(1) Er ist verheiratet mit Dorothee Dholislager.
Sie haben geheiratet am 31. Oktober 1859 in Roubaix, Noord-Frankrijk, er war 26 Jahre alt.
Kind(er):
(2) Er ist verheiratet mit Constance Vanherpe.
Sie haben geheiratet am 7. Februar 1878 in Maeter (Oost-Vlaanderen, België), er war 44 Jahre alt.
Großeltern
Eltern
Geschwister
Kinder
Eugenius (Eugène) Battiau | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) 1859 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorothee Dholislager | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(2) 1878 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Constance Vanherpe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Eugene BATTIAU<br>Geboorte: 3 aug 1860 - Roubaix, Nord, France<br>Geslacht: Man<br>Vader:
Naam: Eugene BATTIAU
Leeftijd: 27
Geboorte (verondersteld): Ongeveer 1833<br>Moeder:
Naam: Dorothé PHILISTAEGER
Leeftijd: 24
Geboorte (verondersteld): Ongeveer 1836<br>Boek: GemeenteRoubaix, Nord, France Jaarbereik1859-1860 Code5 Mi 047 R 028
These births were usually recorded by the child’s father a few days after the child’s birth. If the father was absent, a relative or friend typically registered the birth in place of the father. Marginal notes may be found if a correction was made for an illegitimate child. If a child died at birth, you might only find them in the death registers instead of in the birth registers.
Emile François BATTIAU & Celine Lamence DELCOURT<br>Huwelijk: 27 apr 1889<br>Bruidegom: Emile François BATTIAU<br> Geboorte: 3 aug 1860<br> Leeftijd: 29<br> Vader: Amand BATTIAU<br> Moeder: Dorothe DHOLISLAEGER<br>Bruid: Celine Lamence DELCOURT<br> Geboorte: 22 mei 1869<br> Leeftijd: 20<br> Vader: Amand DELCOURT<br> Moeder: Laurent Louise DUQUENNOY
De Franse Revolutie luidde de scheiding van kerk en staat in en kerkelijke huwelijken waren vanaf dat moment niet meer geldig. Paren die wilden trouwen waren verplicht om het huwelijk burgerlijk te laten voltrekken. Hierdoor werd het normaal in Frankrijk dat religieuze families twee huwelijksvoltrekkingen organiseerden — eerste de burgerlijke ceremonie en later een religieuze. In 1789 werd een wet aangenomen waardoor burgers alleen nog in de hoofdstad van het departement konden trouwen in plaats van in hun lokale gemeenschap. In 1800 werd deze wet al weer afgeschaft, waardoor burgerlijke huwelijken weer in hun eigen omgeving werden voltrokken. Buiten deze korte periode (1789-1800) was het gebruikelijk dat bruid en/of bruidegom lid waren van de gemeenschap waar het huwelijk werd voltrokken.
Ambtenaren noteerden de huwelijken die zij voltrokken, meestal in een voorgeschreven format, in een geboden boek dat bij het registerkantoor werd bewaard.
Dekking en compleetheid van deze verzameling verschilt per gemeenschap.