Procopius Anthemius was van 12 april 467 tot zijn dood een West-Romeinse keizer. Anthemius probeerde de twee primaire militaire uitdagingen op te lossen waarmee de overblijfselen van het West-Romeinserijk werden geconfronteerd: de herrezen Visigothen, onder Euric, wiens domein zich uitstrekte over de Pyreneeën; en de onoverwonnen Vandalen, onder Geiseric, in onbetwiste controle over Noord-Afrika. Hij faalde, vermoord door zijn eigen generaal van Duitse afkomst, Ricimer, die hem de macht betwistte. Anthemius behoorde tot een adellijke familie, de gens Procopia, die verschillende hoge officieren, zowel civiele als militaire, aan het Oost-Romeinse rijk gaf. Hij ging naar Alexandrië om te studeren in de school van de Neoplatonische filosoof Proclus; onder zijn medestudenten waren Marcellinus, magister militum en gouverneur van Illyricum, Flavius Illustrius Pusaeus de Praetoriaanse prefect van het Oosten en Consul in 467, Messius Phoebus Severus de Consul in 470 en praefectus urbi)en Pamprepius de heidense dichter. In 453 trouwde hij met Marcia Euphemia, dochter van de Oost-keizer Marcianus en na het huwelijk werd hij verheven tot de rang van komt en gestuurd naar de Donau-grens met de taak van de wederopbouw van de grensverdediging, achtergelaten in slechte staat na Attila's dood in 453. In 454 werd hij teruggeroepen naar Constantinopel, waar hij de titel van patricius ontving in 454 en werd een van de twee magistri militum / magister utriusque milities van het Oosten. In 455 ontving hij de eer om het consulaat met de Westerse keizer Valentinianus III als collega te houden. Deze opeenvolging van eervolle gebeurtenissen - het huwelijk met de dochter van Marcian; een promotie naar een belangrijke militaire rang, maar met administratieve in plaats van militaire taken; de prestigieuze rang van patricius en de hoogste militaire positie; het consulaat gehouden met een keizer als collega - suggereert dat Marcian Anthemius had gekozen als een mogelijke kandidaat voor de oostelijke of westelijke troon. In oktober 456 werd de Westerse keizer Avitus afgezet en Marcian overwoog Anthemius als opvolger, maar de Oosterse keizer stierf in januari 457 voordat hij zijn collega koos. Daarom hadden beide rijken geen keizer, en de macht was in handen van de westerse generaals, Ricimer en Majorian, en van de Eastern Magister militum, de Alan Aspar. Omdat Aspar vanwege zijn barbaarse afkomst niet op de troon kon zitten, verzette hij zich tegen Anthemius wiens aanzien hem onafhankelijk had gemaakt en koos een lage officier, Leo; in het Westen, omdat zijn barbaarse afkomstRicimer van de troon versperde, was het Majoriaan die de paarse ontving. Anthemius bleef in dienst onder de nieuwe keizer; als Magister militum, was zijn taak het Imperium te verdedigen tegen de barbaarse bevolkingsgroepen die op de grens ervan drukten. Rond 460 versloeg hij de Ostrogoten van Valamir in Illyricum. In de winter van 466/467 versloeg hij een groep Hunnen onder leiding van Hormidac, die de bevroren Donau had overgestoken en de Dacia plunderde. De overvallers hadden Serdica veroverd, en Anthemius belegerde de stad tot de uitgehongerde Hunnen besloten open gevechten te aanvaarden; ondanks het verraad van zijn cavaleriecommandant, leidde een Hun, Anthemius zijn infanterie naar de overwinning, en toen Hormidac zijn overgave bood, vroeg Anthemius hem om de deserteur aan hem te geven. De nieuw benoemde Oost-Romeinse keizer, Leo I, de Thraciër, had een groot probleem met buitenlandse aangelegenheden: de Vandalen van koning Geiseric en hun rooftochten op de Italiaanse kusten. Nade dood van Libius Severus in 465 had het Westerse rijk geen keizer. Gaiseric had zijn kandidaat, Olybrius, die familie was van Gaiseric omdat zowel Olybrius als een zoon van Gaiseric's de twee dochters van keizer Valentinianus III hadden getrouwd; met Olybrius op de troon zou Gaiseric de echte macht achter de troon van het Westerse rijk worden. Leo, aan de andere kant, wilde Gaiseric zo ver mogelijk bij het keizerlijk hof in Ravenna houden en nam de tijd om een opvolger van Severus te kiezen. Om Leo onder druk te zetten, breidde Gaiseric zijn aanvallen op Sicilië en Italië uit naar de gebieden van het oostelijke rijk, plunderend en tot slaaf makend van mensen die in Illyricum, de Peloponnesos en andere delen van Griekenland woonden, dus Leo was verplicht om actie te ondernemen. In lente 467 op 25 maart, wees Leo I, met toestemming van Ricimer, Anthemius West-keizer aan als Caesar en stuurde hem naar Italië met een leger geleid door Magister militum per Illyricum Marcellinus.Op 12 april werd Anthemius uitgeroepen tot keizer op de derde of twaalfde mijl van Rome. De verkiezing van Anthemius werd gevierd in Constantinopel met een panegyriek van Dioscorus. Door voor Anthemius te kiezen, behaalde Leo drie resultaten: hij stuurde een mogelijke kandidaat naar de oostelijke troon ver weg; hij weerde de poging van Gaiseric af om een marionet van hem op de westertroon te zetten; en hij plaatste een capabele en bewezen generaal met een getraind leger in Italië, klaar om de Vandalen te bevechten. De heerschappij van Anthemius werd gekenmerkt door een goede diplomatieke relatie met het Oostelijke rijk; bijv. Anthemius is de laatste Westerse keizer die in een oosterse wet wordt opgenomen. Beide rechtbanken hebben meegewerkt aan de keuze van het jaar
Er hat eine Beziehung mit Aelia Marcia Euphemia Of Byzantium xx.
Kind(er):
Die angezeigten Daten haben keine Quellen.