Familienstammbaum Versloot » Johannes Rigter (1850-1936)

Persönliche Daten Johannes Rigter 

• Er wurde geboren im Jahr 1850 in Ouder-Amstel, Noord Holland, Nederland.
• Berufe:
• .

  timmerman

• Timmerman.
• Er ist verstorben am 30. April 1936 in Ouderkerk aan de Amstel, Nederland, er war 86 Jahre alt.

  jpg, C:\Legacy\Legacy pictures\Johannes Rigter.jpg, Y, Y, PHOTO

• Er wurde beerdigt am 5. Mai 1936 in Ouderkerk aan de Amstel, Nederland.

  Karsenhof, Karsenhof, 1

• Ein Kind von Frans Roelof Hendrik Rigter und Enneke Schut
• Diese Information wurde zuletzt aktualisiert am 16. August 2015.

Familie von Johannes Rigter

Er ist verheiratet mit Dirkje Splinter.

Sie haben geheiratet am 6. Februar 1901 in Ouder-Amstel, Noord Holland, Nederland, er war 51 Jahre alt.Quelle 1

civil

Kind(er):

1. Hendrik Gerrit Rigter  
2. Enneke Rigter  
3. Frans Roelof Hendrik Rigter  
4. Gerrit Rigter  
5. Johannes Rigter  
6. Hendrikje Rigter  

Notizen bei Johannes Rigter

Chocolademelk met kerstmis: geschiedenis van het postkantoor aan de Dorpsstraat 24 te Ouderkerk aan de Amstel
door Frank den Butter
In 1911 werd mijn grootvader, Ewoud Schild, geboren op 1 december 1883 te Nieuwe Niedorp, tot postkantoorhouder in Ouderkerk benoemd. Opmerkelijk was dat hij zelf voor de behuizing van het postkantoor moest zorgen. Hiertoe heeft hij een stuk grond aan de Dorpsstraat in Ouderkerk gekocht. Door de timmerman/gemeente bouwopzichter J. Rigter liet hij daar een huis bouwen. (afb. 1)
In januari 1911 maakte Rigter tekeningen voor Schild en bracht hem fl. 15,- in rekening. (noot 1) De bouw werd gefinancierd met de opbrengst van de boerenwoning van zijn schoonouders in Bergen. Deze schoonouders - mijn overgrootouders van moeders kant - kwamen mee naar Ouderkerk. Op 19 mei 1911 adviseerde Rigter als gemeenteopzichter B & W van Ouder-Amstel om de woonvergunning voor het pand af te geven daar de “nieuw gebouwde woning met HulppostKantoor geheel overeenkomstig de daarvoor ingeleverde teekening is afgewerkt”. (noot 2)
afb. 1 Op 6 december 1910 zette J. Rigter zijn handtekening onder de blauwdruk van de bouwtekening.
Zo werd het pand aan de Dorpsstraat 24, naast postkantoor, een woonhuis voor twee families. (afb. 2) Mijn overgrootouders woonden op de bovenverdieping, met een woonkamer en slaapkamer aan de voorkant, een klein keukentje, een overloop waar een extra bed stond, en een grote zolder met trap naar de vliering. (afb. 3)
afb. 2 Ontwerp voorzijde van het huis
afb. 3 Plattegrond van de bovenverdieping met onderaan links de huiskamer en rechts het slaapkamertje.

1
Mijn grootouders, Ewoud Schild en zijn vrouw, woonden op de begane grond. (afb. 4 en 5) Aan de tuinkant was de woonkamer met de keuken in een uitbouw. Via de ingang aan de rechterzijkant kwam je in de hal waarin de trap naar boven. Vanuit de hal liep een gangetje langs twee slaapkamers naar het kantoor.
afb. 4 Ewoud Schild met zijn vrouw Engelien Spruit en hun dochter Guus omstreeks 1925.
afb. 5 Het woongedeelte op de parterre het kantoorgedeelte Dorpsstraat 24
De voorkant beneden werd het postkantoor, met een kleine wachtruimte achter de voordeur, daarachter een kamertje met twee sorteerbakken voor bestellers en de brandkast. Daarnaast was de hoofdruimte met de balie, de stempeltafel en nog eens drie sorteerbakken voor de bestellers. (afb. 6)
afb. 6 Indeling van het postkantoor (tekst F. den Butter)
Met de ligging aan de Dorpsstraat, vlak bij het Gemeentehuis, kreeg het postkantoor een prominente plaats in het centrum van Ouderkerk. Aan de rechterkant werd kort daarna (1912) het pand Nicolette

