Familienstammbaum Roddenhof » Ricomer Duke of Burgundians, Patrician of Burgondie (434-472)

Persönliche Daten Ricomer Duke of Burgundians, Patrician of Burgondie 

• Er wurde geboren im Jahr 434 in Spain.
• (Feit:) .

  Ricmere Nascien II / Ricimer of the Suevics / of The Salin Franks / de Septimania was gedurende een deel van de vijfde eeuw meester van het Romeinse Rijk in het Westen. Hij was een ariaanse christelijke barbaar en was de zoon van een prins van de Suebi en de dochter van Wallia, de koning van de Visigoten. Zijn jeugd werd doorgebracht aan het hof van de West-Romeinse keizer Valentinianus III, waar hij de onderscheiding won onder Aetius, het magister-militum van Valentinianus uit het westelijk deel van het Romeinse rijk. De dood van Valentinianus en Aetius in 454-55 creëerde een machtsvacuüm in het westen. Aanvankelijk probeerde Petronius Maximus de controle over de keizerlijke troon te grijpen, maar hij werd gedood toen de Vandaalse koning Geiseric Rome in 455 mei ontsloeg. Avitus werd vervolgens door de Visigoten tot keizer gemaakt, en na zijn aankomst in Rome benoemde Avitus Ricimer tot commandant van het getroffen Westerse rijk, vervolgens gereduceerd tot Italië en een deel van Zuid-Gallië en een nieuw leger en marine uit de Duitse huurlingen grootgebracht voor hem beschikbaar. Na het verlaten van Rome had Geiseric een krachtige vloot achtergelaten die de Italiaanse kust grotendeels blokkeerde. Ricimer leidde zijn eigen vloot naar zee en versloeg in 456 de Vandalen in een zeegevecht bij Corsica en op het land bij Agrigentum op Sicilië. Gesteund door de aldus verkregen populariteit, verwierf Ricimer vervolgens de toestemming van de Romeinse Senaat voor een expeditie tegen de keizer Avitus, die hij versloeg in een bloedige veldslag in Piacenza op 16 oktober 456. Avituswerd gevangen genomen en werd bisschop van Piacenza en ter dood veroordeeld. Ricimer verkreeg toen Leo I, de oosterse keizer van Constantinopel, de titel van Patriciër. Ricimer bracht de rest van zijn leven door als de feitelijke heerser over wat er nog over was van het westerse rijk. De manier waarop hij macht uitoefende, maakte hem echter tot een van de meest controversiële figuren van zijn tijd. Als Duitser kon hij de titel van Augustus / keizer zelf niet aannemen; aan de andere kant gaf macht over de Augustus in Rome hem aanzien en bood hem enige invloed op de andere Germaanse volkeren die Gallië, Hispania en Noord-Afrika bezetten. Dit gaf hem twee opties: hij ontbond het westelijke keizerlijke hof en regeerde officieel als een dux, of gouverneur, van een enkele keizer in Constantinopel, of richtte zijn eigen boegbeeldkeizers op en regeerde door hen heen. Hij koos ervoor om de laatste te doen, zelfs zo ver dat hij zijn naam samen met de keizer op de munt toeschreven. In 457 richtte Ricimer Majorian op als zijn eigen keizer in het Westen en bracht Leo ertoe zijn toestemming te geven. Majorian bleek echter een capabele heerser te zijn en werd al snel ongemakkelijk onafhankelijk. Majorian werd verslagen door (misschien door verraad) door Geiseric in de buurt van de moderne stad Valencia, Spanje, terwijl hij probeerde een expeditie tegen hem te organiseren, in 461. Ricimer dwong hem vervolgens af te treden en veroorzaakte zijn moord op 7 augustus 461. De opvolger die Ricimer op de troon plaatste, was Libius Severus, die meer volgzaam dan Majorian bleek te zijn, maar moest worden geconfronteerd met de afkeuring van Leo in het Oosten en de rivaliteit van Aegidius in Gallië. Na de dood van Libius Severus in 465 - naar verluidt het gevolg van het gif van Ricimer - heerste deze keizerlijke maker achttien maanden zonder keizer over het Westen. Eindelijk, na een langdurig debat waarin hij en Geiseric, nu samenwerkend, probeerden Leo hun eigen kandidaat als keizer op te dringen, aanvaardde Ricimer Leo's kandidaat Anthemius. Hij trouwde diplomatiek met de dochter van Anthemius en leefde enige tijd in vrede met hem. Ricimer voerde een groot deel van de Romeinse strijdkrachten op tijdens een expeditie die Leo in 468 tegen Geiseric uitvoerde. Zijn gedrag was meer dan een kleine verdachte en deed vermoeden dat Ricimer heimelijk wilde dat de expeditie mislukte, wat uiteindelijk ook gebeurde. Vier jaar later verhuisde Ricimer naar Mediolanum (Milaan), klaar om de oorlog aan Anthemius te verklaren. St. Epiphanius, bisschop van Milaan, herstelde een kortstondig bestand, waarna Ricimer weer voor Rome was met een leger Duitsers. Hij riep als keizer Olybrius, de kandidaat voor keizer die hij en Geiseric ooit hadden begunstigd, en na drie maanden belegering de stad,op 1 juli 472. Anthemius werd gedood en Rome was een prooi voor de soldaten van Ricimer. Hijzelf stierf echter minder dan twee maanden later aan kwaadaardige koorts. Zijn titel van Patriciër werd aangenomen door zijn neef Gundobad.

• Er ist verstorben am 18. August 472 in Rome, Italy, er war 38 Jahre alt.

  Oorzaak: malignant fever

• Ein Kind von Ermengaire Nascien Desposyni und Princesa de los Ostrogodos

Familie von Ricomer Duke of Burgundians, Patrician of Burgondie

Er hat eine Beziehung mit Maria Alypia di Roma.

Kind(er):

1. Aunemundus de Razès  467-???? 

Haben Sie Ergänzungen, Korrekturen oder Fragen im Zusammenhang mit Ricomer Duke of Burgundians, Patrician of Burgondie?
Der Autor dieser Publikation würde gerne von Ihnen hören!

Zeitbalken Ricomer Duke of Burgundians, Patrician of Burgondie

Klicken Sie auf den Namen für weitere Informationen. Verwendete Symbole:  Großeltern    Eltern    Geschwister    Kinder