Op de huwelijksdag van haar zoon en bij zoon thuis
Oorzaak: Natuurlijk / Ouderdom
Sie ist verheiratet mit Ferdinand "Ferry" Klok.
Sie haben geheiratet am 24. November 1948 in amsterdam, Nederland, sie war 25 Jahre alt.
Kind(er):
Zoon joop en schoondachter els kwamen regelmatig bij pa en ma een klaverjasje leggen.
Pa speelde altijd met els en joop met ma. Els die in de thuiszorg werkte, had al gewaarschuwd dat ma begon te dementeren en dat het karakter kon veranderen.
Ergens rond 2004 bleek dat tijdens een klaverjasavond. pa was een kei in het spel en haalde gewiekst de troefnegen bij ma weg.
Woest was ma. En dat was niets voor haar, heel gemoedelijk ging het spel altijd en ineens was dat over.
Langzaam zijn de avondjes afgebouwd om ma niet te kwetsen.
In januari 2010 moest pa aan een aneurisma geopereerd worden. overlevings kans was geschat op 10 tot 15 %.
Ma was ondertussen dusdanig dement dat ze niet alleen thuis kon blijven en aangezien het tehuis geen faciliteit had voor zulke gevallen, moest ze naar een ander huis met een gesloten afdeling.
Meer dan 60 jaar onafscheidelijk, zag je de een, dan zag je de ander ook. En nu gescheiden. Heel zwaar voor hun maar ook voor de kinderen.
Pa kwam door de operatie maar dusdanig verzwakt dat hij lang zou moeten opknappen, voordat ma weer terug naar huis kon komen.
Maar ma ging zo snel achteruit dat duidelijk werd dat ze nooit meer thuis zou komen.
Eva, haar vriend jan, joop en els, haalden ombeurten of de een op en brachten die bij de ander.
Joop en els brachten ma dan naar pa en iedere week opnieuw, herkende ma vanaf de achter bank steeds opnieuw de zelfde bekende plekken.
toeval, maar vaak klonk op de radio het nummer van Jan Smit - Als de morgen is gekomen, en ma zong altijd vrolijk mee.
In de wittenberg had het personeel van de gesloten afdeling, het zwaar met ma. Je bleef de gang rond lopen en wou niet gaan zitten zoals de rest.
Joop vertelde het personeel dat jij en pa altijd veel gewandeld hadden. Tot midden 70 liepen jullie van de venserpolder (bijlmer) naar sloterdijk, waar joop werkte.
En voor de terug weg keek pa altijd op zijn horloge en omhoog, Het is vroeg en nog lekker weer, gaan we lopen, en daar gingen jullie weer.
Lopen was een passie die jullie nog lang hebben gedaan.
Het personeel van de wittenberg wist er niet mee om te gaan.
Ma in het tehuis. Het ging steeds slchter en toen een verpleger tegen mij en els zei, dat het hem niet zou verbazen als je morgen niet meer wakker zou worden.
Thuis vroeg els mij, Sterven in dat tehuis is mens onwaardig. Hoe aardig het personeel ook is. wat denk je ervan om haar in huis te nemen.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken, en na instemming van pa en eva, was binnen een paar dagen alles geregeld. Huisarts werkte mee, thuis zorg werkte mee en binnen een paar dagen haalde we ma op.
Bij ons thuis gekomen, ging je op de bank zitten en keek naar het hoog laag bed dat in de kamer stond.
Hoe dement je ook was, je wist waar je was en hoefde niet meer te lopen zoals in de wittenberg.
Is dat bed voor mij, vroeg je en je wou erin. Je bent er nauwelijks nog uit geweest. Toen bleek hoe je tegen de dood had gevochten in dat tehuis, alleen tussen vreemden.
Hier liet je los. Iedere dag moesten we de thuis hulp opschroefen omdat je hard achter uit ging.
Maar het mooiste was dat je ging knuffelen, Jan en eva kwamen met pa en je knuffelde met iedereen.
Anderhalve week heeft het geduurd, heel zwaar en de laatse dagen sliep ik op de vloer bij je.
Op de trouwdag van els en mij ben je overleden.
Els en ik hebben je tot in de kist verzorgd en met liefde.
Großeltern
Eltern
Geschwister
Kinder
alida christina "Alie" vis | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1948 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ferdinand "Ferry" Klok | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Die angezeigten Daten haben keine Quellen.