2
gebouwd. (noot 3) Aan de linker kant stond de wagenmakerij met daarachter de kwekerij van Van Paddenburg. Op die plaats is in 1926/1927 het bejaardentehuis “Nieuw Wittenburg” gebouwd. Momenteel is Bureau Kellerman in dat pand gevestigd. Op oude afbeeldingen (afb. 7) is de brede stoep voor het postkantoor te zien met op de stoep een fietsenrek voor de bezoekers.
afb. 7 Ansichtkaart van de Dorpsstraat met links het postkantoor en rechts daarnaast huis Nicolette. Situatie rond 1920.
Aan de overzijde van de Dorpsstraat stonden de huizen vrijwel direct aan de straat. Daar waren de slijterij van Wim Copier (nu nog slijterij), kruidenier Van Lammeren (nu de Bodega), slager Bunnik (nu Ridder), boekhandel en speelgoedwinkel Otto (nu na herbouw de Turkse Groente- en Fruitwinkel), Bakkerij Koolhaas (nu het Kruidvat), de bloemenzaak van Bakker (nu bloemenwinkel Roza) en de juwelierswinkel van Sieverding (nu kapperszaak). Bij de verschillende reconstructies van de Dorpsstraat hebben deze winkels een steeds breder trottoir gekregen en de huizen aan de andere kant steeds smaller. Tussen Nicolette en het (voormalig) postkantoor staat, een stuk naar achteren, een houten groene schuur. Kruidenier Van Lammeren gebruikte die als opslagruimte en tegenwoordig slaat Leo Gabel daar zijn wijn en sterke drank op.
De postkantoorhouder vervulde in het dorp een centrale functie. Langzaamaan wisten mijn grootouders zich een positie van aanzien te verwerven. Het betekende dat een prudente middenweg moest worden gevonden tussen de verschillende belangen en vooral ook tussen de religieuze gezindten in het dorp. Zo was het verstandig zowel klant te zijn van de protestantse als van de katholieke winkeliers.
In het dorp werden ook vrienden gezocht en gevonden. De belangrijkste vriendschap van mijn grootouders betrof de familie Van der Velden van Dorpsstraat 34 waar Jaap van der Velden en zijn vrouw (voor mij nog steeds oom Jaap en tante Mien) een kruidenierswinkel hadden. (noot 4) Samen werden uitstapjes gemaakt: er is nog een foto bewaard waarbij beide families op het strand zitten, oom Jaap en mijn grootvader met zijn onafscheidelijke vlinderdasje pontificaal in het pak (afb. 8).

3

afb. 8 Stranddag met de familie Van der Velden, omstreeks 1926. Achteraan v.l.n.r. Ali van der Velden, Mien van der Velden-van der Vlugt, Corrie Otto, Guusje Schild, Lien Schild-Spruit, Ewoud Schild. Vooraan v.l.n.r. Ary van der Velden, Jaap van der Velden, Harry van der Velden, Koos van der Velden.
Ook anderszins bleek de centrale rol van mijn grootouders in de Ouderkerkse dorpsgemeenschap. Toen koningin Wilhelmina op 7 september 1933 aan de andere kant van de Amstel langs kwam en een korte stop maakte, was mijn moeder, Guus Schild, één van de vier dorpskinderen die de koningin bloemen mocht aanbieden. (noot 5) Het 25 jarig ambtsjubileum van mijn grootvader in 1936 werd uitvoerig gevierd met een huldigingscomité met enkele bekende dorpsgenoten uit die tijd en met een met bloemen versierde voordeur van het postkantoor (afb. 9 en 10).
afb. 9 Versiering van de ingang van het postkantoor bij het 25 jarig jubileum van Ewoud Schild in 1936. afb. 10 gelukwens 16 april 1936 bij het 25-jarig jubileum van Ewoud Schild.
Vaak was het een drukte van jewelste in de toch wel kleine ruimte van het postkantoor; vijf bestellers die de post sorteerden, en met de postkantoorhouder en assistent. In 1948 ging mijn grootvader met pensioen. Hij werd opgevolgd door mejuffrouw Rie Nap. Zij kwam uit Anna Paulowna en ging de bovenetage bewonen die was vrijgekomen na het overlijden van mijn overgrootouders. (noot 6) Deze opvolging was wat sneu voor mejuffrouw Jenny Lampe, die jarenlang de assistent van mijn grootvader was geweest en wellicht had gehoopt dat zij hem zelf zou opvolgen. (afb. 11) Zij is nog een tijdlang de assistente van mejuffrouw Nap gebleven en is daarna een lampenwinkel - what’s is in a name - begonnen in een pand aan het Hoger Einde Zuid.

4

afb. 11 Mijn grootvader Ewoud Schild en mejuffrouw Jenny Lampe voor het postkantoor.
Mijn herinneringen aan het werk in het postkantoor dateren uit de jaren 1950 toen ik als kleine jongen iedere vakantie in het huis aan de Dorpsstraat doorbracht.
Nadat mijn grootvader in 1952 was overleden, werd het huis door mijn grootmoeder en mejuffrouw Nap bewoond. De beide dames zorgden, ieder op haar eigen wijze, voor een gemoedelijke en gezellige sfeer. De gemoedelijkheid bestond er uit dat ik, althans in mijn eigen beleving, flink mocht meedoen aan de werkzaamheden in het postkantoor. Dat betrof het uitpakken van de postzakken met binnengekomen post, het stempelen van de te versturen post en het op plaatsnaam sorteren daarvan. Soms mocht ik ook met een besteller mee de wijk in om de post te bezorgen.
afb. 12 Guurtje Tin omstreeks 1935 in de huiskamer van mijn overgrootouders op de bovenste etage.
Zoals op oude foto’s en ansichtkaarten van het postkantoor te zien is, bevond zich aan de gevel een brievenbus voor de te versturen post. Aan de binnenmuur in het postkantoor kwamen deze brieven in een kleine kast terecht. Op een keer ben ik als kleine jongen in die kast geklommen en heb iedere brief die erin werd gedaan met een vriendelijk bedankje aangepakt. Zo’n sprekende Ouderkerkse brievenbus was indertijd een unicum en een attractie waar de Efteling jaloers op zou zijn. Wel werd deze actie als te vrijmoedig beschouwd zodat mij gevraagd werd dit niet meer te doen.
De klanten van het postkantoor werden geholpen aan het loket in de wachtruimte. Ik herinner me nog de zwart-witte vloertegels van die kleine ruimte en vooral ook het bordje met de intrigerende tekst: “Niet Spuwen”. Dat was vooral een relikwie van voor de oorlog, want in de jaren vijftig werd er nauwelijks nog pruimtabak gekauwd.
In de jaren vijftig was er in Ouderkerk nog bijna geen nieuwbouw: alleen het Gijsbrecht van Amstelkwartier was net gebouwd. Vanuit het postkantoor werd in een vrij groot gebied de post bezorgd. In die jaren waren er vijf bestellers/postbodes: Tinus Mink als hoofdbesteller, Anton van de Bosch, Jaap van Oostveen, Lambertus Visser (jr.) en Chris Visser. Deze beide laatsten waren zonen van Lambertus Visser (sr.) die voor de Tweede Wereldoorlog naast zijn beroep als schoenmaker ook postbesteller was. Chris Visser was indertijd de vervanger en opvolger van Jan Lampe die tot het oorspronkelijke groepje van vijf bestellers behoorde. Het bezorgingsgebied was dan ook in vijf wijken opgedeeld waar de bestellers om beurten volgens een vast rooster de post rond brachten. De kleinste

