Koning van de Sicambri in Gallië (Frankrijk).
• Hij is overleden op 9 december 272 in Westphalie, Prusse, Allemagne.Bron 3
• Een kind van Frimutel Childéric des SICAMBRES de TOXANDRIE en Amfleda Hastila Karana des FRANCS

Gezin van Battaire (Bartherius) des SICAMBRES

Hij is getrouwd met Asinia Juliana Nicomacha de ROME.Bron 4

Zij zijn getrouwd in het jaar 220.Bron 5

Kind(eren):

1. Marcomir III de TOXANDRIE  220-± 281 

Notities over Battaire (Bartherius) des SICAMBRES

De Sicambri of Sugambri (varianten: Sicambri, Sicambers, Sigambrer, Sugumbrer, Sugambri of Sicambriërs) waren een Germaans of Keltisch volk dat zich in de 1e eeuw v.Chr. vestigde op de rechteroever van de Rijn (tussen de Ruhr en de Sieg, waaraan hun naam is ontleend), aldus Julius Caesar. Gescheiden door de Rijn, waren ze vóór de Romeinse verovering buren van de Atuatuci. Hun naam is mogelijk afgeleid van de Cimbren of de Ambronen, wat de mogelijk gekeltiseerde namen van hun leiders, zoals Deudorix en Baetorix, zou kunnen verklaren.

Nadat de Ubii (bondgenoten van de Romeinen) door de Sicambri naar het Romeinse Rijk waren overgebracht, bezetten deze laatsten de door de stamvan de Ubii verlaten gebieden. Tijdens de Gallische Oorlogen verwoestte Caesar hun land tijdens zijn eerste oversteek over de Rijn, omdat ze zijn vijanden onderdak hadden geboden, maar hij was niet in staat hun leger te bestrijden. Twee jaar later staken de Germanen de Rijn over tijdens de uitroeiing van de Eburonen en verrasten het kamp van Quintus Cicero, dat zware verliezen leed. De komst van Caesar dwong de Sicambri zich terug te trekken naar hun gebied aan de overzijde van de Rijn.

In 8 n.Chr. deporteerde Tiberius een groot deel van de verslagen Sicambri naar Gallië, aan de Gallische oever van de Rijn. Suetonius beweert dat ze zich als dediticii aan de Romeinen hadden overgegeven, waardoor ze land konden verkrijgen. De Romeinse geschiedschrijver spreekt van 40.000 gedeporteerde Sicambri, een oncontroleerbaar aantal. In 26 n.Chr. waren enkele Sicambri, die zich met Rome verbonden, betrokken bij het neerslaan van een Thracische stammenopstand.

"Leg je kettingen af, trotse Sicambriër!" (Depone colla, Sicamber!), ook vaak vertaald als "Buig je hoofd, trotse Sicambriër, laat je nek nederig zakken", is volgens Gregorius van Tours' Geschiedenis van de Franken de zin die Remigius, destijds bisschop van Reims, uitsprak bij de doop van Clovis in 496 in diezelfde stad. De term "Sicambre" verwees toen naar de Franken, aangezien de eersten zich in Neder-Duitsland (Toxandrië) hadden gevestigd en zich geleidelijk met Belgische stammen hadden samengevoegd tot de Tungri. Zij werden later de Salische Franken, samen met andere Germaanse volkeren die het gebied in de 3e en 4e eeuw binnenvielen.

De vroegst bekende Sicambri-koning was Francus Sicambri. Hij werd geboren in 70 v.Chr. volgens de Juliaanse kalender. Zijn titel was Koning van de Sicambri. Hij stierf in 5 n.Chr. volgens de Juliaanse kalender.
De Sicambri of Sugambri (varianten: Sicambri, Sicambers, Sigambrer, Sugumbrer, Sugambri of Sicambriërs) waren een Germaanse of Keltische bevolkingsgroep die zich in de 1e eeuw v.Chr. vestigde op de rechteroever van de Rijn (tussen de Ruhr en de Sieg, waaraan hun naam is ontleend), aldus Julius Caesar. Gescheiden door de Rijn, waren ze vóór de Romeinse verovering buren van de Atuatuci. Hun naam is mogelijk afgeleid van de Cimbren of de Ambronen, wat de mogelijk gekeltiseerde namen van hun leiders, zoals Deudorix en Baetorix, zou kunnen verklaren.

Nadat de Ubii (bondgenoten van de Romeinen) door de Sicambri naar het Romeinse Rijk waren overgebracht, bezetten deze laatsten de door de stamvan de Ubii verlaten gebieden. Tijdens de Gallische Oorlogen verwoestte Caesar hun land tijdens zijn eerste oversteek over de Rijn, omdat ze zijn vijanden onderdak hadden geboden, maar hij was niet in staat hun leger te bestrijden. Twee jaar later staken de Germanen de Rijn over tijdens de uitroeiing van de Eburonen en verrasten het kamp van Quintus Cicero, dat zware verliezen leed. De komst van Caesar dwong de Sicambri zich terug te trekken naar hun gebied aan de overzijde van de Rijn.

In 8 n.Chr. deporteerde Tiberius een groot deel van de verslagen Sicambri naar Gallië, aan de Gallische oever van de Rijn. Suetonius beweert dat ze zich als dediticii aan de Romeinen hadden overgegeven, waardoor ze land konden verkrijgen. De Romeinse geschiedschrijver spreekt van 40.000 gedeporteerde Sicambri, een oncontroleerbaar aantal. In 26 n.Chr. waren enkele Sicambri, die zich met Rome verbonden, betrokken bij het neerslaan van een Thracische stammenopstand.

"Leg je kettingen af, trotse Sicambriër!" (Depone colla, Sicamber!), ook vaak vertaald als "Buig je hoofd, trotse Sicambriër, laat je nek nederig zakken", is volgens Gregorius van Tours' Geschiedenis van de Franken de zin die Remigius, destijds bisschop van Reims, uitsprak bij de doop van Clovis in 496 in diezelfde stad. De term "Sicambre" verwees toen naar de Franken, aangezien de eersten zich in Neder-Duitsland (Toxandrië) hadden gevestigd en zich geleidelijk met Belgische stammen hadden samengevoegd tot de Tungri. Zij werden later de Salische Franken, samen met andere Germaanse volkeren die het gebied in de 3e en 4e eeuw binnenvielen.

De vroegst bekende Sicambri-koning was Francis Sicambri. Hij werd geboren in 70 v.Chr. volgens de Juliaanse kalender. Zijn titel was Koning van de Sicambri. Hij stierf in 5 n.Chr. volgens de Juliaanse kalender.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Battaire (Bartherius) des SICAMBRES?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Battaire (Bartherius) des SICAMBRES

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen