Familienstammbaum Westerman » Harm "Harry F. Powers" Drenth (1892-1932)

Persönliche Daten Harm "Harry F. Powers" Drenth 

• Der Name ist vom Typ 'Name, der bei oder kurz vor der Geburt gegeben wurde'
• Spitzname ist Harry F. Powers.
• Er wurde geboren am 17. November 1892 in Beerta.
• Er ist verstorben am 18. März 1932 in Moundsville, West Virginia, USA, er war 39 Jahre altOpgehangen.
• Er wurde beerdigt in Moundsville, West Virginia, USAWhite Gate Cemetery.
• Ein Kind von Wilko Drenth und Jantje Woltjer
• Diese Information wurde zuletzt aktualisiert am 7. Dezember 2022.

Familie von Harm "Harry F. Powers" Drenth

Notizen bei Harm "Harry F. Powers" Drenth

https://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Powers
Harry F. Powers (born Harm Drenth; November 17, 1893 – March 18, 1932) was a Dutch-born American serial killer who was hanged in Moundsville, West Virginia.

Powers lured his victims through "lonely hearts" advertisements, claiming he was looking for love, but ultimately murdering them for their money. Davis Grubb's 1953 novel The Night of the Hunter and its 1955 film adaptation were based on these crimes.[1] Jayne Anne Phillips's novel Quiet Dell (2013) examined the Powers case anew.

http://voetnootjes.blogspot.com/2015/03/18-maart-1932-seriemoordenaar-harry.html
De meeste mensen associeren seriemoordenaars met de Verenigde Staten, ondanks dat de bekendste seriemoordenaar ooit Londen terroriseerde. In Nederland zijn voor zover ik kon vinden 9 mensen veroordeeld voor meerdere moorden achter elkaar. Maar debekendste Nederlandse seriemoordenaar is hier helemaal niet bekend, omdat hij huis hield in de VS. Hij werd in het Groningse Beerta geboren als Harm Drenth (*1892-+1932), maar werd bekend onder één van zijn aliassen: Harry F. Powers, de lonely heart killer of West-Virginia Bluebeard. Zijn moorden waren gruwelijk en er verschenen verschillende boeken en films over zijn daden.

Harm Drent groeide op in Nederland, maar was een moeilijk kind. Hij stond bekend als een dief en een leugenaar. Toen hij 18 jaar oud was stuurden zijn ouders hem naar de VS om daar te gaan werken bij bekenden. Een jaar later vertrokken zijn ouders ook naar de VS en het gezin verengelsten hun namen. Harm werd officieel Herman. Hij leert al snel vloeiend Engels spreken, maar heeft moeite met autoriteit. Hij rolde van het ene conflict in het andere en verliest een paar keer zijn baan.

In 1918 begon hij de naam Harry Powers te gebruiken en een jaar later werden hij gearresteerd voor autodiefstal. Hij wist te ontsnappen uit de gevangenis en vluchtte weg. In 1921, hij was toen 28 jaar oud, werd hij verliefd op een vrouw, Rose Strickland. Maar zij trouwde met iemand anders. Hij brak in bij het paar, jatte een paar dure spullen en probeerde het huis in brand te steken. Dat lukte niet, maar hij werd weer gearresteerd en naar de gevangenis gestuurd.

Hij kwam vrij in 1922 en verdween uit het zicht van zijn familie. Hij besluit op een andere manier aan geld te komen: via contactadvertenties neemt hij contact op met rijke weduwes om geld af te troggelen. Deze advertenties stonden in kranten, maar er waren ook gespecialiseerde bureaus, Lonely Hearts Clubs, die tijdschriften vol contactadvertenties plaatsten. In 1931 plaatste hij bijvoorbeeld een advertentie bij de American Friendship Society, waar hij claimde dat hij civiel ingenieur was (weg- en waterbouwkundige): "Rijke weduwnaar met een vermogen van $150.000,- en een inkomen van tussen de $400,--$2000,- per maand. Ik bezit een mooi stenen huis met 10 kamers, volledig ingericht om een goede vrouw gelukkig te maken. Mijn vrouwzou haar eigen auto hebben en genoeg geld om uit te geven. Hoeft niets anders te doen dan plezier te hebben".

Blijkbaar vielen vrouwen bij bosjes voor zijn praatjes. Allie Province kon het navertellen. In 1924 was zij 50 jaar oud en trouwde met Joseph Gildow (31), een ander alias van Herman. Kort na hun huwelijk deed hij een sterk slaapmiddel in haar koffie, nam meerdere kostbaarheden mee en ging ervandoor. Ze deed aangifte, maar de echtgenoot was gevlogen. Hij gebruikte zijn alias Gildow een tijdje, maar werd 2x gearresteerd wegens heling van juwelen van andere dames. Hij ging aan de slag als vertegenwoordiger en verkocht stofzuigers aan huis. Hij werd ook een keer gearresteerd voor het stelen van stofzuigers van zijn baas, maar blijkbaar werd hij niet aangeklaagd, want hij bleef voor het bedrijf werken.

In 1927 trouwde hij weer, met Luella Strother. Nu onder de naam Harry Powers. Strother was eigenaresse van een boerderij en een winkel. Zij werd zijn thuisbasis, maar hij ging door met de contactadvertenties. Uit politieonderzoek bleek dat hij tussen de 10 en 20 brieven per dag ontving. Ook vandaag de dag hebben miljoenen mensen een profiel bij een datingsite en bedrog is ook nu nog aan de orde van de dag, maar in die tijd waren weduwes extra kwetsbaar. De man was het hoofd van een huishouden en daar was de volledige maatschappij op ingericht. Vrouwen die alleen kwamen te staan waren kwetsbaar, ook als ze geld hadden. En ook maatschappelijk werden ze niet voor vol aangezien. Zij waren de perfecte slachtoffers voor Powers.

Zijn huwelijk met Strother hield hem niet tegen om meer vrouwen ten huwelijk te vragen, maar nu bleef het niet bij een slaapmiddel. Als Cornelius Pierson vroeg hij in 1931 Asta Eicher (43), een weduwe met 3 kinderen van 14, 12 en 9 jaar oud, tenhuwelijk en datzelfde jaar vroeg hij ook Dorothy Lemke (50) met hem te trouwen. Alle 5 verdwenen ze van de aardbodem. De speurtocht van de politie leidde hen naar Quiet Dell in West-Virginia, maar daar vonden ze geen Cornelius Pierson. Maar er was maar één man die aan het signalement van Pierson voldeed en dat was Harry Powers.

Op de boerderij van zijn vrouw deden ze een gruwelijke ontdekking: onder de garage was een dubbele kamer met een raam ertussen. Eén van de kamers zat onder het bloed, in de andere kamer stond een stoel en er was een opening in het plafond waar een pijp doorheen kwam. Naast de garage vond de politie de lijken van Asta, haar zoon en 2 dochters en Dorothy Lemke. Powers bekende dat hij Eicher en haar dochters één voor één had vergast. Hij had haar zoon Harry (12) naast hem laten toekijken, maar het kind begon te gillen. Hij was bang dat zijn vrouw of de buren het zouden horen, dus had hij de jongen doodgeslagen met een hamer. Lemke had hij gewurgd met zijn riem.

Omdat hij de moeite had genomen om de kamers onder zijn garage te verbouwen en gezien de enorme hoeveelheid gevonden brieven vermoedde de politie dat hij meer dan 5 mensen had vermoord. Toen ze hem vroegen hoeveel mensen hij had vermoord zei hijdat hij het niet wist. Tijdens het proces verklaarde hij dat hij onschuldig was en er in was geluisd door de politie. Tijdens het proces werd hem ook gevraagd hoeveel mensen hij had vermoord. Hij mompelde: "Wat maakt het uit of ik er 5 of 50 hebvermoord".

Voor zijn eigen veiligheid werd hij al tijdens het proces naar een staatsgevangenis gebracht, omdat een woedende menigte hem wilde lynchen. De belangstelling voor het proces was zo groot dat de rechtbank uitweek een ander gebouw om genoeg mensende kans te geven de zaak bij te wonen. Vanuit het hele land versloeg de pers de zaak. Hij werd na kort juryberaad schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Op 18 maart 1932 werd hij opgehangen. Al tijdens het proces verscheen het eerste boek over de zaak. Inmiddels is Harm Drenth redelijk in de vergetelheid geraakt, maar hij is één van de beruchtste Nederlandse misdadigers ooit.
18th March 2015 gepost door Clio

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Harm "Harry F. Powers" Drenth?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!

Zeitbalken Harm "Harry F. Powers" Drenth

Klicken Sie auf den Namen für weitere Informationen. Verwendete Symbole:  Großeltern    Eltern    Geschwister    Kinder