5
wijk was ‘het dorp’ waartoe behoorde het dorpscentrum, het Gijsbrecht van Amstelkwartier, het Hoger Einde en de Binnenweg tot aan de grens van Amsterdam in de grote Amstelbocht. Een tweede wijk was ‘de Bullewijk’, met alle huizen en boerderijen aan de Holendrechterweg, de Sluisvaart, de Amstelweg, de Korte Dwarsweg en de Middenweg. De derde wijk, ‘de Ronde Hoep’, was de langste: deze omvatte alle huizen en boerderijen rond de Ronde Hoeppolder, dus inclusief de Waver.
De beide overige wijken waren aan de andere kant van de Amstel, op het grondgebied van Amstelveen (vroeger Nieuwer-Amstel). De wijk ‘Amsteldijk Zuid, ging helemaal door tot en met Nes aan de Amstel en de wijk ‘Amsteldijk Noord’ omvatte alle postadressen tot aan de Kalfjeslaan.
Postbesteller was indertijd een voltijdsbaan en een hard beroep - vroeg opstaan om de post te sorteren en daarna, vaak door weer en wind, met een volgepakte dienstfiets de wijk in. Bij de boerderijen moest omzichtig met waakhonden worden omgegaan. Soms bleven de bestellers wat langer weg omdat zij van de boer een borreltje hadden gekregen. Maar ook leverde zo’n tocht door de wijk veel nieuwtjes op die dan weer de volgende morgen aan de collega’s werden doorverteld.
De tijden rond de Kerst en Oud en Nieuw waren verreweg het drukst. Dan moesten immers alle wenskaarten en - brieven worden verwerkt en bezorgd. Het betekende dat de bestellers en ook het kantoorpersoneel tijdens deze feestdagen vele overuren maakten. Dankzij de gemoedelijkheid en gezelligheid was er echter veel arbeidsvreugd. Zo zorgde mijn grootmoeder altijd voor warme chocolademelk en veel versnaperingen. Het was zelfs zo gezellig op het postkantoor dat de bestellers er langer bleven dan strikt noodzakelijk was en hun echtgenotes klaagden dat ze tijdens de feestdagen alleen thuis zaten.
In 1966 ben ik in mijn voorouderlijk huis aan de Dorpsstraat 24 komen wonen. Het postkantoor was toen al verplaatst naar een noodgebouw aan de Vondelstraat. De brievenbus en de andere uiterlijke kenmerken van het postkantoor waren van de gevel verwijderd. In 1980 is het huis volledig gereconstrueerd en van een nieuwe fundering voorzien. Daarna zijn er nog flink wat verbouwingen geweest om het huis aan de moderne tijd en de nieuwe gezinssituatie aan te passen. Onlangs zijn de scheuren in de voorgevel gerepareerd en voorzien van een nieuwe snijvoeg. De gevel is weer in oude luister hersteld, althans bijna. De oude voordeur van het postkantoor is er niet meer en het sierlijke stuk van de daklijst (afb. 2 en 7) dat nog op afbeeldingen en op de bouwtekening te zien is, was al lang verdwenen.
Noten:
1.Archief Rigter, Historisch Museum Ouder-Amstel, Van Gendt’s Bouwkalender 1911, aantekeningen t/o 7 januari, 17 en 18 januari 1911. Deze jaarlijkse dikke boekjes gebruikte Rigter als aantekenboekje/agenda. Op de blz. t/o 13 juni staat vermeld “3e termijn van Schild is f 1592,50”. Archief Rigter, Lade C, map 7 bevat onder nr. 0241 de originele bouwtekening van het huis echter zonder handtekening en zonder datum. Het contact met Schild is er al in 1910; in Van Gendt’s Bouwkalender 1910 staat onder Adressen “E Schild te Bergen”.
De blauwdruk heeft wel een handtekening van Rigter met datum, 6 december 1910. Als we alle gegevens combineren kunnen we concluderen dat Rigter de ontwerper en de aannemer van de bouw was.
2.Archief Rigter, Historisch Museum Ouder-Amstel, Rapporten, schrift met blauwe kaft nr. VI kladadviezen vanaf 11 februari 1910 tot 5 augustus 1911, 19 mei 1911. De toestemming voor het afgeven van de bouwvergunning werd niet aangetroffen in Rapporten nr. V en niet in deel VI.
3.Huis Nicolette werd in 1912 gebouwd in opdracht van G. van der Wilt, vervener en medeoprichter van Veenderij N.V. De Toekomst. Zie ook S&O jrg. 22, nr. 83, augustus 2006, blz. 68,69.
Rigter adviseerde B&W op 17 januari 1912 de bouwvergunning af te geven (zie archief Rigter, Historisch Museum Ouder-Amstel, Rapporten nr. VII, 17 januari 1912).
4. Het wel en wee van deze Ouderkerkse familie is uitvoerig door Willemies van der Velden in het boek Altijd Werk in Ouderkerk , Amsterdam, 2010, beschreven.
5. Zie Speuren en Ontdekken jrg. 29, december 2013 blz. 74 en 75.
6. Pieter Spruit overleed op 28 juni 1927 op 86-jarige leeftijd en zijn vrouw Guurtje Tin overleed op 10 april 1940 op 91-jarige leeftijd (afb. 12).
6

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Johannes Rigter?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!

Zeitbalken Johannes Rigter

Klicken Sie auf den Namen für weitere Informationen. Verwendete Symbole:  Großeltern    Eltern    Geschwister    Kinder